Με αφορμή και την Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη.
Η ιστορία έχει δείξει ότι οι εκλογές επιταχύνουν τις πολιτικές εξελίξεις σ’ όλα τα επίπεδα.
Έτσι ενώ είχαν παγώσει οι πρωτοβουλίες για τη συνεργασία των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας, προέκυψε η εκλογική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ. Παρά την έντονη αμφισβήτηση της απόφασης από την πλευρά του Φ. Κουβέλη και μελών της Κ.Ε. της ΔΗΜΑΡ, η συμπόρευση είναι γεγονός. Κι αυτό συνιστά θετική εξέλιξη. Το νέο σχήμα φιλοδοξεί ν΄ αποτελέσει τον ενδιάμεσο πόλο μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Στη συμπαράταξη θα μπορούσε να περιληφθεί και το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. του Γ. Παπανδρέου προσδίδοντας επιπλέον δυναμική και συνοχή στο χώρο. Τα πρόσφατα όμως πάθη και λάθη εκατέρωθεν, δεν το επέτρεψαν.
Έστω κι έτσι, η απουσία του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ από τις εκλογές στις 20 Σεπτέμβρη, απελευθερώνει υπολογίσιμες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς να κινηθούν εκλογικά προς το σχηματισμό της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ( ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), η οποία μπορεί ν’ αναδειχτεί σε 3η κοινοβουλευτική δύναμη. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να εκλείψουν οι αποκλεισμοί, η εχθρότητα, η εμπάθεια, η περιχαράκωση κι οι προσωπικές στρατηγικές. Η ηγεσία της Συμπαράταξης οφείλει να δώσει το καλό παράδειγμα και να το διαμηνύσει με σαφήνεια στις δημοτικές οργανώσεις κι εκλογικές επιτροπές. Αυτό θ΄ αποτελέσει το πρώτο βήμα για την ανασύσταση του χώρου.
Ωστόσο η επιτυχία του εγχειρήματος και το μέλλον της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας θα κριθούν μετά τις εκλογές.
Η κυβερνητική θητεία ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, η συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, η ψήφιση του 3ου Μνημονίου, η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, η αναίρεση των διλλημάτων, το τέλος των ψευδαισθήσεων κι επαλήθευση των διαψεύσεων, δημιουργούν δεδομένα που δεν υπήρχαν πριν μερικές εβδομάδες.
Είναι βέβαιο ότι η ιστορία των τελευταίων πέντε χρόνων, πρέπει να ξαναδιαβαστεί. Ο ρόλος της Αριστεράς και ιδίως της κυβερνώσας πρέπει ν΄ επανεκτιμηθεί. Το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ/Α.Τσίπρα, αφότου εμφανίστηκε, μέχρι και σήμερα χρήζει νεώτερης ανάλυσης.
Στο νέο πολιτικό χάρτη θα επανατοποθετηθεί κι η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία. Για να εδραιωθεί όμως και να πείσει εκ νέου την ελληνική κοινωνία ότι μπορεί να δώσει λύσεις και να συμβάλλει στην ταχύτερη έξοδο από την κρίση, επιβάλλεται ν ΄ αποσαφηνίσει τις κοινωνικές της αναφορές και συμμαχίες. Να μην επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος. Προϋπόθεση επιτυχίας είναι η ανάκτηση του χαμένου ηθικού της πλεονεκτήματος. Κι αυτό θα συμβεί μόνο με την υιοθέτηση κι εφαρμογή πολιτικών κοινωνικής αλληλεγγύης, δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών και δίκαιης αναδιανομής του εισοδήματος.
Με την ευκαιρία της 41ης επετείου από την ιστορική Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη αξίζει τον κόπο κάθε παλιός και νέος σοσιαλδημοκράτης να θυμηθεί τις παρακαταθήκες του Α. Παπανδρέου για την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και την εμβάθυνση της δημοκρατίας σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.
