Αρχικά κάποια σχόλια περί Οικονομικής Επιστήμης και, παρακάτω, μια μικρή αναφορά στο συγκεκριμένο βιβλίο Οικονομικών της Γ Γυμνασίου
Η Οικονομική Επιστήμη ΔΕΝ είναι ούτε φυσική επιστήμη ούτε αμιγώς θετική επιστήμη αλλά πρώτα και κύρια Κοινωνική. Και είναι Κοινωνική γιατί σχετίζεται με ,και μελετά, τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος, και οι κοινωνίες που αυτός δημιουργεί, παράγουν και διανέμουν τα αγαθά. Αν δεν υπήρχε ο άνθρωπος στη Γη θα υπήρχαν φυσικά φαινόμενα ( κεραυνοί, καταιγίδες, σεισμοί κτλ) αλλά οικονομική λειτουργία δεν θα υπήρχε. Τίποτα το “φυσικό” λοιπόν δεν έχει η οικονομική λειτουργία αφού βασίζεται σε ανθρώπινες/κοινωνικές συμβάσεις και αποφάσεις . Υπάρχουν βέβαια πολλοί που ,είτε από άγνοια, είτε εκ του πονηρού, παρουσιάζουν τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, ένα τρόπο παραγωγής δηλαδή που “μετράει” λίγες εκατοντάδες χρόνια ζωής, σαν τον “αυτονόητο” και “αιώνιο” τρόπο παραγωγής και διανομής των αγαθών.
Αντίστοιχα και οι λεγόμενοι Συντελεστές Παραγωγής. Το Κεφάλαιο σαν συντελεστής παραγωγής υπάρχει, όχι γενικά και αόριστα στην Οικονομία, αλλά στην συγκεκριμένη οικονομία, την καπιταλιστική, αφού παραγωγή προϊόντων και αγαθών υπήρχε από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος ” πάτησε το πόδι του” στη Γη, χιλιάδες χρόνια δηλαδή πριν υιοθετηθεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Το να διδάσκεται στους μαθητές ότι η Οικονομική λειτουργία ταυτίζεται με την καπιταλιστική παραγωγή είναι τόσο ανόητο, και εκ του πονηρού , όσο θα ήταν αν κατά την περίοδο της Φεουδαρχίας οι φεουδάρχες ισχυρίζονταν ότι η δουλοπαροικία ήταν ο αυτονόητος και “αιώνιος” τρόπος οικονομικής δραστηριότητας και λειτουργίας.
Τα νεοκλασικά οικονομικά, τα οικονομικά της “αγοράς”, τα μαθηματικοποιημένα οικονομικά της Προσφοράς και της Ζήτησης, τα οικονομικά των “καμπυλών”, τα οικονομικά της “ορθολογικής επιλογής” και του “homo economicus”, τα οικονομικά που προσπαθούν να θετικοποιησουν και να ενσωματωσουν( ή και να αγνοήσουν), με το ζόρι, στα μοντέλα τους τις μη μετρήσιμες κοινωνικές παραμέτρους/μεταβλητές το μόνο που κάνουν είναι να αποτυπώνουν, παρά φύσει , την Κοινωνία σαν άθροισμα πανομοιότυπων ατόμων/ “ρομπότ” και όχι σαν αυτό που είναι, δηλαδή ένα πολύπλοκο σύνολο/”οργανισμό” με δυναμικά και μεταβαλλόμενα χαρακτηριστικά..
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Η προσπάθεια που κάνει το βιβλίο της Γ Γυμνασίου να παρουσιάσει την “οικονομική στενότητα” σαν “κοινή εμπειρία” και των φτωχών και των πλουσίων είναι τουλάχιστον προκλητική. Όταν υπάρχουν εκατομμύρια συμπολίτες μας που δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε τον λογαριασμό του ρεύματος, το βιβλίο καλεί τους μαθητές να δεχτούν ότι ” αντίστοιχα”(!) προβλήματα μπορεί να έχει και ένας “πολυεκατομμυριούχος ποδοσφαιριστής που δεν μπορεί ταυτόχρονα να παίξει μπάλα και να γυρίσει διαφημιστικό φιλμάκι»! Μιλάμε πλέον για έναν αισχρό προπαγανδιστικό μηχανισμό, εντός του σχολείου, ο οποίος όχι μόνο δέχεται τις τεράστιες κοινωνικές/οικονομικές ανισότητες , όχι μόνο αποκρύπτει τους λόγους και τις αιτίες των ανισοτήτων αυτών, αλλά προσπαθεί να εξισώσει τα προβλήματα των εκατομμυριούχων με αυτά του μέσου εργαζόμενου που προσπαθεί να βγάλει το μήνα με τον πενιχρό μισθό του…
