Έχουμε επανειλημμένα επισημάνει ότι οι γερμανοί πέτυχαν μέσω του ευρώ αυτό που δεν κατάφεραν με τα όπλα. Να γίνουν οι επικυρίαρχοι της Ευρώπης. Μέσω της οικονομικής τους επιβολής, αφενός πήραν τη ρεβάνς για τις ήττες τους στους δύο τελευταίους παγκόσμιους πολέμους, αφετέρου εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα εθνικά και οικονομικά τους συμφέροντα. Οι συνταγές της επικράτησης και του ελέγχου της κατάστασης μέσα στην Ε.Ε. είναι γνωστές και δοκιμασμένες από το παρελθόν. Πρόσκαιρες συμμαχίες με κάποιες φιλικές κυβερνήσεις ομοϊδεατών (κυρίως Αυστρίας, Φιλανδίας και Ολλανδίας) , μαύρη προπαγάνδα κατά των λαών του ευρωπαϊκού Νότου, συκοφαντίες, εκβιασμοί και απειλές για τιμωρία κι έξοδο από τη ζώνη του ευρώ. Είναι σ’ όλους γνωστές οι ατάκες που συχνά χρησιμοποιούν τα κατευθυνόμενα γερμανικά και κάποια ευρωπαϊκά ΜΜΕ, για να σπείρουν το εθνοτικό μίσος και την περιφρόνηση της κοινής γνώμης των χωρών τους για άλλους λαούς που υποτίθεται πως συμμετέχουν στην ίδια Ένωση της ‘’συνοχής’’ και της ‘’αλληλεγγύης’’! Έτσι κάνουν λόγο για τους ‘’τεμπέληδες’’ και ‘’χαραμοφάηδες’’ του Νότου, για τους ‘’βρωμοέλληνες’’ που έχουν την απαίτηση να ‘’δουλεύουμε εμείς οι Βόρειοι’’ για να τους ‘’πληρώσουμε’’ τα πιάτα που έσπαγαν στα μπουζούκια!
Αποκρύπτουν βέβαια την αλήθεια που επιβεβαιώνεται από τους πλέον επιφανείς οικονομολόγους διεθνώς( λ.χ. Κρούγκμαν, Στίγκλιτς, Ρέγκλινγκ κ. ά), ότι οι γερμανοί έχουν επιβάλλει εξοντωτική λιτότητα και παρατεταμένη ύφεση στην Ελλάδα και στις άλλες υπερχρεωμένες χώρες του Νότου, γιατί έτσι αποκομίζουν τεράστια οικονομικά οφέλη. Αυτό συμβαίνει, επειδή η Γερμανία δανείζει στην Ελλάδα όχι απευθείας αλλά μέσω των έκτακτων μηχανισμών στήριξης, με επιτόκια, πολύ μεγαλύτερα από αυτά με τα οποία δανείζεται η ίδια. Απ΄ αυτή την διαφορά των επιτοκίων το γερμανικό κράτος κερδίζει το χρόνο πάνω από 20 δις ευρώ!
Ποσώς ενδιαφέρονται αν έτσι τινάζεται στο αέρα ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκε η Ε.Ε. αλλά και η ευρωζώνη που είναι η κοινή ευημερία και η κοινή πορεία μέσα από το κοινό νόμισμα! Ουδόλως προβληματίζονται για το γεγονός ότι η πολιτική αυτή αποδεδειγμένα καθιστά τα χρέη των υπερχρεωμένων χωρών μη βιώσιμα και οδηγεί τις κοινωνίες τους στην εξαθλίωση! Απόλυτα δικαιολογημένη συνεπώς είναι η άποψη του Τζόζεφ Στίγκλιτς , πως η Γερμανία και όχι η Ελλάδα θα πρέπει ν’ αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, γιατί αυτή υπονομεύει την ενότητα και την ευημερία των λαών της ένωσης.
Η πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα έχει, εμφανώς, προκαλέσει όχι απλά εκνευρισμό, αλλά έντονη ανησυχία στο ευρωγερμανικό ιερατείο. Η ‘’μικρή’’ Ελλάδα φαίνεται να σηκώνει κεφάλι κι έτσι να διαταράσσει το σχεδιασμό του να πειθαναγκάσει την Ελλάδα να υποκύψει στο πρόγραμμα που της έχει επιβάλλει. Αυτό η γερμανική πολιτική ηγεσία και τα φερέφωνά της δεν μπορούν να το ανεχτούν, γιατί μπορεί ν΄ αποτελέσει κακό παράδειγμα ανυπακοής για τις άλλες χώρες του Νότου με ελλείμματα και χρέη.
Ο ελληνικός λαός ελεύθερα και δημοκρατικά επέλεξε πρόσφατα μια νέα κυβέρνηση που δεσμεύτηκε να εφαρμόσει διαφορετική πολιτική απ΄ αυτήν της συγκυβέρνησης Ν.Δ.- ΠΑ.ΣΟ.Κ. Μια πολιτική επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας για την ανακούφιση της χειμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας από την σκληρή κι απάνθρωπη λιτότητα των τελευταίων χρόνων. Το ζήτημα είναι κορυφαίας εθνικής αλλά και πανευρωπαϊκής σημασίας. Η εξέλιξή του θα επηρεάσει όχι μόνο το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της ευρωζώνης. Υπό την έννοια αυτή δεν προσφέρεται για μικροκομματική εκμετάλλευση ή χαιρέκακη προσδοκία αποτυχίας της σημερινής κυβέρνησης.
Ενστάσεις και διαφωνίες, για τη συγκρότηση του νέου κυβερνητικού σχήματος ασφαλώς μπορεί να διατυπωθούν και μάλιστα δικαιολογημένες κυρίως από την πλευρά της κομμουνιστικής Αριστεράς. Αντιρρήσεις για τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για την πρόταση προσώπου από το χώρο της Κεντροδεξιάς ως Πρόεδρο Δημοκρατίας ή για κάποιες άστοχες ατάκες υπουργών ή κυβερνητικών παραγόντων μπορούν μάλλον εύλογα να προβάλλονται από διάφορους πολιτικούς παράγοντες της χώρας. Η προσπάθεια όμως της κυβέρνησης για την επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών μας υποχρεώσεων και την ελάφρυνση του χρέους πρέπει να στηριχτεί, γιατί είναι προς το συμφέρον του τόπου να πετύχει.
Το εσωτερικό μέτωπο πρέπει να είναι αραγές, γιατί οι πιέσεις και οι εκβιασμοί που θ΄ ασκηθούν από την πλευρά των γερμανών και των ελεγχόμενων απ΄ αυτούς φορέων της Ε.Ε. θα είναι αφόρητες. Αν παράλληλα υπάρξει και υπονόμευση στο εσωτερικό της χώρας τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα και η επιτυχία της προσπάθειας αβέβαιη.
Η πρόσφατη πολιτική ιστορία διδάσκει ότι σε ομαλότερες συνθήκες κυβερνητικής αλλαγής, υπήρξε από την αντιπολίτευση ο εύλογος χρόνος αναμονής και ανοχής προς τη νέα κυβέρνηση. Στην σημερινή συγκυρία αυτό επιβάλλεται να γίνει. Ας μη βιαστούν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις. Σίγουρα στο προσεχές μέλλον θα υπάρξουν και ο χρόνος και οι ευκαιρίες για κριτική και αυστηρό έλεγχο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές της.
Φρονώ όμως, ότι για το επόμενο εξάμηνο πρέπει να στηριχτεί ή τουλάχιστον να μην υπονομευτεί η κυβερνητική προσπάθεια για να πετύχει ό, τι καλύτερο μπορέσει για τη χώρα. Αυτό θα έχει ευεργετικό αντίχτυπο στο σύνολο της ευρωζώνης, γιατί θα δώσει το έναυσμα για αλλαγή της ακολουθούμενης σήμερα λανθασμένης και καταστροφικής πολιτικής της συνεχούς ύφεσης και λιτότητας.
Αυτό επιβάλλει η θέληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, όπως εκφράστηκε στις εκλογές πριν δέκα μέρες. Κι αυτή πρέπει να γίνει σεβαστή απ΄ όλους!
