Με την επίσπευση της διαδικασίας για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας επιταχύνονται οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα με αντίχτυπο και στην Ευρωζώνη.
Ο συνταγματικός νομοθέτης θέλησε ο Πρόεδρος στις τρεις ψηφοφορίες να εκλέγεται με αυξημένη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών (200, 200 και 180). Σε περίπτωση δε που αυτή δεν επιτυγχάνεται να διαλύεται η Βουλή και να προκηρύσσονται εκλογές. Οι σχετικές συνταγματικές διατάξεις σ΄ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης ουδέποτε αμφισβητήθηκαν , γι΄ αυτό και δεν αναθεωρήθηκαν. Επομένως τα περί του αντιθέτου λεγόμενα από παράγοντες της συγκυβέρνησης-μεταξύ των οποίων και συνταγματολόγοι- περί ανάγκης της πάση θυσία εκλογής Προέδρου από την παρούσα Βουλή για λόγους πολιτικής σταθερότητας, δεν έχουν πολιτική και νομική βάση. Το Σύνταγμα επιτάσσει και η πολιτική ιστορία διδάσκει ότι όταν για οποιοδήποτε λόγο δεν υπάρχει η αναγκαία συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το λόγο έχει ο λαός.
Μέχρι σήμερα έχει καταστεί σαφές, ότι ο αναγκαίος αριθμός των 180 βουλευτών για την εκλογή Προέδρου με την τρίτη ψηφοφορία στις 29 Δεκεμβρίου, δεν έχει συγκεντρωθεί. Με τα δεδομένα που υπάρχουν Πρόεδρο τον κ. Σ. Δήμα θα ψηφίσουν οι 155 βουλευτές της συγκυβέρνησης, 7-8 ανεξάρτητοι και ίσως 2-3 που θα παραβούν τις συλλογικές αποφάσεις των κομμάτων τους που ήδη έχουν αποφασίσει να μην ψηφίσουν για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Με γνωστό το πρόσωπο του υποψηφίου Προέδρου και την πολιτική κατάσταση να μην μπορεί ν΄ αλλάξει άρδην μέσα σε δύο εβδομάδες, ώστε κάποιος βουλευτής να μεταβάλλει δικαιολογημένα θέση, όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε προς διάλυση της παρούσας Βουλής και προκήρυξη εθνικών εκλογών.
Κατά συνέπεια είναι απορίας άξιο πως ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται σχεδόν βέβαιος ότι θα βρεθεί τελικά ο μαγικός αριθμός των 180 βουλευτών που θα παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία για 18 μήνες ακόμη. Δύο εξηγήσεις υπάρχουν γι αυτό: Ή μπλοφάρει ή κάτι γνωρίζει που οι υπόλοιποι αγνοούμε. Όπως και να έχει το πράγμα σύντομα θα μάθουμε…
Έτσι εχόντων των πραγμάτων, η ώρα της αλήθειας πλησιάζει για το εγχώριο πολιτικό σύστημα και τους κυριότερους εκπροσώπους του. Μετά τις τεκτονικές πολιτικές μετακινήσεις που συνέβησαν στις εκλογές του 2012 είναι βέβαιο ότι θα λάβουν χώρα και νέες ανατροπές.
Από την διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και τις συνακόλουθες εξελίξεις, θ’ αποκαλυφθούν πολλές κρυμμένες αλήθειες:
Θα φανεί ποιοι απ΄ αυτούς που τα τελευταία δύσκολα χρόνια μίλαγαν για την ανάγκη άσκησης μιας διαφορετικής πολιτικής απ΄ αυτήν που εφαρμόζει η συγκυβέρνηση θα φανούν συνεπείς και θα καταψηφίσουν τον υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου η χώρα ν΄ αλλάξει κυβέρνηση και να σταματήσει η συνέχιση των ίδιων πολιτικών. Και να μην ξεχνούμε ότι τέτοιες φωνές ακούστηκαν από διάφορους κομματικούς σχηματισμούς…
Θα φανεί , αν τηρηθεί η ρητή δέσμευση των συγκυβερνώντων, ότι σε περίπτωση που συνεχίσουν να κυβερνούν δεν θα υπογραφεί νέο Μνημόνιο και δεν θα εφαρμοστούν νέα εξοντωτικά για την κοινωνία μέτρα.
Θα φανεί ο ρόλος και η προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ στη εκστρατεία καταστροφολογίας και τρομοκράτησης της κοινής γνώμης για την επισώρευση μεγαλύτερων δεινών αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας και η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές.
Θα φανεί το μέγεθος της πίεσης και της πρόκλησης φόβου κι εκβιασμών για διακοπή της χρηματοδότησης και κινδύνου εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, που θ΄ ασκήσουν οι θεσμικοί παράγοντες της Ε.Ε. και ο μηχανισμός ποδηγέτησης των λαών της Ευρώπης που εποπτεύεται από το Δ’ Ράιχ.
Θα φανεί η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, που αναμένεται να καταλάβει εκλογικά την πρώτη θέση, να διατυπώσει ξεκάθαρα τις πολιτικές του θέσεις όσον αφορά την αντιμετώπιση του κυρίαρχου ζητήματος της σύγκρουσης με τον γερμανό ηγεμόνα της Ε.Ε Θα φανεί στη πράξη πλέον πως θα ενεργήσει απέναντι στους μηχανισμούς της ευρωζώνης στην απόπειρα επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας.
Θα φανεί η πολιτική συμπεριφορά των άλλων δυνάμεων της Αριστεράς σχετικά με την ενεργό ή όχι -και κοινοβουλευτικά- στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στην επώδυνη προσπάθεια αντίστασης απέναντι στην επιθετικότητα της Τρόϊκα.
Θα φανεί τέλος η κοινωνική διάθεση και δυναμική που θ’ αναπτυχθεί στο νέο πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται , δεδομένου ότι σήμερα η λαϊκή οργή κι απογοήτευση για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, εκδηλώνονται εντελώς υποτονικά.
Τελικά η κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση στη χώρα μας με την ανατολή του 2015, θα είναι τελείως διαφορετική απ΄ ότι σήμερα.
Και βεβαίως άκρως ενδιαφέρουσα….
