Όταν μια εξουσία αποφασίζει ποια δύναμη επιτρέπεται να υπάρχει, η πιο επικίνδυνη μαγεία είναι εκείνη που αρνείται να υπακούσει.
Mε αφορμή το μυθιστόρημά «Η Σύρραξη των Τεσσάρων-Λούνα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή, φιλοξενούμε στην εφημερίδα «Corfupress» τον συγγραφέα κύριο Χρήστο Γαλανόπουλο. Στον κόσμο του βιβλίου, οι Επικλήσεις της Φωτιάς, του Αέρα, του Νερού και της Γης δεν αποτελούν απλώς μέσα άσκησης μαγείας· στηρίζουν μια ολόκληρη κοινωνική και πολιτική τάξη, την οποία οι Εκκλησίες των Τεσσάρων Στοιχείων είναι αποφασισμένες να διατηρήσουν.
Μέσα σε αυτό το αυστηρό οικοδόμημα εμφανίζεται η Λούνα Κύνθιλορ, μια ορμητική ξιφομάχος αριστοκρατικής καταγωγής, με μια δύναμη που διαταράσσει όσα θεωρούνται γνωστά και επιτρεπτά. Τη μαγεία της διεκδικεί η μυστηριώδης Ραγισμένη Μάσκα, επικεφαλής της οργάνωσης Μηδέν, ενώ ανάμεσα στις αντίπαλες πλευρές βρίσκεται ο Παρχίρ Κεν’το. Ένα πληγωμένο αγόρι που μετατρέπει τη μεταμφίεση σε καταφύγιο, τέχνη και όπλο, καλείται να αποφασίσει ποιον μπορεί να εμπιστευτεί αλλά και ποιος επιθυμεί πραγματικά να γίνει.
Ο Χρήστος Γαλανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και τα τελευταία χρόνια ζει στο Αμβούργο. Παρότι η ακαδημαϊκή του πορεία τον οδήγησε στη Χημική Μηχανική και στην εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στη Βρέμη, η φαντασία, τα παιχνίδια ρόλων και η δημιουργία χαρακτήρων παρέμεναν σταθερά στη ζωή του. Από το 2021 αφοσιώθηκε συστηματικότερα στη συγγραφή, ενώ δύο διηγήματά του διακρίθηκαν στο Fantasy Festival. Μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας, ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για κόσμους με εσωτερική συνοχή και για ήρωες που δεν εξαντλούνται σε εύκολους χαρακτηρισμούς.
Συνέντευξη στη δημοσιογράφο-συγγραφέα Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Κύριε Γαλανόπουλε, ποιος υπήρξε ο πρώτος πυρήνας του μυθιστορήματος: η Λούνα, το σύστημα μαγείας ή η σύγκρουση γύρω από το ποιος δικαιούται να ορίζει και να χρησιμοποιεί τη δύναμη;
Χ.Γ.: Ο πρώτος πυρήνας για την ιστορία της Λούνα ήταν ένα writing prompt, που μου έδωσαν στο πρώτο σεμινάριο γραφής που παρακολούθησα, σε συνδυασμό με την ιστορία ενός βιντεοπαιχνιδιού (Octopath Traveler) που έπαιζα εκείνο τον καιρό. Το prompt ήταν να γράψω για μία γυναίκα που κάτι της συμβαίνει κάτω από το φως του φεγγαριού. Για κάποιο λόγο αυτή η ιστορία που έγραψα τότε μου έμεινε. Έτσι, στη συνέχεια άρχισα να την επεκτείνω και να την φτιάχνω περισσότερο.
Έπειτα ακολούθησε το σύστημα μαγείας. Από πάντα ήμουν ενθουσιασμένος με τα τέσσερα στοιχεία της φύσης κι έτσι βρήκα ευκαιρία να τα ενσωματώσω στην ιστορία μου. Είχα κι εκεί επηρεαστεί πολύ από ένα παιδικό (Avatar: The Last Airbender) όπου οι χαρακτήρες χρησιμοποιούσαν τις δυνάμεις των στοιχείων μέσω συγκεκριμένης κινησιολογίας. Αυτό μου έδωσε κίνητρο να σκεφτώ την δικιά μου κινησιολογία για την επίκληση των στοιχείων. Μετά, πρόσθεσα φρασεολογία γιατί ενθουσιάστηκα με την ιδέα οι χαρακτήρες να κουνιούνται και να ψέλνουν ταυτόχρονα όπως τους ορίζουν τα στοιχεία.
Τέλος, ακολούθησε η σύγκρουση για το ποιος δικαιούται να ορίζει και να χρησιμοποιεί τη δύναμη. Εκεί επηρεάστηκα από την καθημερινότητα. Άκουγα αρκετούς γύρω μου που έλεγαν το πως θα άλλαζαν τα πράγματα αν αυτοί ήταν στην εξουσία κι αυτό με οδήγησε να έχω αυτή τη θεματική στο βιβλίο μου.
Ο τίτλος μάς προετοιμάζει για μια «σύρραξη των τεσσάρων». Τι συγκρούεται τελικά βαθύτερα στο βιβλίο: τα ίδια τα Στοιχεία, οι θεσμοί που τα εκπροσωπούν ή διαφορετικές αντιλήψεις για το πώς πρέπει να κυβερνάται ο κόσμος;
Χ.Γ.: Ήθελα ο τίτλος να το αφήνει ανοικτό. Ήθελα να αναφέρεται στη σύγκρουση των δυνάμεων των τεσσάρων στοιχείων που λαμβάνει χώρα στο βιβλίο και στα τέσσερα κεντρικά πρόσωπα στην ιστορία. Αυτό όμως που πιστεύω ότι συγκρούεται βαθύτερα είναι οι ιδέες και οι βλέψεις του των χαρακτήρων στο βιβλίο.
Οι Εκκλησίες των Τεσσάρων Στοιχείων δεν διαχειρίζονται μόνο την πίστη, αλλά και την κοινωνική ισορροπία. Πότε ένας θεσμός που υποτίθεται ότι προστατεύει τους ανθρώπους μετατρέπεται σε μηχανισμό ελέγχου; Τι φοβούνται περισσότερο οι Εκκλησίες: τη δύναμη της Λούνα ή το παράδειγμα της ανυπακοής της;
Χ.Γ.: Θεωρώ ότι ένα θεσμός μετατρέπεται σε μηχανισμό ελέγχου όταν φοβάται την αλλαγή, το μέλλον και δίνει περισσότερη σημασία στον εαυτό του παρά στον στόχο του. Έτσι καταλήγει να ξεχνά τις αξίες που τον διείπαν, να ψεύδεται στους ανθρώπους που υποτίθεται ότι προστατεύει και να θέλει να τους αφαιρέσει την ελευθερία τους. Η δύναμη της Λούνα είναι κάτι που μπορεί να διαταράξει αυτό τον έλεγχο καθώς θα κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται, να αμφισβητούν.
Κάτι παρόμοιο βλέπουμε και στην πραγματικότητα. Πόσα βιβλία έχουν καεί επειδή θεωρήθηκαν αιρετικά; Πόσες γνώμες έχουν αποσιωπηθεί επειδή ήθελαν να κρατήσουν κάποιο μυστικό;
Πέρα από τη Φωτιά, τον Αέρα, το Νερό και τη Γη, υπάρχουν δύο ακόμη Στοιχεία που παραμένουν κρυμμένα. Χωρίς να αποκαλύψετε την ταυτότητά τους, τι σημαίνει για μια κοινωνία να έχει οικοδομήσει ολόκληρη την αλήθεια της πάνω σε μια σκόπιμη απόκρυψη;
Χ.Γ.: Είναι μία κοινωνία που έχει αποφασίσει να μείνει στο σκοτάδι. Όποιος εξερευνάει και σκαλίζει το παρελθόν, περιθωριοποιείται. Μία κοινωνία που φοβάται και έχει αποφασίσει οικειοθελώς να χάσει την ελευθερία της. Τα μυστικά κι η αλήθεια όμως δεν μένουν ποτέ κρυφά για πάντα.
Η Λούνα είναι θερμόαιμη, ικανή στη μάχη και προέρχεται από έναν ισχυρό οίκο, αλλά η μαγεία της την τοποθετεί έξω από τα καθιερωμένα όρια. Η αριστοκρατική της θέση λειτουργεί τελικά ως προστασία ή ως μια διαφορετική μορφή φυλακής; Και η αλλαγή που επιδιώκει αφορά πραγματικά όλους ή αρχικά μόνο τη δική της ελευθερία;
Χ.Γ.: Η γραμμή ανάμεσα σε προστασία και φυλακή είναι εύκολο να ξεπεραστεί. Για τον πατέρα της, ήταν προστασία. Για την ίδια, φυλακή πολυτελείας. Κι όταν κάποιος είναι κλεισμένος σε ένα περιβάλλον, έχει σχεδόν μονόπλευρες ιδέες για το πώς να αλλάξει ο κόσμος. Η Λούνα αρχικά επιδιώκει να αποκτήσει τη δικιά της ελευθερία και να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς το καλυτερο. Έπειτα, καταλαβαίνει ότι δεν είναι όλα τόσο απλά όσο τα είχε σκεφτεί.
Η Ραγισμένη Μάσκα εμφανίζεται ως ένας άνθρωπος που αμφισβητεί το υπάρχον σύστημα, αλλά συγκεντρώνει δύναμη και μηχανορραφεί για προσωπικούς σκοπούς. Πώς διαχωρίζεται ένας απελευθερωτής από έναν επίδοξο νέο δυνάστη; Τι δηλώνει το όνομα της οργάνωσης «Μηδέν»: διαγραφή, νέα αρχή ή απόλυτη εξουσία;
Χ.Γ.: Η Ραγισμένη Μάσκα θεωρεί ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο μόνος του κι ότι μόνο αυτός ξέρει τι είναι το σωστό. Κάτι που δε γίνεται. Οι άνθρωποι δεν είναι Θεοί. Από τη στιγμή που κάποιος σαν νάρκισσος κολλάει τόσο πολύ στην ιδεολογία του και θέλει να την επιβάλει στους υπόλοιπους γιατί πιστεύει ότι «ξέρει καλύτερα», γίνεται δυνάστης. Το Μηδέν δηλώνει το τέλος αλλά και ταυτόχρονα, μία νέα αρχή. Το όλο και το τίποτα. Σημείο αναφοράς για κάθε ξεκίνημα και κατάληξη. Μία οργάνωση που θέλει να ορίζει τα παραπάνω, είναι μία οργάνωση που αναζητά απόλυτη εξουσία.
Ο Παρχίρ Κεν’το καταφεύγει στις μεταμφιέσεις και στα φανταστικά πρόσωπα για να αντέξει το τραυματικό παρελθόν του. Οι μάσκες του αποκρύπτουν την αληθινή του ταυτότητα ή του επιτρέπουν να εκφράζει διαφορετικά, εξίσου αληθινά κομμάτια του εαυτού του;
Χ.Γ.: Στον Παρχίρ έχουν μάθει δυστυχώς να μισεί τον εαυτό του. Του έχουν μάθει ότι είναι ανίκανος, βαρετός και ότι δεν αξίζει τίποτα. Συγκρίνεται συνέχεια με τους άλλους και πάντα αυτός είναι κατώτερος. Ο μηχανισμός άμυνάς του είναι να μεταμφιέζεται σε άλλα άτομα. Μπαίνει τόσο πολύ στον χαρακτήρα τους που πλέον ξεχνάει ότι είναι ο Παρχίρ κι έτσι σταματά να κακοποιεί τον εαυτό του με όλες αυτές τις σκληρές σκέψεις. Είναι ελεύθερος να εκφράσει κομμάτια του εαυτού του και να προσομοιώσει στο μυαλό του πώς θα ήταν η ζωή του αν είχε ένα διαφορετικό παρελθόν.
Η δεξιότητα του Παρχίρ στο μακιγιάζ και στη μεταμφίεση αποκτά ουσιαστική σημασία για την εξέλιξη της πλοκής. Γιατί επιλέξατε να δώσετε μια τόσο κρίσιμη δύναμη όχι στον ικανότερο πολεμιστή ή μάγο, αλλά σε έναν νέο που έχει μάθει πρωτίστως να επιβιώνει αλλάζοντας πρόσωπα;
Χ.Γ.: Μέσω του Παρχίρ ήθελα να δείξω ότι δυνατός δεν είναι μόνο κάποιος επιδέξιος πολεμιστής ή κάποιος ισχυρός μάγος. Δυνατός είναι κι ένας απλός άνθρωπος που συνεχίζει πάρα τις δυσκολίες του, παρά το τραυματικό του παρελθόν. Άλλωστε, ποιος θα ήταν καλύτερος να έχει αυτή την ικανότητα από κάποιον που το κάνει συνεχόμενα από μικρή ηλικία;
Ήθελα επίσης να δείξω ότι όλοι μπορούν να βοηθήσουν με τον τρόπο τους. Ο Παρχίρ πήρε το μακιγιάζ και τη μεταμφίεση, τα δύο πράγματα που τον έχουν βοηθήσει με τη ψυχική του υγεία, και τα έκανε χρήσιμα. Δυστυχώς, ο ίδιος δε πρόκειται να το παραδεχτεί ποτέ.
Ο Παρχίρ βρίσκεται ανάμεσα σε δυνάμεις που διεκδικούν όχι μόνο την αφοσίωσή του αλλά και το μέλλον ολόκληρου του κόσμου. Μπορεί ένας άνθρωπος να παραμείνει ουδέτερος όταν γύρω του διαμορφώνεται μια σύγκρουση ή ακόμη και η άρνηση επιλογής αποτελεί, τελικά, πολιτική και ηθική θέση;
Χ.Γ.: Υπάρχει ένα σημείο που πλέον δε μπορεί κάποιος να είναι ουδέτερος. Όταν μία σύγκρουση παίρνει μεγάλες διαστάσεις δε μπορεί κάποιος να απομονωθεί στο καβούκι του και να παραμείνει ανεπηρέαστος. Η άρνηση επιλογής σε αυτό το σημείο αποτελεί ξεκάθαρη πολιτική και ηθική θέση.
Ο Παρχίρ λέει στον εαυτό του ότι είναι ουδέτερος, αλλά δεν είναι. Έχει ήδη ασυναίσθητα αποφασίσει το τι θέλει και ποια μεριά καλύπτει τα κενά του. Ίσως όταν το συνειδητοποιήσει κι ο ίδιος, να νιώσει καλύτερα.
Πιστεύετε ότι η λογοτεχνία του Φανταστικού μπορεί από μόνη της να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την εξουσία, την ταυτότητα και την ελευθερία ή χρειάζεται ο αναγνώστης να αναγνωρίσει πίσω από τη μαγεία και τα μυθικά Στοιχεία τις συγκρούσεις του δικού του κόσμου;
Χ.Γ.: Όλα τα βιβλία βοηθούν να αντιληφθούμε αυτές τις έννοιες καλύτερα. Πιστεύω ότι οι φανταστικοί κόσμοι βοηθούν τον αναγνώστη να εστιάσει σε αυτές τις έννοιες, καθώς στον πραγματικό κόσμο επηρεάζεται άμεσα από το περιβάλλον γύρω του.
Η λογοτεχνία του Φανταστικού λειτουργεί επίσης πολλές φορές ως παραβολή. Η μαγεία, οι πόλεμοι, οι πολιτικές αναταράξεις κι οι αδικίες που περιγράφονται σε έναν βιβλίο του Φανταστικού αντικατοπτρίζουν τις συγκρούσεις του δικού μας κόσμου και δίνουν τροφή για σκέψη στον αναγνώστη.
