Στο «CorfuPress» φιλοξενούμε την κυρία Τατιάνα Κονοπλιώβα, μια δραστήρια αναγνώστρια και δημιουργό περιεχομένου γύρω από το βιβλίο. Δημόσια υπάλληλος, μητέρα τριών παιδιών και κάτοικος Γιαννιτσών, δημιούργησε τη σελίδα της από την ανάγκη να μοιράζεται την αγάπη της για τις ιστορίες, αλλά και τις διαφορετικές αναγνωστικές διαδρομές μιας οικογένειας πέντε ανθρώπων.
Με αφετηρία το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο που κράτησε στα χέρια της ως παιδί, η Τατιάνα μιλά για τη μαγεία της ανάγνωσης, για τα βιβλία που μπορούν να φέρουν ένα παιδί πιο κοντά στις σελίδες και μακριά από τις οθόνες, αλλά και για τις δυσκολίες μιας αυθεντικής παρουσίας στον κόσμο του bookstagram και του booktok.
Συνέντευξη στη δημοσιογράφο-συγγραφέα Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Κυρία Κονοπλιώβα, η σελίδα σας γεννήθηκε μέσα από ένα σπίτι με πέντε διαφορετικές προσωπικότητες και αναγνωστικές ανάγκες. Πώς προέκυψε η ιδέα να μοιράζεστε τις βιβλιοφιλικές διαδρομές όλης της οικογένειας και τι θέλετε να βρίσκει κάποιος όταν επισκέπτεται τον χώρο σας;
Τ.Κ.: Ήταν μια ιδέα που γύριζε στο μυαλό μου για χρόνια, αλλά πάντα την ανέβαλλα λόγω έλλειψης χρόνου. Φίλοι και γνωστοί με ρωτούσαν διαρκώς τι διαβάζουν τα παιδιά μου και μου ζητούσαν προτάσεις. Άλλωστε, στο σπίτι μας το βιβλίο πιάνει παντού χώρο-από τα παιδικά και τα εφηβικά, μέχρι τη δική μου φαντασία και τις αναζητήσεις του συζύγου μου σε βιβλία ψυχολογίας, αυτοβελτίωσης και θρησκευτικού περιεχομένου.
Η χαριστική βολή δόθηκε μετά από μια κουβέντα με μια μαμά από το νηπιαγωγείο, που μου ζήτησε να αναλύω τα βιβλία που διαβάζουμε και να της στέλνω φωτογραφίες. Έτσι, μέσα σε ένα βράδυ, αποφάσισα να ξεκινήσω το Instagram και στη συνέχεια το TikTok.
Στόχος μου είναι όποιος μας επισκέπτεται -ανεξαρτήτως ηλικίας ή αναγνωστικών προτιμήσεων, είτε ψάχνει βιβλίο για τον εαυτό του είτε για δώρο- να βρίσκει μια ειλικρινή πρόταση μέσα από τα μάτια μιας οικογένειας. Ειδικά για τις ηλικίες 10-16 ετών, θεωρώ πως υπάρχει μεγάλο κενό σε προτάσεις, κι εκεί θέλω να προσφέρω την ουσιαστική βοήθεια . Βλέπετε τώρα μπήκαμε κι εμείς σε αυτές τις ηλικίες .
Η σχέση σας με το βιβλίο ξεκίνησε περίπου στα δέκα σας χρόνια, όταν λάβατε το πρώτο σας λογοτεχνικό βιβλίο. Τι θυμάστε από εκείνη τη στιγμή και γιατί πιστεύετε ότι η ανάγνωση εξακολουθεί να μοιάζει με ένα τόσο προσωπικό ταξίδι;
Τ.Κ.: Όταν μου χάρισαν εκείνο το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο, η πρώτη μου αντίδραση ήταν: “Είναι δυνατόν να φέρνουν βιβλίο σε ένα δεκάχρονο παιδί;” . Το άφησα στην άκρη. Κάποιες εβδομάδες αργότερα όμως, μια μέρα που βαριόμουν στο σπίτι, αποφάσισα να το ανοίξω.
Αυτό που ένιωσα ήταν μαγικό: ένιωσα σαν το βιβλίο να μου μιλάει, να μου δίνει ανάσα. Με ταξίδευε σε έναν δικό μου κόσμο, χωρίς να χρειάζεται να είναι κανένας άλλος μαζί μου. Ήταν μια απόδραση που μπορούσα να ζήσω όποτε ήθελα, απλώς ανοίγοντας τις σελίδες του. Η ανάγνωση παραμένει ένα τόσο προσωπικό ταξίδι γιατί, όταν διαβάζεις ένα βιβλίο, το δημιουργείς εσύ ο ίδιος στο μυαλό σου, όπως ακριβώς σου αρέσει και με τα δικά σου θέλω. Για την ίδια ακριβώς σκηνή, εσείς κι εγώ θα πλάσουμε εντελώς διαφορετικές εικόνες με τη φαντασία μας , κι αυτό είναι η πραγματική μαγεία! Επιπλέον, την ώρα που διαβάζουμε, κανένας δεν είναι εκεί για να μας υποδείξει τι να κάνουμε ή πώς να το νιώσουμε. Είμαστε μόνο εμείς, η ιστορία και η φαντασία μας.
Διαβάζετε κυρίως φαντασίας, ρομαντική φαντασία και δυστοπικά μυθιστορήματα, χωρίς να περιορίζεστε απόλυτα σε ένα είδος. Τι αναζητάτε σε μια ιστορία για να σας κερδίσει και πώς επιλέγετε βιβλία που μπορούν να ταιριάξουν στις τόσο διαφορετικές ηλικίες και ιδιοσυγκρασίες των παιδιών σας;
Τ.Κ.: Στα δικά μου διαβάσματα, το πρώτο που με τραβάει είναι το εξώφυλλο. Πλέον όμως αναζητώ ιστορίες που συνδυάζουν πολλά στοιχεία. Το ρομαντικό συναισθηματικό υπόβαθρο θεωρώ πως δεν πρέπει να λείπει από τη ζωή μας , ακόμα και σε ένα καθηλωτικό θρίλερ, η αγάπη πρέπει να βρίσκεται εκεί.
Όσον αφορά τα παιδιά, τα δύο μεγαλύτερα μοιράζονται παρόμοια ενδιαφέροντα, με αδυναμία στα βιβλία μυστηρίου και στο χιούμορ. Η μικρότερη της οικογένειας, που δεν διαβάζει ακόμα μόνη της, γίνεται η αφορμή για να μαζευόμαστε όλοι μαζί το βράδυ πριν τον ύπνο και να διαβάζουμε.
Δεν θα πω ψέματα, δεν είναι πάντα εύκολο να καλύψεις τις αναγνωστικές ανάγκες πέντε ανθρώπων. Το διάβασμα είναι ένα ακριβό χόμπι για μια πολυμελή οικογένεια. Έτσι, πηγαίνουμε εναλλάξ: τη μία φορά παίρνουμε βιβλίο για τον έναν, την άλλη για τον άλλο. Υπάρχει κατανόηση και πολλή αγάπη σε αυτή τη διαδρομή.
Ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία της σελίδας σας είναι ότι μέσα από τις προτάσεις σας ένα παιδί μπορεί να βρει το βιβλίο που θα του ανοίξει τον δρόμο προς την ανάγνωση. Τι αισθάνεστε όταν ένας γονιός σάς γράφει πως, χάρη σε μια δική σας πρόταση, το παιδί του αγάπησε το διάβασμα;
Τ.Κ.: Η συγκίνηση είναι απερίγραπτη! Πρόσφατα, μια υπέροχη οικογένεια με συνάντησε στο πάρκο και με ευχαριστούσε συνεχώς , ακόμα και το ίδιο το παιδί! Μου είπαν ότι χάρη σε μια δική μου πρόταση, το παιδί βρήκε μια δημιουργική συντροφιά για τα πρωινά του καλοκαιριού και ζήτησε να διαβάσει ολόκληρη τη σειρά. Ξυπνούσε και κοιμόταν με αυτά τα βιβλία. Αυτή η εικόνα μου θύμισε αμέσως τον εαυτό μου στην ηλικία του. Υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να βλέπεις το χαμόγελο ενός παιδιού που ανακαλύπτει τη μαγεία της ανάγνωσης;
Το bookstagram και το booktok είναι σήμερα γεμάτα λογαριασμούς, γρήγορο περιεχόμενο και συχνά κλειστές πόρτες για νέους δημιουργούς. Πώς διατηρείτε τη δική σας φωνή, ακόμη κι όταν διαβάζετε μετά τα μεσάνυχτα, και πόση δύναμη πιστεύετε ότι μπορεί ακόμη να έχει η λογοτεχνία στη ζωή παιδιών και ενηλίκων;
Τ.Κ.: Η δική μου ρότα είναι η απόλυτη ειλικρίνεια και η αυθεντικότητα. Δεν προσπαθώ να ακολουθήσω τα trends στο 100%, ούτε να παρουσιάσω μια ιδανική, αψεγάδιαστη ζωή. Φυσικά, ούτε πρόκειται να προσποιηθώ ότι διαβάζω 30 βιβλία τον μήνα, απλά και μόνο για να αυξηθούν οι ακόλουθοι και να με προσεγγίσουν εκδοτικοί και συγγραφείς. Η δική μου πραγματικότητα περιλαμβάνει μια γεμάτη οικογενειακή καθημερινότητα, υποχρεώσεις, αλλά και εκείνες τις ήσυχες ώρες μετά τα μεσάνυχτα, όταν όλοι κοιμούνται κι εγώ κλέβω λίγο χρόνο για να βυθιστώ στις σελίδες ενός βιβλίου.
Πιστεύω ακράδαντα ότι η λογοτεχνία έχει τεράστια δύναμη, ειδικά στην εποχή της γρήγορης πληροφορίας και της οθόνης. Για ένα παιδί, το βιβλίο είναι ένα παράθυρο στον κόσμο, ένα μέσο καλλιέργειας της ενσυναίσθησης και της φαντασίας. Για έναν ενήλικα, είναι ένα καταφύγιο. Όσο γρήγορα κι αν τρέχουν τα social media, η συγκίνηση που προσφέρει μια καλή ιστορία παραμένει αναντικατάστατη. Αυτή τη συναισθηματική σταθερά προσπαθώ να κρατάω ζωντανή μέσα από τη σελίδα μου, με αγάπη και σεβασμό προς όσους μας ακολουθούν.
