Το βιβλίο «Με τα φώτα σβηστά» (Lights Out) της Navessa Allen, είναι ένα από τα πολυαναμενόμενα βιβλία που περίμενα να φτάσει στα χέρια μου. Συνδυάζει το σκοτάδι με ένα αναπάντεχο, σχεδόν εθιστικό χιούμορ.
Γράφει η δημοσιογράφος-συγγραφέας Νεκταρία Βαρσαμή
Η ιστορία μας συστήνει την Άλι, μια νοσοκόμα που παλεύει καθημερινά με το burnout και τον εξαντλητικό ρυθμό της δουλειάς της. Για να χαλαρώσει, περνάει τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της στο TikTok, χαζεύοντας βίντεο με έναν συγκεκριμένο, ημίγυμνο μασκοφόρο άντρα. Μια μέρα, σε μια στιγμή παρόρμησης, του στέλνει ένα μήνυμα ζητώντας του να ντυθεί με έναν συγκεκριμένο, προκλητικό τρόπο. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως αυτή η απλή κίνηση θα φέρει τον μυστηριώδη Τζος όχι μόνο στην οθόνη της, αλλά κυριολεκτικά μέσα στο ίδιο της το σπίτι, μετατρέποντας τη φαντασίωσή της σε μια άκρως επικίνδυνη πραγματικότητα.
Αυτό που πραγματικά με κέρδισε στο βιβλίο είναι η προσέγγιση της συγγραφέως στο ψυχολογικό υπόβαθρο των ηρώων της. Η Άλι δεν είναι σε καμία περίπτωση η κλασική, εύθραυστη ηρωίδα που περιμένει τον πρίγκιπα -έστω και με μάσκα- να τη σώσει. Πρόκειται για μια γυναίκα δυναμική, απόλυτα συνειδητοποιημένη για τις επιθυμίες της, η οποία κουβαλάει τα δικά της τραύματα. Η Allen κάνει εξαιρετική δουλειά στο να μην κρύβει αυτά τα τραύματα κάτω από το χαλί, αλλά να τα χρησιμοποιεί ως δομικά στοιχεία που δικαιολογούν, σε μεγάλο βαθμό, την κλίση της ηρωίδας προς το σκοτάδι.
Στον αντίποδα, ο Τζος είναι μια τεράστια, απολαυστική έκπληξη. Παρά τον χαρακτηρισμό του ως «stalker», ο τρόπος που προσεγγίζει την Άλι είναι γεμάτος από μια παράδοξη φροντίδα. Είναι ο άνθρωπος που θα διαρρήξει το σπίτι της, όχι για να την τρομάξει, αλλά για να της γεμίσει το ψυγείο μετά από μια εξαντλητική βάρδια στο νοσοκομείο! Ισορροπεί διαρκώς ανάμεσα στο φως και στα σκοτάδια της δικής του.
Ωστόσο, το βιβλίο δεν είναι αψεγάδιαστο. Η μετάβαση στο δεύτερο μισό της ιστορίας, όπου εισάγεται μια πιο παραδοσιακή απειλή από έναν άλλον άντρα και μια εξέλιξη που θυμίζει έντονα ταινία δράσης, φάνηκε κάπως παράταιρη σε σχέση με την έξυπνη, αρχική σύλληψη του dark romcom.
Παρά τις μικρές αυτές αδυναμίες, το «Με τα φώτα σβηστά» είναι ένα βιβλίο που τολμά να παίξει με τα όρια του είδους του.
Αν η πιο σκοτεινή, ανομολόγητη φαντασίωσή σου χτυπούσε ένα βράδυ την πόρτα σου με σκοπό να μην φύγει ποτέ ξανά, θα είχες άραγε τη λογική να ανάψεις τα φώτα και να τρέξεις, ή θα επέλεγες συνειδητά να βυθιστείς μαζί της στο απόλυτο σκοτάδι;
