Το «Η Συμμορία των Ονειροπόλων» του Πέτρου Οψιρέτη, από τις Εκδόσεις Πηγή Παιδείας, είναι ένα βιβλίο που συνομιλεί ανοιχτά με τους νέους, αλλά δεν σταματά εκεί. Απευθύνεται στον ενήλικο αναγνώστη, ειδικά εκείνον που θυμάται ακόμη τι σημαίνει να χτίζεις τον κόσμο σου με λίγους φίλους, μια μπάλα, μια αλάνα και τη βεβαιότητα ότι το απόγευμα χωρά ολόκληρη ζωή.
Γράφει η Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Ο συγγραφέας ακολουθεί μια παρέα παιδιών που δεν ενώνονται μόνο από την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο, αλλά και από την ανάγκη τους να βρουν χώρο μέσα σε μια κοινωνία που εύκολα περιθωριοποιεί, κρίνει και επιβάλλει ρόλους. Ο Ζανβιέ, ο Ζυλιέν, ο Ζακ και ο Ζερόμ δεν παρουσιάζονται ως ιδανικοί ήρωες. Αντιθέτως, κουβαλούν ανησυχίες, πάθος, πείσμα και λάθη, κι ακριβώς γι’ αυτό η παρουσία τους έχει αλήθεια.
Το ποδόσφαιρο εδώ δεν χρησιμοποιείται ως φτηνή αφορμή δράσης. Γίνεται κώδικας επικοινωνίας, εργαλείο σύνδεσης, δοκιμασία χαρακτήρων. Οι σχέσεις της ομάδας, οι αντιπαραθέσεις, η σύγκρουση με πρόσωπα όπως ο Μπενζαμίν, φανερώνουν κάτι ευρύτερο: πως το ατομικό χάρισμα από μόνο του δεν αρκεί, όταν απουσιάζει η ουσία της κοινής προσπάθειας. Αυτή είναι και μία από τις πιο καθαρές αρετές του βιβλίου.
Η αφήγηση διατηρεί μια ζεστή ρεαλιστική πνοή και αποφεύγει τις εύκολες συναισθηματικές παγίδες. Ο Πέτρος Οψιρέτης γράφει με τρόπο που επιτρέπει στις εικόνες και στις σχέσεις να σταθούν μόνες τους, χωρίς υπερβολές. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που μιλά για την αποδοχή, για τη σημασία της ένταξης σε ένα σύνολο και για τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να μοιράζεσαι ένα κοινό όνειρο.
Σε μια εποχή όπου οι νέοι κινδυνεύουν να συνηθίσουν την απομόνωση ως φυσική κατάσταση, το «Η Συμμορία των Ονειροπόλων» έρχεται να θυμίσει ότι η ζωή αρχίζει πραγματικά όταν κοιτάζουμε τον άλλον στα μάτια και βαδίζουμε μαζί. Και μήπως, τελικά, η πιο μεγάλη νίκη δεν είναι να ξεχωρίσεις μόνος, αλλά να βρεις εκείνους με τους οποίους αξίζει να προχωρήσεις;
