11 νέες κυκλοφορίες από τις Εκδόσεις Πηγή Παιδεία: βιβλία που ανοίγουν συζήτηση για το τώρα, τη μνήμη και τον άνθρωπο
Έντεκα τίτλοι, έντεκα διαφορετικές αφορμές να δούμε την πραγματικότητα από άλλη γωνία. Παρουσιάζουμε νέες κυκλοφορίες που κινούνται ανάμεσα στη μαρτυρία, τη μνήμη, την ιστορία και την αφήγηση: από προσωπικές καταγραφές και ιστορικές διαδρομές μέχρι ιστορίες που κρατούν ζωντανές εποχές, τόπους και ανθρώπινες αντοχές. Διαφορετικές θεματολογίες και ύφη, με κοινό παρονομαστή την ανάγκη να ειπωθούν ιστορίες με βάθος και τεκμήριο, ιστορίες που, με τον τρόπο τους, σχηματίζουν μια μικρή τομή στο τώρα: τι θυμόμαστε, τι ξεχνάμε και τι επιμένει να μας αφορά.
Το «Θολό Τοπίο» του Απόστολου Κρητικού έρχεται ως καταγραφή μιας περιόδου που άλλαξε το σώμα της καθημερινότητας και το λεξιλόγιό μας.
Η πρώτη χρονιά της πανδημίας δεν αποτυπώνεται εδώ σαν χρονολόγιο ειδήσεων, αλλά σαν βιωμένη εμπειρία: η απομόνωση, η ανασφάλεια, οι μικρές τελετουργίες επιβίωσης, οι σκέψεις που γίνονται πιο αιχμηρές όταν όλα ησυχάζουν. Κείμενα που ξεκίνησαν ως σημειώσεις, άρθρα και αναρτήσεις μετατρέπονται σε ενιαία αφήγηση, χωρίς ωραιοποιήσεις, αλλά με καθαρή ανθρώπινη ματιά. Ένα βιβλίο-ντοκουμέντο για το πώς αντέχει ο άνθρωπος όταν ο κόσμος χάνει τα περιγράμματά του.
Το «Αφώτιστο Γκρι» του Νίκου Α. Ευαγγελάτου επιχειρεί μια ουσιαστική χαρτογράφηση της ελληνικής διαιτησίας μπάσκετ, ενός χώρου που επηρεάζει το παιχνίδι, αλλά σπάνια καταγράφεται με όρους ιστορίας. Μέσα από πάνω από εκατό επιλεγμένα βιογραφικά διαιτητών, αναδεικνύονται πορείες ανθρώπων που έζησαν το άθλημα από τη θέση του κριτή, εκεί όπου ένα δευτερόλεπτο γίνεται απόφαση και η απόφαση συχνά γίνεται «ετυμηγορία» στα μάτια του πλήθους.
Το βιβλίο καλύπτει ένα κενό, φωτίζει πρόσωπα και εποχές και ανοίγει μια λιγότερο προβεβλημένη, αλλά απολύτως καθοριστική πλευρά της αθλητικής μας κουλτούρας.
Οι «Θαλασσινές ιστορίες του Καφενέ» του Παναγιώτη Τσαμπαρλή είναι μια επιστροφή στην προφορική παράδοση, εκεί όπου οι ιστορίες δεν γράφονται για να εντυπωσιάσουν, αλλά για να κρατήσουν τον κόσμο ενωμένο.
Εννέα ιστορίες και ένα παραμύθι, γεννημένα από λόγια παλιών ψαράδων στα καφενεία, πλέκουν μύθο και αλήθεια και ζωντανεύουν εικόνες μιας άλλης εποχής. Συνήθειες, δοξασίες, χαρές και καημοί μιας ζωής δεμένης με τη θάλασσα περνούν από σελίδα σε σελίδα, σαν μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι όσα χάνονται πιο εύκολα είναι συχνά όσα αξίζουν να θυμόμαστε περισσότερο.
Το «Πώς γράφω ένα σενάριο;» του Θοδωρή Μαραντίδη λειτουργεί ως πρακτικός οδηγός για όσους θέλουν να μετατρέψουν μια ιδέα σε ολοκληρωμένο, επαγγελματικό σενάριο. Με συμβουλές, παραδείγματα και συγκεκριμένα εργαλεία, δείχνει πώς χτίζεται η δομή, ο ρυθμός και η δραματουργία, πώς δημιουργούνται ζωντανοί χαρακτήρες και δυναμικές σκηνές που «κρατούν» το κοινό.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη γλώσσα του σεναρίου, στη σωστή μορφοποίηση και στην τέχνη του διαλόγου, ενώ δεν παραλείπεται το πιο «σκληρό» κομμάτι: πώς παρουσιάζεται και προωθείται ένα έργο στην αγορά, με επαγγελματική στόχευση και καθαρό πλάνο.
Το παιδικό βιβλίο «Παιδί μου, μάθε να αγαπάς» της Άννας Μητσοπούλου είναι μια τρυφερή ιστορία για τη δύναμη της αγάπης και της αποδοχής.
Μέσα από τα μάτια της μικρής Ιόλης, που γνωρίζει τον Γιώργο, ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού, ξετυλίγεται μια διαδρομή από την αμηχανία στην κατανόηση και από τη δυσκολία στη φιλία.
Η αφήγηση δεν υψώνει το δάχτυλο, δεν κηρύττει, αλλά ανοίγει χώρο: για κουβέντα στο σπίτι, για συζήτηση στο σχολείο, για μια ουσιαστική προσέγγιση της συμπερίληψης ως πράξης και όχι ως λέξης.
Η Ευχή της Σοφίας» της Έφης Δεληγιάννη ξεκινά από μια μικρή, καθημερινή επιθυμία: μια βόλτα στην αγορά, μια κούκλα που μοιάζει «απαραίτητη» και ένα «όχι» που φέρνει το παιδί αντιμέτωπο με όρια.
Η Σοφία ονειρεύεται έναν τόπο όπου θα έχει ό,τι θέλει και κανείς δεν θα της αρνείται τίποτα, μέχρι που η σκέψη οδηγεί σε μια πιο βαθιά ερώτηση για το τι είναι ευτυχία. Με απαλότητα και καθαρή γραφή, το βιβλίο μιλά για την απλότητα, τη δύναμη της ευγνωμοσύνης και την αξία της προσφοράς, επιτρέποντας στο παιδί να ανακαλύψει μόνο του το νόημα πίσω από την «ευχή».
Το «Δεν είσαι μόνη» της Ελένης Μπιρμπίλη ακουμπά με τόλμη ένα σκοτεινό κοινωνικό πεδίο: τη μοναξιά ως ευαλωτότητα και την εκμετάλλευση ως παγίδα που στήνεται μεθοδικά. Γυναίκες που ζουν μόνες βρίσκονται στο στόχαστρο, ενώ η Αριάδνη, μέσα από το διαδίκτυο, πιστεύει πως βρίσκει μια δεύτερη ευκαιρία σε έναν κόσμο «φτιαγμένο από άντρες για άντρες».
Παράλληλα, ένας αστυνομικός καλείται να ερευνήσει εξαφανίσεις γυναικών, ώσπου η υπόθεση γίνεται προσωπική. Ένα μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις στην εποχή της οθόνης, για το πάθος που τυφλώνει και για τις συνέπειες όταν η ανάγκη για αγάπη συναντά την εξαπάτηση, σε αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου «Ο Μίτος της Αριάδνης».
Η «Συμμορία των Ονειροπόλων» του Πέτρου Ομιρτζή στήνεται με φόντο το Παρίσι, αλλά μιλά για τον χρόνο που περνά και για τη φιλία που παλεύει να μείνει ζωντανή.
Τέσσερις φίλοι, ο Ζανβιέ, ο Ζακ, ο Ζυλιέν και ο Ζερόμ, γεμίζουν το βιβλίο με όμορφες αναμνήσεις, κουβαλώντας σαράντα χρόνια κοινής ζωής και τη «τρέλα» των νεανικών τους χρόνων.
Απέναντι στη συναισθηματική αποξένωση της εποχής, το βιβλίο προτείνει μια ήσυχη αντίσταση: να μη χαθεί το δικαίωμα στο όνειρο, ακόμη κι όταν υπάρχει η πικρή επίγνωση ότι ίσως να είναι πια αργά.
Η «Οδός Ψυχάρη» της Σοφιάνας Παϊσίδου φέρνει τη γιορτινή ατμόσφαιρα ως πύλη προς το παρελθόν. Παραμονές Χριστουγέννων, ο μικρός Ερμής βρίσκει μια παλιά ξεχασμένη φωτογραφία στη βιβλιοθήκη και, με τη βοήθεια μιας πρόθυμης νεράιδας, επιστρέφει στο σπίτι των παππούδων του, στο 1960.
Εκεί, το παρόν και το παρελθόν μπλέκονται, η πραγματικότητα δοκιμάζεται από τη φαντασία και οι αναμνήσεις αποκτούν μορφή.
Ένα βιβλίο που μιλά για οικογένεια, ρίζες και την αίσθηση πως κάποιες απαντήσεις δεν δίνονται με βιασύνη, αλλά με το να σταθείς και να ακούσεις.
Το «Σιδερένια Κουρτίνα, Β’ Μέρος» του Τόλη Ντόκου συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το πρώτο, τοποθετώντας τον αναγνώστη στις αρχές του 1952, σε μια Ελλάδα διχασμένη σε δύο κράτη: τη Λαοκρατική Δημοκρατία με έδρα τη Θεσσαλονίκη και το Βασίλειο με έδρα την Αθήνα.
Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, οι ισορροπίες μετακινούνται, οι διεθνείς εξελίξεις πιέζουν, ενώ η περιοχή φλέγεται από νέα δεδομένα και παλιά τραύματα, με το Κυπριακό, την ΕΟΚΑ και τις συμμαχίες να βαραίνουν καθοριστικά.
Παράλληλα, οι προσωπικές ζωές δεν μένουν αλώβητες: μυστικά, υψηλές θέσεις εξουσίας, μια «απαγορευμένη» ιστορία αγάπης και το προαίσθημα ότι η Ιστορία ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά, χτίζουν ένα πολιτικό-ιστορικό αφήγημα με ένταση και προοπτική κορύφωσης.
Η «Πολιτική Ηγεσία Αλλιώς» του Χριστόδουλου Κουτσουλιάνου προσεγγίζει την πολιτική ηγεσία ως κλειδί κατανόησης των κοινωνιών, από την αρχαιότητα έως τις σύγχρονες πολιτείες.
Μέσα από διαφορετικές φιλοσοφικές, ιστορικές και θεωρητικές προσεγγίσεις, αναδεικνύονται οι διαστάσεις και τα χαρακτηριστικά της ηγεσίας, τόσο ως προσωπικότητα όσο και ως στρατηγική άσκησης εξουσίας και διαχείρισης κρίσεων. Το βιβλίο φιλοδοξεί να δώσει εργαλεία σκέψης και πλαίσιο ερμηνείας, χρήσιμο σε όσους μελετούν πολιτική, αλλά και σε όσους θέλουν να καταλάβουν πώς και γιατί οι κοινωνίες οργανώνονται, εξελίσσονται ή εκτροχιάζονται.
Οι τίτλοι διατίθενται από τα βιβλιοπωλεία και online.
Κι αν δεν δίνουμε χώρο σε βιβλία που φωτίζουν την εμπειρία, εκπαιδεύουν τη σκέψη και καλλιεργούν την καρδιά, τότε τι ακριβώς ζητάμε από την ανάγνωση;
