Στo «CorfuPress.com» φιλοξενούμε τη συγγραφέα κα Μαριάννα Σεργάκη με αφορμή το παιδικό της βιβλίο «Ο παππούς Κώστας και το δέντρο της αγάπης» από τις Εκδόσεις Φυλάτος. Πρόκειται για ένα παραμύθι που μιλά για τη σχέση παππού και εγγονής, τη δύναμη της αγάπης που υπερβαίνει τον χρόνο και τη σημασία του να κρατάμε ζωντανά τα πρόσωπα που αγαπήσαμε μέσα από τη μνήμη και τις πράξεις μας.
Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Κυρία Σεργάκη, το βιβλίο σας «Ο παππούς Κώστας και το δέντρο της αγάπης» είναι μια ωδή στην αγάπη. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με αυτή τη θεματολογία και τι σας συγκινεί περισσότερο στη σχέση παππού-εγγονής;
Μ.Σ.: Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση σας σε μια τόσο όμορφη συζήτηση.
Αποφάσισα πριν αρκετό καιρό να γράψω αυτήν την παιδική προσωπική βιωματική μου ιστορία καθώς θέλω μέσα από αυτή να βοηθήσω αν μπορώ παιδιά, μεγάλα και μικρά αλλά και οικογένειες που βιώνουν καταστάσεις ασθένειας και απώλειας. Πριν 1 χρόνο πέρασα κάποια δυσκολία στην υγεία μου και μόλις έγινα καλά αποφάσισα να γράψω αυτό το βιβλίο. Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή καθώς και οι ήρωες της. Στη σχέση παππού-εγγονής αλλά και γενικά στις σχέσεις με τους παππούδες μας με συγκινεί η ανιδιοτελής αγάπη που δημιουργείται πολλές φορές μεταξύ τους. Αυτό που νιώθεις ότι κουμπώνει η καρδιά σου με του άλλου και ακόμα κι όταν γίνει αστέρι στον ουρανό παραμένει εκεί για σένα. Να σε ζεσταίνει και σου δείχνει τον δρόμο σε πολλά ζητήματα που κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει στη ζωή του.
Το «Ο παππούς Κώστας και το δέντρο της αγάπης» σας θίγει ζητήματα όπως η παιδική ασθένεια και η απώλεια, θέματα που συχνά αποφεύγουμε να συζητήσουμε με τα παιδιά. Πώς βρήκατε την ισορροπία ανάμεσα στη συγκίνηση και στην ελπίδα;
Μ.Σ.: Όταν θέλεις να βοηθήσεις μέσω της δικής σου ιστορίας άλλες οικογένειες και παιδιά ώστε να μην νιώθουν μόνοι τους σε τέτοιου είδους καταστάσεις τότε η ελπίδα είναι μονόδρομος. Πολλοί γονείς μου λένε πως φοβούνται να μιλήσουν στα παιδιά τους για την απώλεια ειδικά. Εγώ μπορεί να μην είμαι ακόμα γονέας αλλά θέλω να τους πω ότι οσο πιο νωρίς κάποιος διαχειριστεί το θέμα της απώλειας, μιας και είναι ένα ζήτημα αναπόφευκτο στη ζωή, τόσο πιο δυνατά και προετοιμασμένα θα γίνουν τα παιδιά. Άλλωστε όπως λένε και παιδοψυχολόγοι κάθε ηλικία έχει και τον κατάλληλο τρόπο που θα πρέπει να ενημερώνεται ένα παιδί για ένα ζήτημα που το αφορά. Για αυτό και το παιδικό βιβλίο αυτό απευθύνεται σε ηλικίες 5-9 ετών.
Η Μαριάννα μέσα από τη φροντίδα της για το δέντρο της αγάπης βρίσκει ξανά τη δύναμή της. Τι θα θέλατε να μάθουν τα παιδιά μέσα από αυτή τη συμβολική πράξη;
Μ.Σ.: Ότι κάθε ζωντανός οργανισμός έχει δικαίωμα στην αγάπη και μέσω αυτής ζει και δεν μαραίνεται. Όταν του στερήσεις την αγάπη, που για εμένα είναι το υπέρτατο αγαθό και συναίσθημα για όλους, μαραίνεται όπως το δέντρο στην ιστορία μας. Γεγονός πραγματικό. Όταν μοιραζόμαστε την αγάπη και την αγκαλιά μας τότε ανθίζουμε παρέα.
Η γραφή σας έχει έναν ήπιο, λυρικό τόνο που θυμίζει παραμύθια άλλων εποχών. Είναι συνειδητή αυτή η επιλογή ύφους ώστε να ξυπνά νοσταλγία και ασφάλεια στους μικρούς αναγνώστες;
Μ.Σ.: Είναι η δική μου μοναδική γραφή. Δεν έχω σπουδάσει ή κάνει κάποιο σεμινάριο πάνω σε αυτό. Και σας ευχαριστώ για αυτό το όμορφο σχόλιο σας γιατί σαν πρώτη γραφή δεν σας κρύβω ότι είχα το άγχος για το αν θα είναι κατανοητό και αρεστό σε μικρούς και μεγάλους αλλά από όσο παρατηρώ με την πορεία του παιδικού βιβλίου, όλα τα μηνύματα που θέλω να περάσω έχουν γίνει κατανοητά και αγαπήθηκαν πολύ. Πράγμα σημαντικό για μένα.
Η ιστορία σας αναδεικνύει τη σημασία του να δίνουμε αγάπη ακόμη κι όταν κάποιος λείπει. Πόσο σημαντικό θεωρείτε να μαθαίνουν τα παιδιά τη δύναμη της συνέχειας μέσα από τη μνήμη;
Μ.Σ.: Απαραίτητο θα έλεγα. Όποιον τον «κρατάς» μέσα στην καρδιά και την ψυχή σου, ακόμα κι αν έχει γίνει αστέρι στον ουρανό, παραμένει φως και οδηγός σου σε πολλά κομμάτια της ζωής σου. Είναι ένας κρυφός συνοδοιπόρος σου. Τον φέρνεις στην μνήμη σου και νιώθεις την ζεστασιά του. Όταν το έχεις ανάγκη. Και είμαι σίγουρη πως όλοι όταν το κάνουμε αυτό πράξη συγκινούμαστε αλλά κι ένα πλατύ χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο μας.
Η συνεργασία με την εικονογράφο Χριστίνα Τουρλάκη δημιούργησε ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Πόσο σημαντική είναι η εικόνα για να μεταδοθεί το συναίσθημα ενός παιδικού βιβλίου;
Μ.Σ.: Η εικονογράφηση είναι καθοριστική για ένα παιδικό βιβλίο. Αποτυπώνονται πολλές φορές λόγια που δεν χρειάζεται να ειπωθούν. Η Χριστίνα είναι μια αξιόλογη εικονογράφος που έδωσε ζωντάνια στο βιβλίο μου και είμαι πολύ ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα. Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω και τις εκδόσεις Φυλάτος που έκαναν αυτήν την αξιόλογη επιλογή εικονογράφου.
Τέλος, πιστεύετε ότι η λογοτεχνία μπορεί να αποτελέσει γέφυρα ανάμεσα στις γενιές και να καλλιεργήσει στους αναγνώστες -μικρούς και μεγάλους- τη βαθύτερη κατανόηση της έννοιας της αγάπης;
Μ.Σ.: Ναι, πιστεύω ότι η λογοτεχνία μπορεί να βοηθήσει αρκετά σε αυτό το κομμάτι τις γενιές και να αποδώσει την έννοια της αγάπης στο έπακρο για κάθε αναγνώστη. Αρκεί κι οι αναγνώστες μας, μικροί αλλά και μεγάλοι, να δώσουν μια ευκαιρία στα περισσότερα βιβλία μας και να μπουν στο δικό τους κόσμο γεμίζοντας ταυτόχρονα τον δικό τους εσωτερικό όμορφο κόσμο διαβάζοντας τα. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να αφιερωθεί χρόνος που είναι λιγοστός για όλους μας ως ελεύθερος χρόνος, αλλά είναι παράλληλα και πολύτιμος, για αυτό ας τον γεμίζουμε με ότι μας κάνει να νιώθουμε πιο «ελεύθερους».
