Η κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου, καθημερινά, γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Εμφανέστατη…
Αυτός ο όλος τραγέλαφος που ζήσαμε το τελευταίο διάστημα (κι ο οποίος είναι εξαιρετικά επικίνδυνος) ήταν άλλωστε η κορωνίδα. Ή μήπως, έχει κι άλλο πάτο το βαρέλι;
Και νομίζω πως τούτο το ερώτημα είναι και το πιο σημαντικό.. Διότι, αν αυτά που έγιναν δεν είναι ο… πάτος, το προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, πάει για «λουκέτο» επ΄ αόριστον.
Κι όχι σαν εκείνο που λέει η ΕΠΟ, η οποία κάνει την μία «κωλοτούμπα» πίσω από την άλλη, στο θέμα της διακοπής ή όχι του πρωταθλήματος, λόγω της επίθεσης που δέχτηκε ο Ζωγράφος.
Αφού τη μία υποστήριζε πως… «παίζουμε και άρση διακοπής», αρκεί να της έδινε το έγγραφο «Ok» η Σούπερ Λίγκα, και την άλλη, αφού στο Συνεταιρισμό «τρώγονται» και για το παραμικρό, θύμισε… Μεταξά με ένα βαρύγδουπο «όχι δεν παίζουμε και λουκέτο».
Για να μην αναφερθώ στην Εθνική Ομάδα, την οποία η τωρινή διοίκηση της Ομοσπονδίας την επέστρεψε σε χρόνο ρεκόρ, στις παλιές συνήθειες, που την είχαν για χρόνια στην αφάνεια. Τουλάχιστον δημιούργησε εθνικούς «ήρωες». Εννοώ, βεβαίως, τους ποδοσφαιριστές της Εθνικής ομάδας των Νήσων Φερόε, που σίγουρα, θα αποτελούν πια, ινδάλματα από τα πιο ξακουστά, στην πατρίδα τους. Γιατί, μόνο αυτό έχει κατορθώσει η σημερινή διοίκηση της ΕΠΟ.
Προσθέστε, σε αυτά, και τον «πόλεμο» που μαίνεται, εξαιρετικά έντονως, μεταξύ των δύο πιο ισχυρών, κατά τη γνώμη μου, παραγόντων του ελληνικού football (Μαρινάκης, Μελισσανίδης) με την ΑΕΚ να’ ναι ακόμη Β’ εθνική και απλά φανταστείτε τι έρχεται του χρόνου, με Ολυμπιακό και «κιτρινόμαυρους» στην ίδια Λίγκα…
Όπως κατανοείτε, δύσκολα αυτό που συμβαίνει τώρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα είναι ο πάτος, τελικά. Εκτός και αν, η Πολιτεία δείξει, για μια φορά, επιτέλους, τη βούληση να λήξει το θέμα.
Αλλά, το ένα «μπάχαλο» δύσκολα θα διορθώσει το… άλλο.
Όμως, άλλος σωτήρας δεν υπάρχει… Κι από τη στιγμή, που στην Αγγλία, την «πρωτεύουσα» του χουλιγκανισμού (εντός γηπέδων) η Θάτσερ κατόρθωσε να λύσει το πρόβλημα, τη δεκαετία του ’80, απαγορεύοντας στις ομάδες της Αγγλίας για μια πενταετία, να παίζουν Ευρώπη, ενδεχομένως, μια τέτοια ή παραπλήσια να’ ταν κι η λύση εδώ.
Διότι, μην ξεχνάμε, πως η όλη διάλυση του ελληνικού ποδοσφαίρου, κυρίως, πηγάζει από τους «μεγάλους». Κι οι μεγάλοι έχουν ως βασική τους επιδίωξη το Champions League και το χορό των εκατομμυρίων ευρώ που αυτομάτως φέρνει στα ταμεία τους. Οπότε…
