Το τελευταίο διάστημα έχουν γραφτεί πολλά και έχουν ακουστεί περισσότερα για το φαινόμενο του φασισμού- νεοναζισμού στην Ελλάδα. Τα πρόσφατα περιστατικά ωμής και αποκρουστικής βίας από χρυσαυγίτες με αποκορύφωμα τη δολοφονία ενός νέου ανθρώπου στην Αμφιάλη, έχουν εντείνει τη δημόσια συζήτηση για την αντιμετώπιση του επικίνδυνου για τη δημοκρατία και την ασφάλεια των πολιτών φαινομένου. Το εύρος όμως της αντίδρασης δεν αρκεί να περιοριστεί στην αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου και σε μέτρα δικαστικής και αστυνομικής καταστολής.
Ασφαλώς και πρέπει οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί των εγκληματικών πράξεων που έχουν τελεστεί να υποστούν τις κυρώσεις του ποινικού νόμου και μάλιστα γρήγορα. Το τελικό ζητούμενο όμως είναι ν΄ αποκαλυφθεί το αληθινό πρόσωπο της Χ.Α. και να πεισθούν οι 450.000 πολίτες που την ψήφισαν το 2012 και άλλοι τόσοι που σήμερα δηλώνουν ή σκέφτονται να την ψηφίσουν, ότι σφάλλουν. Για να συμβεί αυτό απαιτείται επιπλέον ηθική και ιδεολογική εναντίωση, που θα κάνει φανερό σ΄ όλη την ελληνική κοινωνία τι σημαίνει ιδεολογικά, πολιτικά και ιστορικά φασισμός και ναζισμός.
Φασισμός σημαίνει μίσος για το διαφορετικό, φασισμός σημαίνει περιφρόνηση της αξίας του ανθρώπου, φασισμός σημαίνει βία σε κάθε της μορφή, φασισμός σημαίνει στέρηση της ελευθερίας, κατάλυση της δημοκρατίας, απαγόρευση της ελεύθερης έκφρασης, κατάργηση των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, φασισμός σημαίνει διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας με χυδαία προπαγάνδα, φασισμός σημαίνει ισοπέδωση της προσωπικότητας, εξαφάνιση της ατομικότητας και πλήρης υποταγή στα κελεύσματα των φυρερίσκων, φασισμός σημαίνει… μόνο κακία.
Όσοι συμπολίτες από θυμό, αγανάκτηση ή απογοήτευση εξαιτίας της κρίσης, της ύφεσης και της φτώχειας, επιλέγουν το εγχώριο νεοναζιστικό κατασκεύασμα οφείλουν να ξεφυλλίσουν για λίγο τις σελίδες της ιστορίας και να θυμηθούν τι έγινε τις δεκαετίες του 1930 και 1940 στη Γερμανία και στην Ιταλία. Ας αναλογιστούν τις καταστροφές και τα εκατομμύρια νεκρούς που θρήνησε κυρίως η ευρωπαϊκή ήπειρος από την άνοδο του φασισμού και του ναζισμού στις δύο αυτές χώρες. Ουδείς πλέον δικαιούται σήμερα ν΄ αγνοεί ότι η φασιστική βία δεν έχει φραγμούς. Είναι θέμα χρόνου να έλθει η σειρά όλων. Στην αρχή θα χυθεί αίμα μετανάστη, μετά κομμουνιστή, μετά εβραίου, μετά καθολικού, μετά ομοφυλόφιλου, μετά ατόμου με ειδικές ανάγκες, μετά αριστερού, μετά σοσιαλδημοκράτη, μετά κεντροδεξιού, μετά δεξιού, μετά μετριοπαθούς ομοϊδεάτη μέχρι τελικής εξαφανίσεως κάθε διαφορετικού ή διαφωνούντος.
Είναι χρήσιμο επομένως να κατανοηθεί ότι οι ιδέες και αντιλήψεις πολεμιούνται με ιδέες, ιστορική γνώση και διαπαιδαγώγηση. Η μισανθρωπία, η βία, ο ρατσισμός, η τρομοκρατία και η ανελευθερία χρειάζονται ηθική και ιδεολογική καταπολέμηση. Τα σύγχρονα φαινόμενα κοινωνικού μίσους, λεκτικής και σωματικής βίας, αυταρχισμού, χυδαιολογίας, καλλιέργειας του φόβου, διασυρμού και φυσικής εξόντωσης του πολιτικού αντιπάλου δεν έχουν σχέση με τον ελληνισμό, τον πατριωτισμό και την Ορθοδοξία. Οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου, οι εκπαιδευτικοί, οι συνδικαλιστές, οι δημοσιογράφοι, οι κατηχητές, οι γονείς οφείλουν ν΄ αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι κυρίως στη νέα γενιά που δεν έχει γνωρίσει το αποκρουστικό πρόσωπο του φασισμού και μπορεί εύκολα να παραπλανηθεί. Η δημοκρατία με τις ατέλειες και τα προβλήματά της προσφέρει επιλογές διεξόδου από κάθε κρίση. Ο φασισμός είναι επιλογή αδιεξόδου. Γι΄ αυτό έχουμε χρέος να προστατέψουμε την δημοκρατία σαν κόρη οφθαλμού.
Παράλληλα όλες οι πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου πρέπει να συνεργαστούν για το αναγκαίως ελάχιστο που είναι η δραστική αντιμετώπιση του φασιστικού κινδύνου. Μέχρι σήμερα υπήρξε ολιγωρία. Ομόθυμα πλέον οφείλουν ν΄ αναδείξουν εκτός από την επικινδυνότητα, την ηθική καχεξία, την πνευματική και ιδεολογική πενία, την λεκτική χυδαιότητα και την πολιτική ένδεια του φασιστικού μορφώματος. Η εκτόξευση αλληλοκατηγοριών μεταξύ των δημοκρατικών κομμάτων για τις ευθύνες εξάπλωσης της επιρροής της Χ.Α. μόνο οφέλη προσδίδει στην τελευταία. Η άνοδος της Χ.Α. οφείλεται σε πολλαπλά αίτια ιστορικά, κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και ψυχολογικά που ξεκινούν από την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου και φθάνουν μέχρι τις μέρες μας. Απαιτείται ολόκληρο σύγγραμμα για ν΄ αναλυθούν. Η μονομέρεια, η υπεραπλούστευση και η ισοπέδωση διευκολύνουν το ψάρεμα ψήφων από την Χ.Α. στα θολά νερά της σύγχυσης και της τυφλής κομματικής αντιπαράθεσης. Έτσι όσο εσφαλμένη είναι η προβαλλόμενη από κάποιους θεωρία των δύο άκρων άλλο τόσο εσφαλμένη είναι και η προβαλλόμενη από κάποιους άλλους μονολιθική άποψη ότι για την άνοδο της φασιστικής ακροδεξιάς φταίνε αποκλειστικά τα μνημόνια και η οικονομική κρίση.
Οι παραπάνω αναλύσεις ακυρώνονται από την ιστορική πραγματικότητα και την κοινή λογική. Η θεωρία των δύο άκρων δεν ισχύει, γιατί είναι ανιστόρητο να ταυτίζονται η φασιστική ακροδεξιά με την αριστερά. Η δεύτερη ανήκει στο δημοκρατικό τόξο ενώ η πρώτη όχι. Δεν είναι δυνατό να εξισώνεται το θύμα με το θύτη. Κατά τον ίδιο τρόπο η αντίληψη που αποδίδει την έκρηξη του νεοναζιστικού φαινομένου στα μνημόνια και στη φτώχεια επίσης δεν ευσταθεί, γιατί κι άλλες χώρες έχουν ύφεση, ανεργία και φτώχεια, όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία στις οποίες επίσης εφαρμόζονται μνημόνια χωρίς να υπάρχει άνοδος της φασιστικής δεξιάς! Ο ελληνικός λαός την δεκαετία του 1940 πολέμησε το ναζισμό και τον φασισμό μετρώντας χιλιάδες νεκρούς μέσα σε συνθήκες ανείπωτης φτώχειας και εξαθλίωσης. Δεν ακολούθησε τους δοσίλογους ούτε υπέκυψε στα Τάγματα Ασφαλείας για να ξεφύγει δήθεν από την φτώχεια και την ανέχεια.
Εξάλλου αν οι αιτίες για την άνοδο του ελληνικού φασισμού οφειλόταν αποκλειστικά στον παλαιό-μεταπολιτευτικό δικομματισμό που κυβέρνησε για δεκαετίες τη χώρα και στις πολιτικές που εφάρμοσε, τότε θα ενισχύονταν όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις που δεν κυβέρνησαν και όχι η Χ.Α. Συνεπώς η απαξίωση αφορά συνολικά το πολιτικό σύστημα και όχι μόνο ένα του κομμάτι.
Όποιος επομένως την κρίσιμη τούτη ώρα δεν κάνει την αυτοκριτική του και δεν αναλάβει τις ιστορικές του ευθύνες για την αποτροπή του νεοναζιστικού και φασιστικού κινδύνου, είναι σαν να πριονίζει το κλαδί που έχουμε καθίσει για να σωθούμε από την θεομηνία!
