Η δική μου Πασχαλινή Κέρκυρα

Μοναδικά έθιμα, ξεχωριστές γεύσεις, μουσικές και αρώματα συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό που γοητεύει τους επισκέπτες και καθιστά το Πάσχα της Κέρκυρας το ωραιότερο σε όλη την Ελλάδα. Με πρωταγωνιστές τους μουσικούς των Φιλαρμονικών του νησιού, το ονειρικό φόντο της Παλιάς Πόλης, τα βεγγαλικά και τους μπότηδες, τη μυρωδιά από τις ανθισμένες πασχαλιές αλλά και τα γευστικά τσιλίχουρδα το βράδυ μετά την Ανάσταση, όποιος έρθει μια φορά είναι σίγουρο ότι θα μείνει γοητευμένος.
Και θα επιστρέψει για να ζήσει όχι μόνο τις – γνωστές σε όλους – θορυβώδεις στιγμές της πρώτης Ανάστασης το πρωί του Μ. Σαββάτου και την πανδαισία πυροτεχνημάτων στην Πλατεία το βράδυ της Ανάστασης, αλλά κυρίως για τη μυσταγωγία των επιταφίων το βράδυ της Μ. Παρασκευής, με τις εξαιρετικές μουσικές από τις Φιλαρμονικές, τους γλυκούς ήχους των Χορωδιών, το συνταίριασμα Ορθόδοξων και Καθολικών μπροστά στην κορύφωση του Θείου Δράματος, την ένωση όλων σε μια Πλατεία που φορά τα γιορτινά της για να καλωσορίσει Κερκυραίους και επισκέπτες. Κι όσο το σούρουπο δίνει τη θέση του στο σκοτάδι της νυχτιάς, τα φαναράκια και τα κεριά των επιταφίων πλημμυρίζουν το Λιστόν και τους δρόμους της παλιάς πόλης από ένα πολύβουο ανθρωπομάνι που μετατρέπει το θρήνο της μέρας σε αντάμωμα και ακρόαση της ίδιας της ψυχής της Κέρκυρας. Λίγο πριν την θορυβώδη Πρώτη Ανάσταση και το αναστάσιμο φιλί για το Χριστός Ανέστη που δίνουν μαζί ντόπιοι και ξένοι στην πιο μεγάλη πλατεία των Βαλκανίων, την Σπιανάδα.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν αυτοί οι αγαπημένοι ήχοι από τα μοναδικά για τη μέρα κλασσικά κομμάτια των Φιλαρμονικών, αυτές οι μυρωδιές στην ανηφόρα της Όασης και στην Πλατεία Δημαρχείου από τις πασχαλιές που ανακατεύονται με εκείνες των γύρω ζαχαροπλαστείων που πωλούν τις «κολομπίνες» και τις φογάτσες τους, αυτή η γλύκα στην ατμόσφαιρα , το (έστω και ) κρυφό σταυροκόπημα μπροστά στους επιτάφιους, θα μένει για πάντα στη μνήμη μου ως η ωραιότερη στιγμή της δικής μου Κέρκυρας. Γοητευτικά μοναδικής και ατμοσφαιρικά υπέροχης…