Ανακοίνωση των τοπικών επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε Άρτα, Θεσπρωτία,Ιωάννινα, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Λευκάδα και Πρέβεζα για τις εξορύξεις στο Ιόνιο.
Αναλυτικά:
Αρνητικότατη εξέλιξη στο ζήτημα των εξορύξεων στο Ιόνιο αποτελεί η στάση που κράτησε το δημοτικό συμβούλιο Ηγουμενίτσας στην συνεδρίασή του της 16ης-9-26. Ενώ στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης περιλαμβανόταν ρητά η γνωμοδότηση επί της σχετικής μελέτης περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων, η συζήτηση περιορίστηκε στο ζήτημα της παραχώρησης χώρων του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, για την δημιουργία εγκαταστάσεων προς εξυπηρέτηση των εξορύξεων. Το ίδιο θεσμικό όργανο που δεν αντέδρασε καθόλου στην πλήρη ιδιωτικοποίηση του λιμανιού της Ηγουμενίτσας εμφανίζεται τώρα να μασουλίζει με ευγνωμοσύνη υποτακτικού το τυράκι της «ανταποδοτικότητας». Η γνωμοδότηση για την μελέτη ήταν ομόφωνα θετική, χωρίς καμιά συζήτηση – έστω και προσχηματική…
Θεωρούμε ότι οι ευθύνες καταλογίζονται, βέβαια, στον δήμαρχο και την πλειοψηφούσα παράταξη, αλλά και σε ολόκληρο το δημοτικό συμβούλιο: κανένα μέλος του δεν αμφισβήτησε με ξεκάθαρη τοποθέτηση και με την ψήφο του την συνωμοσία σιωπής γύρω από τις εξορύξεις και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν για το περιβάλλον, τον φυσικό πλούτο της χώρας και τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες. Επιπλέον, η στάση του συγκεκριμένου δημοτικού συμβουλίου τροφοδοτεί τις αντιδραστικότερες τοπικιστικές αντιλήψεις, που επιχειρούν να υποβιβάσουν το μεγάλο πολιτικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό ζήτημα των εξορύξεων σε τοπικιστική διαμάχη Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας.
Η πρόσφατη ανακοίνωση της μείζονος αντιπολίτευσης στο δημοτικό συμβούλιο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων (παράταξη Κερκυραίων Δήμος) είναι, επίσης, ενδεικτική της αντιμετώπισης του ζητήματος των εξορύξεων από τους τοπικούς άρχοντες, νυν και πρώην: Αντί μιας ξεκάθαρης θέσης σχετικά με την μελέτη περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων και το ίδιο το έργο των εξορύξεων, το θέμα μετατοπίζεται στην παροχή εγγυήσεων (!!!) εκ μέρους του υπουργείου για την εκτέλεση του έργου και ₋ το χειρότερο ₋ ζητούνται έσοδα για τον δήμο, στην λογική της «ανταποδοτικότητας». Καθρεφτάκια για ιθαγενείς, δηλαδή… Όσο για την γνωμοδότηση του περιφερειακού συμβουλίου Ιονίων Νήσων επί της ΜΠΚΕ, αυτή τελικά θα συζητηθεί σε έκτακτη πρωινή συνεδρίαση, με ζωντανή παρουσία μόνο των Κερκυραίων περιφερειακών συμβούλων και διαδικτυακή σύνδεση των υπόλοιπων νησιών. Με άλλα λόγια, κατά το δυνατόν σε απόσταση από οποιαδήποτε λαϊκή παρέμβαση και φωνή διαμαρτυρίας.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες ως προς τον ρόλο του τοπικού κράτους, περιφερειών και δήμων, που καμιά σχέση δεν έχουν, πλέον, με οποιαδήποτε έννοια τοπικής αυτοδιοίκησης. Ωστόσο, οι εκπρόσωποί τους καλά θα κάνουν να πάρουν, επιτέλους, κάποια, έστω και μικρή, απόσταση από τον εξευτελιστικό ρόλο του κολαούζου της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής και του προωθητή πωλήσεων για λογαριασμό των πολυεθνικών, των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων.
Ελπιδοφόρα δείγματα αντίδρασης συλλογικοτήτων, κοινωνικών φορέων, σωματείων, τοπικών πρωτοβουλιών ήδη έχουν εκδηλωθεί (ψηφίσματα, ανακοινώσεις, συλλογή υπογραφών, συσκέψεις, ανοιχτές συνελεύσεις, δημόσιες εκδηλώσεις). Είναι απαραίτητο αυτή η αντίδραση να μαζικοποιηθεί και να εκφραστεί δυναμικά και αποφασιστικά μέσα και έξω από τα θεσμικά όργανα (δημοτικά συμβούλια, περιφερειακό συμβούλιο). Προς την κατεύθυνση αυτή οι οργανώσεις της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α σε ολόκληρη την δυτική Ελλάδα και κεντρικά δίνουν και θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις.
Έχει μεγάλη σημασία να αναδεικνύονται και να κρατιούνται στην επικαιρότητα και οι τρεις μεγάλοι πυλώνες του ζητήματος των εξορύξεων:
α. ενέργεια ( ιδιοκτησία, παραγωγή, χρήση )
β. επιπτώσεις στο περιβάλλον, στις τοπικές κοινότητες και στις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες
γ. γεωπολιτική διάσταση, εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, απειλή πολέμου.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τον λαό των Ιονίων και γενικότερα της δυτικής Ελλάδας σε αγώνα ενάντια στην πραγματοποίηση εξορύξεων στο Ιόνιο. Η πάλη για την αποτροπή του περιβαλλοντικού εγκλήματος των εξορύξεων κερδίζει το ουσιαστικό της νόημα, όταν βαδίζει χέρι χέρι με την πάλη για τον δημόσιο χαρακτήρα της ενέργειας ως κοινωνικού αγαθού, στην υπηρεσία των κοινωνικών και λαϊκών αναγκών και όχι της κερδοφορίας του κεφαλαίου
