Η συγγραφέας του βιβλίου «Η εκδίκηση της μπαλαρίνας» μάς μιλά για τα φώτα και τις σκιές πίσω από τις πουέντ…
Στο CorfuPress.com φιλοξενούμε τη δημοσιογράφο και συγγραφέα, κυρία Μαρία Παναγοπούλου, μια αξιόπιστη πένα που ξέρει να μετατρέπει την ομορφιά σε ένταση και την αγωνία σε τέχνη. Στο νέο της μυθιστόρημα, «Η εκδίκηση της μπαλαρίνας», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, μας μεταφέρει στον απαιτητικό και πολλές φορές ανελέητο κόσμο του μπαλέτου.
Η ιστορία της Αριάνας, ενός κοριτσιού που ξεκινά από τη Σάμο με όνειρα να κατακτήσει τις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου, ξεδιπλώνεται μέσα από αμφιλεγόμενες σχέσεις, προσωπικές θυσίες και σκοτεινά μυστικά που κρύβονται πίσω από τα φώτα της σκηνής.
Σ’ αυτή τη συνέντευξη, η Μαρία Παναγοπούλου μάς μιλά για την έμπνευση πίσω από την ιστορία της, τη σύνθετη ψυχολογία των ηρώων της και τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και την εκδίκηση. Γιατί, όπως η ίδια αναφέρει, «κάθε εκδίκηση κρύβει μια πληγή που δεν έχει επουλωθεί».
Συνέντευξη στη Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Κυρία Παναγοπούλου, το «Η εκδίκηση της μπαλαρίνας», αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά του μπαλέτου, έναν κόσμο όπου η ομορφιά και η σκληρότητα συνυπάρχουν. Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε να επιλέξετε ένα τόσο αντιφατικό σκηνικό για την ιστορία της Αριάνας;
Απ: Τα βιβλία μου βασίζονται πάντα σε αληθινές ιστορίες, συνεπώς η έμπνευση έρχεται από την ίδια τη ζωή. Η συγκεκριμένη ιστορία έχει ίσως τις μεγαλύτερες ανατροπές από κάθε άλλη ιστορία μου, όμως το στοιχείο που με γοήτευσε περισσότερο είναι αυτό ακριβώς που επισημάνατε κι εσείς. Ότι στην υπέροχη τέχνη του μπαλέτου η ομορφιά και η σκληρότητα συνυπάρχουν.
Η Αριάνα μεταμορφώνεται από ένα νεαρό, γεμάτο όνειρα κορίτσι σε μια γυναίκα που παλεύει με την ανάγκη για εκδίκηση. Πώς δουλέψατε αυτή τη σταδιακή αλλαγή στον χαρακτήρα της και ποιο θεωρείτε ότι είναι το πιο καθοριστικό σημείο στην εξέλιξή της; Ήταν εύκολο να δοθεί αυτός ο χώρος στην εκδίκηση; Τι θέλατε να πετύχετε;
Απ: Ο μηχανισμός που οδηγεί έναν άνθρωπο στην ανάγκη για εκδίκηση ήταν μια μεγάλη πρόκληση για εμένα. Αυτό που συνειδητοποίησα είναι πως κυριολεκτικά μπορεί να συμβεί στον καθέναν από εμάς και απαιτείται μεγάλη δουλειά με τον εαυτό μας για να μην επιτρέψουμε να δημιουργηθεί μέσα μας χώρος για εκδίκηση. Όπως γράφω και στο βιβλίο «η συγχώρεση δεν αφορά εκείνον που μας έκανε κακό, αφορά εμάς και την ψυχή μας».
Ο Ρομπέρτο, ένας πρώην χορευτής που γίνεται μέντορας και καταπιεστής, είναι ένας σύνθετος και αμφιλεγόμενος χαρακτήρας. Ποιο στοιχείο της σχέσης του με την Αριάνα θεωρείτε το πιο τοξικό και γιατί; Ποιες είναι οι γενικότερες σκέψεις σας για τις κακοποιητικές σχέσεις;
Απ: Στη σχέση του Ρομπέρτο με την Αριάνα υπάρχει ένα στοιχείο που δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε γιατί αποκαλύπτεται προς το τέλος του βιβλίου, ωστόσο σε κάθε περίπτωση πρόκειται για έναν ακραία χειριστικό άνθρωπο με μια τοξική «γοητεία» που ξεγελάει τους άλλους. Οι κακοποιητικές σχέσεις, και αναφέρομαι σε όλες τις μορφές κακοποίησης, λειτουργούν σαν χιονοστιβάδα. Αν δεν καταφέρεις νωρίς να ανακόψεις την πορεία τους και να ξεφύγεις από αυτές, σε παρασύρουν στον γκρεμό.
Στο «Η εκδίκηση της μπαλαρίνας», οι φαινομενικές ευκαιρίες συχνά αποκαλύπτονται ως παγίδες. Πιστεύετε ότι είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πότε μια ευκαιρία είναι πραγματικά «χρυσή» και πότε μετατρέπεται σε αλυσίδα που σε κρατά δέσμιο;
Απ: Στον χώρο της τέχνης, με τον οποίο ασχολείται το βιβλίο μου, είναι πολύ λεπτές οι ισορροπίες, ειδικά όταν μιλάμε για νέα άρα άπειρα άτομα. Είναι εύκολο να περάσουν για «χρυσό» αυτό που λάμπει και η λαχτάρα τους να κατακτήσουν τα όνειρά τους να τα οδηγήσει στον εφιάλτη.
Το μπαλέτο απαιτεί απόλυτη αφοσίωση και αυτοθυσία, αλλά συχνά κρύβει σκοτεινές πλευρές, όπως η κακοποίηση και η ψυχολογική πίεση. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να αποτυπώσετε αυτήν την ένταση στο χαρτί;
Απ: Είχα μεγάλη αγωνία να μην αδικήσω έναν χώρο τόσο όμορφο και ταυτόχρονα να μεταφέρω αυτά που βιώνουν οι επαγγελματίες χορευτές, χωρίς να τα ωραιοποιήσω. Το γεγονός ότι διαβάζουν το βιβλίο άνθρωποι που ασχολούνται όλη τους τη ζωή με το μπαλέτο και μου λένε ότι αναγνωρίζουν τον εαυτό τους, είναι μια δικαίωση για εμένα.
Στην ιστορία σας, η εκδίκηση φαίνεται να είναι τόσο λύτρωση όσο και καταστροφή. Πιστεύετε ότι η εκδίκηση μπορεί ποτέ να φέρει πραγματική δικαίωση ή μήπως είναι πάντα ένα παιχνίδι χωρίς νικητές;
Απ: Αυτό αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες της ιστορίας μου, γι’ αυτό θα μου επιτρέψετε να μην απαντήσω. Αφήνω στους αναγνώστες να δώσουν τη δική τους απάντηση στο ερώτημα «σε τι διαφέρει τελικά η εκδίκηση από τη δικαίωση;»
Πιστεύετε ότι η δύναμη της λογοτεχνίας μπορεί από μόνη της να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τα βιβλία και την ανάγνωση; Ποια είναι η δική σας άποψη;
Απ: Ναι. Η λογοτεχνία έχει μια δύναμη καταλυτική που μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους και την κοινωνία ολόκληρη. Αρκεί να της δώσουμε την ευκαιρία να το πράξει.
