Μείον ένας ψυχίατρος, μείον ένας ακτινολόγος στο Νοσοκομείο Κέρκυρας από την 1η του χρόνου: ο πρώτος δεν βρήκε ευήκοα ώτα στη διοίκηση του Νοσοκομείου για την ανανέωση της σύμβασής του, ο δεύτερος αποφάσισε να μην συνεχίσει μέσα σε ένα εξόχως αρνητικό κλίμα και με την ακτινολογική κλινική να έχει απαξιωθεί… θα πάρει επιτέλους κανείς την ευθύνη για τη συνεχιζόμενη διάλυση του νοσηλευτικού καταστήματος του νησιού;
Εξόχως αποκαλυπτικά για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους μη αρεστούς ο διοικητής του Νοσοκομείου Κέρκυρας Λεωνίδας Ρουμπάτης αλλά και για την έλλειψη διάθεσης ακόμα και για διάλογο με το προσωπικό, είναι όσα περιγράφει ο (πρώην, πλέον) ψυχίατρος του ΓΝΝΚ Πέτρος Αργίτης, ο οποίος είναι μέλος και πρώην πρόεδρος της ΕΓΕΣΥΚ.
Τον θέλουν διευθυντή στα Χανιά, δεν τον θέλει η Κέρκυρα…
Σε κείμενό του που ανήρτησε στο λογαριασμό του στο Facebook, περιγράφει το τι προηγήθηκε ώστε να έρθει η 1η Ιανουαρίου όπου έληξε χωρίς να ανανεωθεί η σύμβασή του, με τον ίδιο να επιδιώκει να μείνει στην Κέρκυρα παρά το γεγονός ότι έχει δεχθεί πιεστική πρόταση από το Νοσοκομείο Χανίων να αναλάβει διευθυντής στην εκεί ψυχιατρική κλινική!
Ο ίδιος ο κ.Αργίτης, προσπάθησε να έρθει σε συνεννόηση με τον κ. Ρουμπάτη και τη διοίκηση, ώστε να βρεθεί τρόπος να παραμείνει στην Κέρκυρα, αφού και η σύντροφός του έχει ζητήσει μετάθεση για το νοσοκομείο του νησιού μας και το παιδί τους, το οποίο έχει σοβαρή αναπηρία, ήταν καλό να μην αλλάξει περιβάλλον με μετακόμιση στο άλλο άκρο της Ελλάδας.
Απαξίωσε ακόμα και να τον δει…
Αν και είχε ζητήσει και γραπτώς συνάντηση με τον κ. Ρουμπάτη, ο τελευταίος όχι μόνο δε δέχθηκε να τον δει αλλά ούτε καν τον ειδοποίησε για να έρθει να ανανεώσει τη σύμβασή του, όπως είχαν δικαίωμα όλοι οι επικουρικοί: “Αυτό που ζητούσα να συζητήσουμε ήταν οι συνθήκες εργασίας μου και όχι να γίνω Διευθυντής. Άλλωστε ο νέος νόμος που ψηφίστηκε το απαγορεύει. Απλά κουράστηκα να δουλεύω ασταμάτητα (μου οφείλονται 140 ημέρες άδειας και πάνω από 450 ρεπό), τονίζει ο πρώην πρόεδρος της ΕΓΕΣΥΚ στο κείμενό του.
Τα ίδια και χειρότερα με Πολύζο…
Ο κ.Αργίτης αναφέρεται και στην περίπτωση του νυν προέδρου της ΕΓΕΣΥΚ του οποίου η σύμβαση δεν είχε ανανεωθεί όταν ήταν επικουρικός, παρά το ότι δεν θα επιβάρυνε τον προϋπολογισμό του Νοσοκομείου, με αποτέλεσμα να μείνει έξι μήνες άνεργος και να επιστρέψει μόνο όταν προσλήφθηκε ως μόνιμος από το ίδιο το Υπουργείο σε σχετικό διαγωνισμό: “Η 40χρονη αδερφή του της οποίας ήταν ο προστάτης πέθαινε από καρκίνο και μεγάλωνε τα 2 της παιδιά. Ένα τέταρτο πριν τη λήξη της βάρδιας, τη μέρα που έληγε η σύμβαση, του ανακοινώθηκε η μη ανανέωση… Ούτε να προγραμματίσει τη ζωή του δεν είχε χρόνο”, καταγγέλλει ο κ. Αργίτης!
Κακαβίτσας: Οι γιατροί περισσεύουν;
Τις εξελίξεις σχολίασε και ο πρώην διοικητής του Νοσοκομείου Φοίβος Κακαβίτσας με δική του ανάρτηση:
“Νοσοκομειο Κέρκυρας: Οι γιατροί περισσεύουν; Πιθανά, αν κρίνει κανείς από το ότι, δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις σε ακτινολόγο και ψυχίατρο, παρότι τα λεφτά δίνονται ως έκτακτη επιχορήγηση απο τον κρατικό προϋπολογισμό! Προφανώς ή οι ίδιοι δεν ήθελαν, οπότε μιλάμε για νέες παραιτήσεις, ή δεν τους έκαναν τη χάρη να παρατείνουν τη σύμβαση για ακόμα ένα έτος (όπως προβλέπεται από το νόμο) γιατί ήταν μέλη της ΕΓΕΣΥΚ (ο ένας εξ αυτών, πρώην πρόεδρος στο νυν ΔΣ)
(Θα φανεί από το αν υποβάλλουν εκ νέου υποψηφιότητα, μπαίνοντας σε λίστα αναμονής, αν μιλάμε για συνδικαλιστική δίωξη, η άπλα προσθήκη στο υπάρχον κύμα φυγής…)”
Αντί επιλόγου ;
Είχα στείλει στον Διοικητή του νοσοκομείου μας, στα τέλη Νοεμβρίου μια ανεπίσημη επιστολή την
οποία και έστειλα εκ νέου και επίσημα στις 27/12/23 κοινοποιώντας την και στα μέλη του Δ.Σ. στην
οποία ανέφερα τα εξής:
1) Ότι έχω κριθεί για Διευθυντής στο Γ.Ν. Χανίων (πρώην ψυχιατρικό και αυτό) και ότι το επόμενο διάστημα θα έπρεπε να απαντήσω εάν δέχομαι ή όχι τη θέση, επισυνάπτοντας την κρίση μου.
2) Η συμβία και γυναικά του παιδιού μου, ιατρός αναισθησιολόγος έχει κάνει τα χαρτιά της για μετάθεση στην Κέρκυρα από τον Ιούνιο (δουλεύει σε Α προβληματική και έχει κλείσει 5ετια και άρα μπορεί να μετακινηθεί άμεσα), επισυνάπτοντας την αίτησή της.
3) Ο Γιος μου έχει σοβαρή αναπηρία, επισυνάπτοντας του μάλιστα και την απόφαση του ΚΕΠΑ.
Τον κάλεσα, να με δεχθεί για να συζητήσουμε για το πλάνο του για την Ψυχιατρική κλινική της Κέρκυρας, στην οποία εργάζομαι επί χρόνια, με σκοπό να ακούσω κάτι δελεαστικό για την περαιτέρω ανάπτυξη των υπηρεσιών της ώστε να παραμείνω εδώ, ώστε να αρνηθώ τη θέση του Διευθυντή στα Χανιά, αλλά και να έρθει άμεσα και η συμβία μου.
Τόνισα μάλιστα στην επιστολή μου, ότι αναγνωρίζω πως το Νοσοκομείο της Κέρκυρας δε μπορεί να είναι το ίδιο ανταγωνιστικό με το Γ.Ν Χανίων, αλλά έστω θα υπάρξει μια συνέχεια στον οικογενειακό προγραμματισμό με λιγότερες μετακομίσεις και αλλαγές περιβάλλοντος.
Η απάντηση του Διοικητή ήταν η εξής :
Όχι μόνο δε προσήλθε σε διάλογο, άλλα ούτε καν με ειδοποίησε να ανανεώσω τη σύμβασή μου σαν επικουρικός ιατρός στις 31/12.
Ανανέωση που δικαιούνται όλοι οι συμβασιούχοι με βάση πρόσφατη ρύθμιση και με έκτακτη επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό (χωρίς δηλαδή επιπλέον έξοδα για το ΓΝ Κέρκυρας).
Σε αντίθεση μάλιστα με τους υπολοίπους επικουρικούς ιατρούς, που το γραφείο προσωπικού τους ειδοποίησε όλους να υπογράψουν την ανανέωση της σύμβασης είτε ήθελαν να είτε όχι, δεν δέχτηκα καμία κλήση. Η παραμονή μου εδώ ως συμβασιούχος, ούτε την πρόσληψη της θέσης που τρέχει θα μπλόκαρε και το νοσοκομείο θα είχε έναν επιπλέον ψυχίατρο σε μια υποστελεχωμένη κλινική (η οποία μάλιστα αποτελεί τη συνέχεια ενός ιστορικού ψυχιατρικού νοσοκομείου). Από 1/1/23 έχει στελέχωση μόλις στο 25% των οργανικών θέσεων ψυχιάτρων. Μπράβο !!!!!
Για να προλάβω τα κακεντρεχή – άσχετα παπαγαλάκια, αυτό που ζητούσα να συζητήσουμε ήταν οι συνθήκες εργασίας μου και όχι να γίνω Διευθυντής. Άλλωστε ο νέος νόμος που ψηφίστηκε το απαγορεύει (Στις άγονες και προβληματικές περιοχές οι επαναπροκηρύξεις των άγονων θέσεων θα είναι part-time σε βαθμό Β ή Α – είμαι ήδη Α).
Απλά κουράστηκα να δουλεύω ασταμάτητα (μου οφείλονται 140 ημέρες άδειας και πάνω από 450 ρεπό), έχοντας μια διοίκηση να μη μας υποστηρίζει και να καταστρέφει ότι είχε φτιαχτεί τόσα χρονιά.
Την δυσφορία μου την ήξερε. Την είχα εκφράσει πριν 6 μήνες παρουσία του Διευθυντή μου, παρουσία μιας Κυρίας με Ράστα, η οποία κρατούσε σημειώσεις κατά την τότε συνάντηση στο γραφείο του.
Παραμερίζω το ότι πέταξε έναν Ψυχίατρο,
Παραμερίζω ότι στέρησε μια αναισθησιολόγο από το Νοσοκομείο.
Αυτό που δε μπορώ να καταπιώ είναι ότι δεν έκανε διάλογο. Ούτε καν θέλησε να κάτσει σε ένα τραπέζι να μιλήσουμε…. Να ακούσει το σκεπτικό και ας διαφωνήσουμε, να χωρίσουν οι δρόμοι μας πολιτισμένα, έχοντας εξασφαλίσει ένα μεταβατικό στάδιο ….
Και γιατί να το κάνει; Σάμπως το έκανε με τους άλλους Ιατρούς;
Πριν προλάβουν κάποιοι να κάνουν λόγο για συνδικαλιστικές ή πολιτικές διώξεις….
Θυμίζω το τι είχε γίνει με το Νίκο Πολύζο, ο οποίος ούτε συνδικαλιστής ήταν τότε αλλά ούτε ανήκει σε κάποιον πολιτικό χώρο.
Δεν του ανανέωσε τη σύμβαση (ούτε αυτή θα εμπόδιζε περαιτέρω προσλήψεις και θα πληρωνόταν από το Υπουργείο) τη στιγμή που η 40χρωνη αδερφή του, της οποίας ήταν ο προστάτης πέθαινε από καρκίνο και μεγάλωνε τα 2 της παιδιά. Ένα τέταρτο πριν τη λήξη της βάρδιας, τη μέρα που έληγε η σύμβαση, του ανακοινώθηκε η μη ανανέωση… Ούτε να προγραμματίσει τη ζωή του δεν είχε χρόνο.
Τον φιλοξένησα σπίτι μου, καθώς ήταν χωρίς εισόδημα για 6 μήνες.
Ρουμπάτη ποιος θεός σου έχει δώσει το δικαίωμα να παίζεις με τις ζωές των ανθρώπων;
Αυτές τις συμπεριφορές ανέχεστε και συγκαλύπτετε κύριε Γκίκα.
Αυτές τις συμπεριφορές κύριε Παντελιέ σπεύδετε να υπερασπιστείτε με τις ανακοινώσεις σας.
Και το ερώτημα παραμένει… οι δημοκρατικές δυνάμεις μέσα στη Νέα Δημοκρατία δεν ασφυκτιούν;
Ανανεώστε του λοιπόν τη σύμβαση να ολοκληρώσει το έργο του…. Να καταστρέψει ολόκληρο το
Νοσοκομείο.
Όσο για μένα…
κανένας δε μπορεί κανείς να μου προσφέρει κάτι που δε μπορώ να πάρω μόνος μου.
Φιλάκια
Πέτρος Αργίτης, Ψυχίατρος
Πρώην πρόεδρος Ε.Γ.ΕΣΥ Κέρκυρας και εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. της ένωσης
