Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από ανακοινώσεις του προέδρου της ΕΓΕΣΥΚ αλλά και της δσ της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Κέρκυρας.
Η δήλωση Πολύζου
Ακόμα μία ηχηρή αποχώρηση από το ΓΝ Κέρκυρας που αφορά τον Δ/ντη του Γαστρεντερολογικού τμήματος Χρίστου Παυλίδη μετά από 16 χρόνια υπηρεσίας και προσφοράς.
Ένας ιατρός που οργάνωσε το τμήμα και πρόσφερε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες τόσο σε διαγνωστικές ενδοσκοπήσεις όσο και σε επεμβατικές, αντιμετωπίζοντας δύσκολα περιστατικά χωρίς να χρειάζεται να γίνουν διακομιδές σε τριτοβάθμια νοσοκομεία.
Οργάνωσε και λειτούργησε το Ηπατολογικό ιατρείο, το ιατρείο για τα Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσήματα του Εντέρου καθώς και το τμήμα ειδικών θεραπειών και εγχύσεων βιολογικών παραγόντων για τα αυτοάνοσα νοσήματα.
Συνέδραμε αποτελεσματικά και καθοριστικά στην αντιμετώπιση δύσκολων περιστατικών , όσον αφορά τη διασύνδεση του τμήματος του με τις υπόλοιπες κλινικές του νοσοκομείου.
Είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσει με το ίδιο πάθος και αγάπη να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Κερκυραικό λαό από το ιδιωτικό ιατρείο του, αλλά η απουσία του από το Νοσοκομείο είναι σημαντική!
Άραγε με τη σημερινή κατάσταση στην υγεία πόσους τέτοιους γιατρούς αντέχουμε να χάσουμε ακόμα από το ΕΣΥ;
Τροφή για σκέψη …
Σε ευχαριστώ από καρδιάς για την προσφορά σου και τη συνεργασία μας όλα αυτά τα χρόνια αγαπητέ Χρίστο και εύχομαι μια ακόμα πιο επιτυχημένη σταδιοδρομία από τώρα και στο εξής!
Η ανακοίνωση της ΕΓΕΣΥΚ
Η παραίτηση συναδέλφου γαστρεντερολόγου αφήνει το Γαστρεντερολογικό Τμήμα με έναν και μοναδικό γιατρό
Η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Κέρκυρας εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της για την παραίτηση συναδέλφου γαστρεντερολόγου από το Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας, με αποτέλεσμα το Γαστρεντερολογικό Τμήμα να μένει πλέον με έναν και μοναδικό γιατρό.
Στο ίδιο έργο θεατές. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε συναδέλφους από διαφορετικές ειδικότητες να αποχωρούν ή να παραιτούνται, την ώρα που οι προσλήψεις παραμένουν μηδενικές ή ανεπαρκείς ακόμη και για την κάλυψη των κενών που δημιουργούνται.
Κάθε παραίτηση δεν είναι απλώς ένας αριθμός λιγότερος στο προσωπικό. Είναι ένας ακόμη γιατρός λιγότερος στις κλινικές, στα Τμήματα, στα εξωτερικά ιατρεία και στις εφημερίες. Είναι ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση για όσους παραμένουν και προσπαθούν καθημερινά να κρατήσουν όρθιο το Νοσοκομείο.
Σήμερα, μετά τη συγκεκριμένη αποχώρηση, ένας μόνο γαστρεντερολόγος καλείται να σηκώσει το βάρος ενός ολόκληρου Τμήματος.
Ένας γιατρός δεν μπορεί να αποτελεί μόνος του ένα Τμήμα. Και ένα Νοσοκομείο δεν μπορεί να στηρίζεται επ’ αόριστον στην υπερπροσπάθεια των όλο και λιγότερων γιατρών που παραμένουν.
Θέλουμε, πάνω απ’ όλα, να ευχαριστήσουμε θερμά τον συνάδελφο για τα χρόνια που υπηρέτησε στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας, για την προσφορά του στους ασθενείς και για τη συμβολή του στη λειτουργία του Γαστρεντερολογικού Τμήματος.
Γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο δύσκολη είναι για έναν νοσοκομειακό γιατρό η απόφαση να αποχωρήσει από ένα Νοσοκομείο στο οποίο έχει αφιερώσει χρόνια από την επαγγελματική και προσωπική του ζωή. Μια τέτοια απόφαση δεν λαμβάνεται εύκολα.
Όταν, όμως, οι συνθήκες που επικρατούν οδηγούν συναδέλφους στην έξοδο, το ερώτημα δεν μπορεί να είναι μόνο γιατί φεύγουν. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι γιατί δεν δημιουργούνται οι συνθήκες ώστε να μπορούν να μείνουν.
Κατανοούμε και σεβόμαστε την απόφαση του συναδέλφου. Υπάρχει ένα όριο στην πίεση, στην εξουθένωση και σε όσα μπορεί να απαιτεί κανείς από έναν εργαζόμενο.
Πάνω απ’ όλα βρίσκεται η αξιοπρέπεια του γιατρού, του εργαζόμενου, του ανθρώπου.
Η ΕΓΕΣΥΚ ζητά την άμεση κάλυψη των κενών θέσεων στο Γαστρεντερολογικό Τμήμα, αλλά και την ουσιαστική ενίσχυση όλων των υποστελεχωμένων Τμημάτων και ειδικοτήτων του Γενικού Νοσοκομείου Κέρκυρας με μόνιμο ιατρικό προσωπικό.
Χρειάζονται ουσιαστικά κίνητρα, ώστε οι γιατροί όχι μόνο να επιλέγουν να έρθουν στην Κέρκυρα, αλλά και να μπορούν και να θέλουν να παραμείνουν.
Δεν αρκεί κάθε φορά να αναζητείται μια προσωρινή λύση για το επόμενο κενό.
Πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να χάνουμε γιατρούς.
Οι πολίτες της Κέρκυρας δικαιούνται ένα δημόσιο Νοσοκομείο επαρκώς στελεχωμένο, ασφαλές και λειτουργικό.
Και οι γιατροί του δικαιούνται να εργάζονται με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ανθρώπινες συνθήκες.
