«7η Δεκεμβρίου, Διεθνής ημέρα πολιτικής αεροπορίας»

Η Διεθνής Ημέρα Πολιτικής Αεροπορίας, καθιερώθηκε το 1996 από την Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε., προκειμένου να εξάρει την πρόοδο και τα επιτεύγματα της Πολιτικής Αεροπορίας. Είχε προηγηθεί, το έτος 1944, η ίδρυση του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, (ICAO), κατά την οποία υπεγράφη η “Σύμβαση του Σικάγο”, με σκοπό την προστασία των αερομεταφορών και τη ρύθμιση των διεθνών διακρατικών αεροπορικών σχέσεων, ενώ το έτος 2002 ιδρύθηκε, στα πλαίσια της Ε.Ε., ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας. (E.A.S.A), που είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος στον τομέα των αερομεταφορών στην Ευρώπη.
Ο Τομέας των αερομεταφορών, πέραν του ρόλου που διαδραματίζει στη μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών, συμβάλλει τα μέγιστα στην πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των λαών όλου του κόσμου! Η ταχύτητα επικοινωνίας των ανθρώπων, ο όγκος των μετακινήσεων και οι διάφορες μορφές τους, δίνουν τη δυνατότητα στους λαούς και τα κράτη για άντληση και μεγιστοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών αποτελεσμάτων που δημιουργούν οι σύγχρονες αερομεταφορές.
Άρα, ως Τομέας, έχουν στρατηγική σημασία για κάθε χώρα. Μέσω των αερομεταφορών, παράγεται πλούτος, δημιουργείται πρόοδος και εξ αντικειμένου εδραιώνονται συνθήκες σταθερότητας και ανάπτυξης διεθνών σχέσεων. Μ΄ αυτή την έννοια, διαρκές ζητούμενο αποτελεί η ανάπτυξη των αερομεταφορών και προϋπόθεση αποτελεί η καλλιέργεια εμπιστοσύνης των πολιτών στις αεροπορικές μετακινήσεις.
Για να υπάρχει εμπιστοσύνη πρέπει οι συνθήκες και οι δείκτες ασφάλειας στο έδαφος και τον αέρα να εξασφαλίζουν την απόλυτη προστασία των διακινουμένων και των αεροσκαφών. Και αυτό ακριβώς είναι που ήλθε η “Σύμβαση του Σικάγο” να εξασφαλίσει: ότι η διεθνής πολιτική αεροπορία θα αναπτυχθεί με ασφάλεια και τάξη, μέσα από τη ρύθμιση των διεθνών αεροπορικών σχέσεων.
Και αυτό ακριβώς είναι που υπηρετεί ο ICAO, σήμερα. Καθορίζει τα πάντα γύρω από τις αερομεταφορές, μέσα από διεθνή αεροπορικά πρότυπα και πρωτόκολλα, όπως το Αεροπορικό δίκαιο, η Ασφάλεια, η Ανάπτυξη υποδομών, οι διεθνείς Αεροπορικοί κωδικοί, τα Πρότυπα ταξιδιωτικών εγγράφων, τα Δικαιώματα επιβατών, τα Επίπεδα θορύβου αεροσκαφών κ.α.
Με βάση τα ανωτέρω, κάθε κράτος εκπονεί ένα σχέδιο εθνικού προγράμματος ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και ένα εθνικό πρόγραμμα ποιοτικού ελέγχου, μέσω τακτικών και έκτακτων επιθεωρήσεων.
Σε ότι μας αφορά ως χώρα, αυτό που σηματοδοτεί τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Πολιτικής Αεροπορίας, πέραν της τήρησης και ελέγχου όλων των προβλεπόμενων για την ασφάλεια επιβατών και αεροσκαφών, τόσο στον αέρα, όσο και στο έδαφος, είναι η εκποίηση – παραχώρηση του συνόλου των κερδοφόρων περιφερειακών αεροδρομίων, μέσω των οποίων διακινείται κατά 80% ο εισερχόμενος τουρισμός, σε μία, κατά βάση κρατική, γερμανική εταιρεία!
Ωστόσο, ας αναλογιστεί κάθε καλόπιστος όλα όσα είχαν διαδραματιστεί, προ του ξεπουλήματος του αεροδρομίου μας, σχετικά με την πιστοποίησή του, σχετιζόμενα με το γνωστό θέμα της παράκαμψης και τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας, κατά τα διεθνή πρότυπα, στο άκρο 17 του διαδρόμου, που γειτνιάζει με την εθνική οδό Κέρκυρας – Λευκίμμης. Ας αναλογιστεί τις απειλές από την τότε ΥΠΑ και το Υπ. Μεταφορών, αλλά και από την υπερεθνική EASA και ας αναρωτηθεί, τί εφαρμόστηκε από όσα ζητούσαν τότε και πως ξαφνικά πιστοποιήθηκε! Μήπως είδε κανείς την παράκαμψη; ΟΧΙ! Μήπως είδε τη μεταφορά του κατωφλίου του διαδρόμου 17-35, κατά 400 μέτρα, (δηλαδή νέο κόντεμα του διαδρόμου απο προσγειώσεων); ΟΧΙ! Μήπως είδε την υποβάθμιση του αεροδρομίου και τη λειτουργία του μόνο για πτήσεις Εσωτερικού και συγκεκριμένου τύπου αεροσκαφών; ΟΧΙ; Άρα; Κάθε νοήμων ας δώσει την απάντηση… Επί της ουσίας: αυτό που ως μήνυμα πρέπει να πούμε, με αφορμή τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Πολιτικής Αεροπορίας, είναι ότι οι αερομεταφορές της χώρας μας και κατ επέκταση τα αεροδρόμιά της, από τομέας στρατηγικής σημασίας, για την ανάπτυξη και την παραγωγή εθνικού πλούτου, μετετράπη σε ευκαιρία ξεπουλήματος και εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων! Μ αυτή την έννοια, η παραχώρηση των 14 κερδοφόρων περιφερειακών αεροδρομίων – για μισό αιώνα – στην κοινοπραξία FRAPORT, ( γερμανικών κρατικών συμφερόντων), και SLENTEL, ( συμφερόντων του ομίλου Κοπελούζου), συνιστά ένα διαρκές οικονομικό και πολιτικό ατόπημα! Η εθνική οικονομία, η χώρα μας και κατ΄ επέκταση ο Ελληνικός λαός πληρώνει πολύ ακριβά τις ιδεοληψίες της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας στον στρατηγικής σημασίας τομέα των αερομεταφορών. Το πληρώνει με τη δημιουργία και λειτουργία των Σπάτων και το κλείσιμο του αεροδρομίου του Ελληνικού, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία. Το πληρώνει με το ξεπούλημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Το πληρώνει με την ιδιωτικοποίηση – εκποίηση όλων των κερδοφόρων περιφερειακών αεροδρομίων, σε πείσμα όσων γνωρίζει, (και εφαρμόζει), ο δυτικός κόσμος περί κανόνων ανταγωνισμού, ελεύθερης λειτουργίας των αγορών και περί μονοπωλίων. 500 εκατ. Ευρώ ήταν οι εθνικές εισπράξεις από τη λειτουργία και εκμετάλλευση από την ΥΠΑ των 14 αεροδρομίων, προ ξεπουλήματος. Ελάχιστα από το 2017 μέχρι σήμερα! Και όποιος ανατρέξει στις τιμές εισιτηρίων προ και μετά ξεπουλήματος Ολυμπιακής και αεροδρομίων, θα διαπιστώσει ότι έχουν υπερδιπλασιαστεί! Αν δε ανατρέξει, αντίστοιχα, στο ύψος του λεγόμενου «Σπατόσημου» και στα Τέλη Αεροδρομίου, ε, τότε θα εκπλαγεί!!
Καλές γιορτές!