Είναι σαφές, πως η καλύτερη πολιτική ανάλυση είναι η μελέτη, – όσο πιο καλύτερη και πιστότερη, μπορεί να γίνει – , της ιστορίας. Ταυτόχρονα επίσης, πρέπει να ξεκαθαρίσουν οι όροι, για την όσο το δυνατόν καλύτερη ευκρίνεια των πολιτικών νοημάτων, ώστε να μην μονοπωλείται, ορθώς ή εσφαλμένως και καθ υπερβολήν, από τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες.

Προς τούτο, ας διευκρινίσουμε τα εξής απλά :

• Θα ήταν ανεδαφικό, αφελές, έως και λίαν προκλητικό, να ισχυριστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι είναι απλά και μόνον ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Ούτε, η πολιτική πρόταση αυτή καθ εαυτή, θα μπορούσε να προσδιοριστεί ως αριστερά…, ούτε τα αριθμητικά ποσοστά, θα συναινούσαν σε κάτι παρόμοιο, καθώς τα ποσοστά που τον ανέδειξαν είτε κυβέρνηση, είτε αξιωματική αντιπολίτευση, θα μπορούσαν ποτέ να ανταποκρίνονται σε ποσοστά αριστερών ψηφοφόρων…

• Κατ επέκταση κι αναλογία, ομοίως αφελές και ανεδαφικόν θα ήταν, να ισχυριστεί το ΚΙΝΑΛ, ότι, αντιπροσωπεύει το σύνολον της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα. Το κοινωνικό, οικονομικό, ιδεολογικό και άρα και πολιτικό εύρος της κεντροαριστεράς κοινωνίας στην χώρα μας, αναμφίβολα και σαφέστατα θα ήταν αδύνατον να περιοριστεί σε ένα μικρότατο ποσοστό της τάξεως του 5 έως και 8 %.

Κοινωνιολογικά, ο όρος κεντροαριστερά, περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, η οποία και εκφράζεται πολιτικά από τους χώρους που ξεκινούν από τις παρυφές της προοδευτικής Νέας Δημοκρατίας και καταλήγουν στις συντηρητικές εκφάνσεις του ΚΚΕ.

Τούτων, όλων των ανωτέρω δοθέντων, εύλογα νοείται και κατανοείται, πως για να καταστεί, ο ως άνω κοινωνικός χώρος, ενιαίος κομματικά ή προγραμματικά, με σαφή και πειστική πολιτική εναλλακτική πρόταση, ώστε εν συνεχεία να καταστεί και κοινοβουλευτική πολιτική πλειοψηφία…, πρέπει να αναδείξει ηγέτη. Ηγέτη, ο οποίος θα ενώσει…, και θα αναδείξει κυβέρνηση, μέσα από ένα ευρύτατα αποδεκτό ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ.

Κι εδώ, έρχεται η σύγχρονη ιστορία να επιβεβαιώσει τα ως άνω εκτεθέντα.

1. Εκλογές 3 Νοέμβρη του 1963 : Η Ένωση Κέντρου, υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, κερδίζει τις εκλογές. Όμως, για να κυβερνήσει κοινοβουλευτικά αυτοδύναμα, προσφεύγει σε δεύτερες εκλογές, στις 16 Φεβρουαρίου, του 1964. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία κατακτάται με μια πολιτική συμφωνία με την τότε ΕΔΑ, να στηρίζει Ένωση Κέντρου στις περιφέρειες που δεν είχε η αριστερά ευκρινή πολιτική παρουσία.

ΠΟΛΙΤΙΚΌ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ : ΟΧΙ ΠΙΑ ΒΙΑ ΚΑΙ ΝΟΘΕΊΑ

2. Εκλογές Οκτώβρη, του 1981 : Ο Ανδρέας Παπανδρέου, με τα συνθήματα ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ – ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ…, έπεισε ψηφοφόρους της παραδοσιακής αριστεράς να προσέλθουν στην κάλπη του τότε επαναστατικού ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ, ανακτά την διακυβέρνηση και την κρατά από το 1981 μέχρι το 1989, την επανακτά το 1993 μέχρι το 2004 και την επανακτά το 2009. Η παντοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, οφείλεται δυναμική της κομματικής του οργάνωσης και στην ενσωμάτωση πρώην ψηφοφόρων της προοδευτικής δεξιάς και της συντηρητικής αριστεράς.

ΠΟΛΙΤΙΚΌ ΔΙΑΚΥΒΕΡΜΑ : ΑΛΛΑΓΉ ΤΟ 1981 – ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟ 1984 – 86 / ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙ ΣΗΜΙΤΗ ΤΟ 1996 – 2000.

3. Η εποχή του Αλέξη Τσίπρα : Στις δίδυμες εκλογές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ καθίσταται αξιωματική αντιπολίτευση και σε εκείνες του Ιανουαρίου του 2015, αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας, ως κυβέρνηση. Δεν υπάρχει βέβαια κανείς που να πιστεύει ότι η Αριστερά κατέκτησε την εξουσία στην Ελλάδα… Απλά, ο Αλέξης Τσίπρας, έκανε το αντίστροφο από εκείνο που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981. Απλά, όπως ο Ανδρέας έπεισε ψηφοφόρους της Αριστεράς να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ το 1981, ο Αλέξης έπεισε τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ το 2015.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ : ΘΑ ΣΚΙΣΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ – ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΜΕ ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ…

ΜΟΙΡΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ : ΔΕΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕ ΤΟΥΣ ΠΡΩΗΝ ΠΑΣΟΚΟΥΣ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΕΓΧΕΊΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ…

4. Η παρένθεση του Κώστα Καραμανλή : Ο εκσυγχρονισμός της διακυβέρνησης του Κώστα Σημίτη, άρχισε να δύει με πάσης φύσεως σκάνδαλα και πρακτικές αλαζονείας, με κυρίαρχο εκείνο του χρηματιστηρίου. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτώβρη του 2002, όταν πράσινα κάστρα της β΄ εκλογικής περιφέρειας Αθηνών έπεσαν σε δεξιούς Δημάρχους, δεν ήταν αρκετές να φρενάρουν την κατρακύλα της κυβέρνησης ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ.

Τον Μάρτη του 2004, ο Κώστας Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός με ΠΟΛΙΤΙΚΌ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ…

Δημοσκοπική καχεξία – ΑντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο

Μέσα σ αυτήν την ιστορική και πολιτική πραγματικότητα, πως είναι δυνατόν να αλλάξει χέρια η διακυβέρνηση της χώρας…;;;

Πέρασαν περίπου 28 με 30 μήνες από τις εκλογές του 2019 και η κυβέρνηση παρά τη συνεχιζόμενη και λίαν διακριτή φθορά της, διατηρεί καθαρό δημοσκοπικό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί…;; Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, δεν πείθει…;;;

Στην πολιτική ζωή του τόπου, και στην παρούσα συγκυρία, παρατηρούμε δύο τινά ή έστω, δύο πολιτικά μπλόκα πρωταγωνιστές :

• Το κόμμα Μητσοτάκη. Είναι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, που ενσωματώνει πιστούς ακόλουθους του πρωθυπουργού και συνθέτει παλαιούς Καραμανλικούς, Σαμαρικούς, Ακροδεξιούς, Εκσυγχρονιστές του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ επί Κώστα Σημίτη και σφόδρα ΑΝΤΙΣΥΡΙΖΑ, πρώην ΠΑΣΟΚους, που δεν συγχώρεσαν ποτέ στον Αλέξη Τσίπρα, ότι τους κατέκτησε κομματικά εδάφη και τους έκλεψε την εξουσία…

Πρόκειται για ένα μπλοκ εξουσίας, που μάχεται για να κρατήσει αυτήν την εξουσία.

• Από την άλλη πλευρά του φεγγαριού, υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, υπό τον Αλέξη Τσίπρα που παλεύει για να επανακτήσει την εξουσία. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΕΝΙΑΙ Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΡΙΚΉ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Όμως, για το εγχείρημα ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, χρειάζονται πολιτικοί σύμμαχοι, οι οποίοι μέχρι τώρα δεν δείχνει να υπάρχουν. Οι όμοροι πολιτικοί χώροι, ΚΙΝΑΛ – ΜΕΡΑ25 0 ΚΚΕ, δείχνουν απροθυμία και εχθρότητα.

Μπροστά σ αυτό το πολιτικό κλίμα, στο κεντροαριστερό σκέλος του πολιτικού μας σκηνικού, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Αλέξη; Τσίπρας, απηύθυνε πρόσκληση προς ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ και ΜέΡΑ25 να συνεννοηθούν μπροστά στην τραγωδία που διαμορφώνουν οι κυβερνητικοί χειρισμοί στην πανδημία. Φυσικά, η ατζέντα της συνεννόησης εξυπακούεται ότι θα επεκταθεί στα παραδοσιακά μέτωπα των εξωτερικών σχέσεων, της οικονομίας και της κοινωνικής πολιτικής. Το ερώτημα παραμένει… Πείθει ή δεν πείθει ο Τσίπρας…;;;

Για να προσεγγιστούν οι όμοροι πολιτικοί χώροι, απαιτείται πολιτική ειλικρίνεια, σαφήνεια προτάσεων, ευκρινή δημόσιο λόγο και ξεπέρασμα ιδεοληψιών…

Απαιτείται ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ο μακαρίτης Αντώνης Λιβάνης έλεγε, ότι η πολιτική χρειάζεται ΠΡΟΣΩΠΟ. Αυτή η αρχή, γίνεται περισσότερο νοητή στην παρούσα πολιτική συγκυρία, κατά την οποία η αξιωματική αντιπολίτευση καλείται να παλέψει με το ΓΕΡΟ ΜΠΛΟΚ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο πρόεδρος τους ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, καλείται να προσεγγίσει κυρίως την νεολαία και προς τούτο, οφείλει να αποδείξει και να ανατρέψει την αίσθηση, ότι έχει αφομοιωθεί από το πολιτικό σύστημα το οποίο στα μάτια αυτού του κοινού ταυτίζεται με τον συντηρητισμό. Ταυτόχρονα, καλείται να εδραιώσει και την πίστη σε μεγαλύτερες ηλικίες ψηφοφόρων ότι πραγματικά μπορεί, όχι απλά να κυβερνήσει…, αλλά να βγάλει την χώρα στο ξέφωτο…, σε μια σύνθετη και πολυποίκιλη πολιτική συγκυρία με πολλαπλές κρίσεις,

Με απλά λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας, καλείται να επανατοποθετήσει τον εαυτό του με ενέργειες όπως το νεοσύστατο think tank, ώστε να πείσει ότι είναι ο φορέας μιας αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης.

Στην νέα εποχή, την μετά κορωνοϊό, ο Αλέξης Τσίπρας, εκτός από προσκλήσεις για ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗ, ΚΑΛΕΊΤΑΙ ΝΑ ΠΕΊΣΕΙ και να εμφανίσει την ομάδα με την οποία θα κυβερνήσει, είτε με συμμάχους κόμματα συνεργαζόμενα…, είτε ως ΣΥΡΙΖΑ –ΠΣ, αφού προηγουμένως θα έχει προσελκύσει στην κάλπη του, τους ψηφοφόρους αυτών των κομμάτων…

Τα παραδείγματα των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2019, του ψηφοδελτίου Επικρατείας των εθνικών εκλογών του 2019, η παντελής απουσία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, από εκλογές όπως του ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΎ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ… η τα κατά τόπους ΕΠΙΜΜΕΛΗΤΗΡΙΑ…, είναι παραδείγματα προς αποφυγήν… και παραδειγματισμό. Στους χώρους αυτούς εκκολάπτεται η όποια πολιτική συνεργασία…, που μπορεί να μετεξελιχθεί και σε κυβερνητική

Γ. Σπ. Π.