Ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, με το βιβλίο του «Ιθάκη», όπως εξήγησε και κατά την προχθεσινή του παρουσίαση καταθέτει μια πλήρη εικόνα μιας περιόδου που, καλώς ή κακώς, όλοι συζητούν αλλά ελάχιστοι έχουν το θάρρος να μιλήσουν για αυτήν. Η περίοδος 2015–2019 ήταν σαφώς κόλαση, οικονομικά, θεσμικά, ευρωπαϊκά και η χώρα ήδη χρεοκοπημένη.
Το βιβλίο αποτελεί προσωπική αποτίμηση και ανάληψη ευθύνης χωρίς να κρύβεται πίσω από το άλλοθι της απόστασης του χρόνου.
Ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας,μάλλον θα έχει διαβάσει τον Τσέχο συγγραφέα, Φραντς Κάφκα, (1883-1924), που έλεγε, «Από ένα σημείο και μετά δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να φτάσουμε». Σε όσους δε, δεν τον κατανόησαν ή στάθηκαν εμπόδιο στην πολιτική του…, και δεν τους παίρνει μαζί του, στην «Ιθάκη»,τους λέει απλά, «Θα επιστρέψω…», όπως ακριβώς είπε και ο Αμερικανός στρατάρχης, Ντάγκλας Μακάρθουρ, (1880-1964), εγκαταλείποντας τους στρατιώτες του στις Φιλιππίνες για να γλιτώσει από τους Ιάπωνες…
Η ξεχασμένη υπόσχεση της 7ης Ιουλίου 2019
Το βράδυ της Κυριακής 7 Ιουλίου 2019, μετά το ξεκαθάρισμα του εκλογικού αποτελέσματος με ήττα του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, κι αφού ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, είχε ήδη συγχαρεί τον νικητή των εκλογών Κυριάκο Μητσοτάκη, με την πρώτη του δήλωση από το Ζάππειο Μέγαρο, χαρακτήρισε, το εκλογικό αποτέλεσμα, «εντολή μετασχηματισμού» του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, «από ένα κόμμα με τεράστια αναντιστοιχία μελών και ψηφοφόρων, σε μια μεγάλη παράταξη, σε ένα σύγχρονο και μαζικό αριστερό, προοδευτικό κίνημα με βαθιές ρίζες και ισχυρούς δεσμούς στον εργαζόμενο λαό και τη κοινωνία». Ο κ. Τσίπρας αναγνώρισε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δίνει καθαρή νίκη στη Νέα Δημοκρατία σημείωσε, όμως, με νόημα ότι αυτό το αποτέλεσμα μόνο στρατηγική ήττα δεν είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ.
Επιπλέον, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι, «Η εκλογική επικράτηση της Νέας Δημοκρατία είναι σήμερα καθαρή. Το εκλογικό αποτέλεσμα, ωστόσο, μόνο στρατηγική ήττα δεν είναι, όπως πολλοί επεδίωξαν και πολέμησαν για να συμβεί. Θα δουλέψουμε, δε, σκληρά και με πείσμα, το επόμενο διάστημα, ώστε να αποδειχθεί και πρόσκαιρη».
Ωστόσο, παρά την υπόσχεση που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας για δημιουργία παράταξης εξουσίας, που μέχρι το βράδυ της εκλογικής ήττας, «ήταν κόμμα με τεράστια αναντιστοιχία μελών και ψηφοφόρων», σε ολόκληρη την αντιπολιτευτική θητεία, 2019 – 2023, ανεδείχθησαν κομματικά δίπολα και αντιπαραθέσεις, που παρέπεμπαν σε πιο βαθιά δομικά προβλήματα, ιδεολογικής, πολιτικής, κοινωνικής και κομματικής φύσεως, τα οποία μακράν απείχαν από μια οργανωμένη παράταξη εξουσίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, ήταν απλά και μόνον ένα κόμμα ιδεολογικών φατριών. Η κάθε μία από αυτές τις φατρίες, έβλεπε κι ερμήνευε με τον δικό της τρόπο την άσκηση αντιπολίτευσης και την επιδίωξη για επάνοδο στην εξουσία.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, δεν κατανόησε την αιώνια αρχή της πολιτικής, πως τα κόμματα που διεκδικούν με αξιώσεις την εξουσία χτίζονται στην αντιπολίτευση. Στην αντιπολίτευση, τα κόμματα δοκιμάζονται και καταδεικνύουν τη δυνατότητά τους να εκπροσωπούν ρεύματα με βαθιές ρίζες στην κοινωνία, κατανοούν τα προβλήματα της καθημερινότητας της κοινωνίας και δεν καβάλησαν απλώς ένα συγκυριακό κοινωνικό κύμα, όπως συνέβη με τον ΣΥΡΙΖΑ και τα αντιμνημονιακά σλόγκαν, της περιόδου 2012 – 2015 και κατέκτησαν συγκυριακά την εξουσία.
ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ μακριά από την κοινωνία
Τούτων, όλων των ανωτέρω δοθέντων, είναι πλέον σαφές, πως ο Αλέξης Τσίπρας, με τις εξηγήσεις που καταθέτει με την «Ιθάκη» του, προσπαθεί να επανέλθει το 2025 για να πράξει το 2026, ό, τι έπρεπε και δεν έπραξε το 2019, μετά την ήττα στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, του 2019.
Είναι πραγματικά πολιτική παραδοξότητα, πως, μετά από μια δυναμική αντιπολίτευση 2012 – 2013, μια επίσης δυναμική διακυβέρνηση 2015 – 2019 και μια πλατιά κοινωνική ανοχή 2019 – 2023, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, δεν κατάφερε να αποκτήσει ρίζες, έστω και μικρές στην νεολαία, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Συνδικαλιστικό Κίνημα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ είχε πάντα μικρή δύναμη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κι αυτή η πολιτική αδυναμία όφειλε να την κατανοήσει και πολιτικά ερμηνεύσει η ηγεσία, καθώς, ο κάθε πολίτης ξέρει ποιος μπορεί να προσφέρει έργο στη γειτονιά του, ξέρει ποιος μπορεί να λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας, στις τοπικές κοινωνίες γνωρίζουν τον καθένα με το ονοματεπώνυμό του. Άρα κι ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, στα χρόνια της πολιτικής του κυριαρχίας, όφειλε να αναδείξει στελέχη στις τοπικές κοινωνίες, τα οποία θα ενδυνάμωναν με ενημέρωση, με στελέχη και αμφίπλευρη πολιτική σχέση την ηγεσία με την κοινωνική της βάση.
Ομοίως δυσερμήνευτη είναι η αδυναμία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ να προτείνει αυτοδύναμα υποψήφιο πρόεδρο στον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας, το πρώτο σε δύναμη επιστημονικό σωματείο της χώρας, όπως και η τέταρτη θέση της συνδικαλιστικής παράταξης στον τομέα της Υγείας, σε μια περίοδο κατά την οποία, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, βρίσκεται υπό πλήρη απαξίωση και κατάρρευση.
Πάντα ταύτα, αναδεικνύουν την αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, να γειωθεί με την ελληνική κοινωνία. Ιστορική θα παραμείνει, η δήλωση του Στέφανου Κασσελάκη, «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, ήταν οργανωμένο κόμμα, εγώ δεν θα εκλεγόμουν πρόεδρός του».
Ο Αλέξης Τσίπρας κλείνει του λογαριασμούς του παρελθόντος
Πάντα τα ανωτέρω εκτεθέντα, είναι οι παλιοί λογαριασμοί του Αλέξη Τσίπρα με το πολιτικό του παρελθόν. Ακριβώς αυτό το παρελθόν επιδιώκει να αφήσει πίσω του ο πρώην πρωθυπουργός. «Να χτίσουμε όλοι μαζί ένα μεγάλο κίνημα, ικανό να δώσει πολιτική υπόσταση στο πλειοψηφικό πια αίτημα: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!», διαμήνυσε ο Αλέξης Τσίπρας από το κατάμεστο Παλλάς. Στην κορύφωση της ομιλίας του, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε: «Μέσα από τη συμμετοχή του καθένα και της καθεμιάς, τις μικρές ή μεγάλες πρωτοβουλίες, να χτίσουμε όλοι μαζί ένα μεγάλο κίνημα, ικανό να δώσει πολιτική υπόσταση στο πλειοψηφικό πια αίτημα: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Μας αξίζει μια Ελλάδα καλύτερη! Και μπορούμε!».
Προς επίτευξη των πολιτικών του στόχων ο Αλέξης Τσίπρας, θέτει πέντε έννοιες – κλειδιά, οι οποίες οριοθετούν το ιδεολογικό και πολιτικό του μανιφέστο για το μέλλον: Αναγέννηση, Νέος Πατριωτισμός, Νέα Μεταπολίτευση, Επανίδρυση, Αυτοοργάνωση.
Επιπλέον με σφοδρότητα επιτέθηκε στο εσωτερικό της προοδευτικής παράταξης. Χωρίς να κατονομάσει, αλλά φωτογραφίζοντας ξεκάθαρα τις σημερινές ηγεσίες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε απαξιωτικά για κόμματα «περίκλειστα στην αυταρέσκειά τους». Κατήγγειλε ηγεσίες που αγωνιούν για το «ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό» και αδιαφορούν για το αν ο Μητσοτάκης κερδίσει τρίτη τετραετία, αρκεί οι ίδιοι να κρατήσουν τις καρέκλες τους. «Η κοινωνία δεν συγκινείται από πρόχειρες, καθυστερημένες και όψιμες συγκολλήσεις, κινήσεις μικροκομματικής επιβίωσης», τόνισε με νόημα, διαμηνύοντας πως «ο κύκλος τους έχει κλείσει».
Είναι σαφές και λίαν διακριτό, ότι ο πρώην πρωθυπουργός, απευθύνεται στο 31,58%, στους πολίτες των εκλογών της 7ης Ιουλίου του 2019, που εκτίμησαν τη διακυβέρνησή του, 2015 – 2019, και οραματίστηκαν μαζί του μια νέα ανανεωμένη παράταξη εξουσίας, την οποία όμως, ουδέποτε δημιούργησε. Προς τούτο, επιλέγει να παραμείνει ενεργός στον δημόσιο διάλογο και να συνομιλήσει απευθείας με την κοινωνική βάση με τις παρουσιάσεις του βιβλίου του σε όλη την Ελλάδα…
Τώρα υπόσχεται ξανά, αυτήν την παράταξη… όχι ως απλό άθροισμα των υπαρχουσών δυνάμεων, του προοδευτικού χώρου αλλά ως προσπάθεια με στόχευση την ανασύνθεση, όχι την αναπαλαίωση του»,
Για να το πράξει…, πρέπει πρώτα να πείσει τους ψηφοφόρους του 31,58%.
Θα το κατορθώσει…;;;
Οψόμεθα…
