«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς…,», ψάλλεται στις εκκλησίες μας κατά τις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας για τον προς το εκούσιο πάθος ερχόμενον, Ιησού.
Θα μπορούσε συμβολικά πάντα…, να είναι, ο Αλέξης Τσίπρας, ο «Νυμφίος της Κεντροαριστεράς;», ο οποίος θα ενώσει την κατακερματισμένη παράταξη και θα δώσει προσδοκία μιας νέας κυβέρνησης…, μιας νέας εξουσίας…;;;
Κυβερνά κυβέρνηση με ηθικά πλήγματα
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει υποστεί μεγάλα ηθικά πλήγματα. Το σκάνδαλο των υποκλοπών, η τραγωδία στα Τέμπη με την παντοιοτρόπως επιχειρηθείσα συγκάλυψη ευθυνών κι υπευθύνων, το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, έχουμε μειώσει στο ελάχιστο, αν δεν έχουν πλήρως εξαφανίσει κάθε έννοια ευνομούμενης πολιτείας. Επιπλέον, οι συνεχώς καλπάζουσες ανατιμήσεις σε όλο το εύρος της αγοράς σε συνδυασμό με την παράλληλη καρτελοποίηση σε ευαίσθητους τομείς της εθνικής μας οικονομίας, όπως η ενέργεια, η εμπορία τροφίμων και φαρμάκων, το τραπεζικό σύστημα, καθώς και η κατάρρευση των δημοσίων δομών υγείας και παιδείας, δημόσιας τάξης κι ασφάλειας, όπως και η ολοένα και περισσότερο αμφισβητούμενη ορθότητα της εξωτερικής μας πολιτικής, σαφώς κι αναμφιβόλως, θέτουν σε αμφισβήτηση ακόμα κι αυτήν τη διαχειριστική επάρκεια της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Παρά ταύτα, η κυβέρνηση κυριαρχεί δημοσκοπικά, παραμένοντας σταθερά πρώτη και μακράν…, έως και το υπερδιπλάσιο απέχουσα από το δεύτερο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, ως αξιωματική αντιπολίτευση και υπό ομαλές και μη παράδοξες πολιτικές συνθήκες, θα έπρεπε να απειλεί την κυβερνώσα παράταξη με απώλεια της εξουσίας της, ως συνταγματικά και στον προθάλαμο της εξουσίας ευρισκόμενη…, εν δυνάμει κυβέρνηση.
Από την άλλη πλευρά του πολιτικού φεγγαριού, εναλλακτική κυβερνητική πρόταση σε διαφαίνεται στον ορίζοντα.
Πολιτικό σκηνικό στον καθρέπτη του Συνεδρίου της ΚΕΔΕ
Το συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δημάρχων Ελλάδος, ΚΕΔΕ, την περασμένη εβδομάδα στην Αλεξανδρούπολη, με τα αποτελέσματά του φωτογράφισε με μεγάλη ακρίβεια τη σύνθεση του παρόντος κεντρικού πολιτικού σκηνικού της χώρας.
Η αυτοδιοικητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, υπό τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ και Δήμαρχο Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Λάζαρο Μενεμένης, κέρδισε οριακά την ψηφοφορία για το ψήφισμα: Η διαφορά ήταν μόλις 3 ψήφοι, 92 έναντι 89, παρότι γενικά οι συσχετισμοί στην ΚΕΔΕ είναι άνετα υπέρ της γαλάζιας παράταξης.
Στο Συνέδριο των Δημάρχων της χώρας, συνέβη ό,τι ακριβώς συμβαίνει και στην κοινωνία με αντίκρισμα και στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Οι Δήμαρχοι που ανήκουν στην γαλάζια αυτοδιοικητική παράταξη αλλά δυσφορούν με την πολιτική της υπό τον Λάζαρο Κυρίζογλου ηγεσίας της, απείχαν από την ψηφοφορία.
Από την πλευρά, της κεντροαριστεράς αυτοδιοικητικής αντιπολίτευσης, υπό την ηγεσία του Δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα, οι Δήμαρχοι που πρόσκεινται στους διάσπαρτους πολιτικούς σχηματισμούς της κεντροαριστεράς, εμφανίστηκαν συνασπισμένοι και έλειψαν μόνον 4 ψήφοι για να κερδίζει η συνασπισμένη κεντροαριστερά το Συνέδριο της ΚΕΔΕ.
Τι αλήθεια συνέβη…;;; Απλά, όπως και στην κεντρική πολιτική σκηνή, ανώτερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλληθωρίζουν προς τη συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία, έτσι και στην Αυτοδιοίκηση. Δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ, προτίμησαν στην κάλπη τον Λάζαρο Κυρίζογλου και γλύτωσαν την γαλάζια αυτοδιοικητική παράταξη από την συνεδριακή ήττα με τις όποιες επικοινωνιακές αρνητικές συνέπειες, αυτή η ήττα θα είχε.
Σε ότι αφορά, την Λαϊκή Συσπείρωση, ΛΑ.ΣΥ, του ΚΚΕ, προτίμησε και στην αυτοδιοίκηση την πλήρη ιδεολογική – πολιτική απομόνωση, όπως ακριβώς και η ηγεσία του Περισσού, στην Κεντρική Πολιτική Σκηνή.
Πέραν της όποιας αριθμητικής δυναμικής των αποτελεσμάτων στο Συνέδριο των Δημάρχων στην Αλεξανδρούπολη, είναι σαφές πως η δυσφορία στην τοπική αυτοδιοίκηση και κατ’ επέκταση και στις τοπικές κοινωνίες για τις κυβερνητικές πολιτικές είναι διάχυτη.
Ακόμα και με το αποτέλεσμα 92-89, το πολιτικό μήνυμα ήταν και παραμένει ισχυρό. Η κεντροαριστερά κατάφερε να συνεργαστεί, ξεπερνώντας τα όρια και τα εμπόδια που είχε μέχρι τώρα. Άρα, κάτι παρόμοιο μπορεί και δύναται να κάνει και στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Metron Analysis: «Σε λάθος ρότα η χώρα»
Η ελληνική κοινωνία, σύμφωνα με την Metron Analysis, κρίνει πως βρίσκεται «σε λάθος ρότα η χώρα», σε ποσοστό, 8 στους 10. Στην ίδια μέτρηση, στις υπό διερεύνηση νεότερες ηλικίες (17-45 ετών) επικρατεί η αίσθηση απαισιοδοξίας για την πορεία της χώρας, καθώς το 76% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι τα πράγματα πηγαίνουν προς τη λάθος κατεύθυνση ενώ μόνο 22% θεωρεί ότι πηγαίνουν προς τη σωστή.
Αξιοσημείωτο είναι ότι το 39% πιστεύουν ότι σε 5-10 χρόνια η ζωή τους θα είναι χειρότερη ενώ το 34% εκτιμούν ότι θα βελτιωθεί.
Η ακρίβεια συνεχίζει να αποτελεί το υπ΄αριθμόν 1 πρόβλημα που απασχολεί τους πολίτες καθώς αυτή την απάντηση έδωσε το 71% των ερωτηθέντων.
Ανησυχητικό μήνυμα σχετικά με το δημογραφικό στέλνει και το 70% νέων ανθρώπων που δηλώνουν ότι η οικονομική/στεγαστική δυσκολία τους αποτρέπει να κάνουν παιδιά.
Η κοινωνία απαιτεί άλμα στο «καινό»
Η κοινωνία απαιτεί κάτι το νέο.,., το καινούριο… απαιτεί άλμα στο «καινό». Ο Έλληνας Πολίτης θέλει, οι ηγέτες του να του μιλήσουν για τα προβλήματά του…, να προτείνουν λύσεις στην καθημερινότητά του. Όπως ακριβώς έκανε ο Μουσουλμάνος Ζόχραν Μαμντάνι στην Νέα Υόρκη. Μέσα σε ένα αντί μεταναστευτικό, αντί μουσουλμανικό, αντί ισλαμικό περιβάλλον…, κέρδισε τις εκλογές γιατί άγγιξε την καρδιά των ψηφοφόρων του…, έπεισε ένα και πλέον εκατομμύριο ψηφοφόρους, οι οποίοι επί μακρόν απείχαν από την κάλπη, να επανέλθουν και να τον εκλέξουν Δήμαρχό τους, επειδή δεν κατέγραψε απλά τα προβλήματά τους…, αλλά πρότεινε σαφείς λύσεις σ αυτά τα προβλήματα.
Στην Ελλάδα, εφόσον καθυστερεί να παρουσιαστεί μια σαφής και πειστική προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είτε θα συνεχίσει να κυβερνά για τρίτη θητεία, είτε η γαλάζια παράταξη θα αναδιοργανωθεί εκ των ένδον και με την αίσθηση ή έστω και ψευδαίσθηση ενός νέου ξεκινήματος, θα συνεχίσει να κυβερνά με την όποια άλλη ηγεσία της, έστω και με κάποια μορφή κυβερνητικής συνεργασίας.
Προς ώρας, το ΠΑΣΟΚ, ως αξιωματική αντιπολίτευση εμμένει στην αυτόνομη πορεία του, προσδοκώντας στην κατάκτηση της εκλογικής πρωτιάς, έστω και με μια ψήφο, ώστε να είναι και ο μετεκλογικός κυρίαρχος του πολιτικού παιγνίου για το σχηματισμό ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗΣ, με κορμό το ΠΑΣΟΚ. Με απλά λόγια, η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη, ακολουθεί ακριβώς την πολιτική που ακολουθούσε η Κουμουνδούρου, μετά τις εκλογές του 2019. Ωστόσο, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ξεχνά ότι το 2019 με 2023, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έπαιζε με ένα 31,58 % απέναντι στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή η πολιτική στρατηγική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, δυσχεραίνει την όποια σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων, καθώς χωρίς αυτό, η όποια συνεργασία θα είναι πολιτικά «κολοβή».
Μπορεί ο Αλέξης… ;;;
Τούτων, όλων των ανωτέρω δοθέντων, επιστρέφουμε στο ερώτημα του τίτλου. Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να είναι ο Νυμφίος της Κεντροαριστεράς…;;;
Ό πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επενδύει πολιτικά τα μέγιστα στο υπό έκδοση βιβλίο του. Με όχημα την “Ιθάκη” του, προγραμματίζει πορεία στο λαό για να θυμίσει τα επιτεύγματα της δικής του διακυβέρνησης, που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακύρωσε ή ακινητοποίησε, μετατρέποντας την Ελλάδα ξανά σε ουραγό στην Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κρίνει πως με αυτήν την πορεία στο λαό, με ανοιχτές συζητήσεις με την κοινωνία και μέσα στην κοινωνία θα καταστίσει σαφές ότι υπάρχει εναλλακτική, διότι υπάρχει προηγούμενο, χωρίς σκάνδαλα, καταχρήσεις και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος. Κι αυτό το παράδειγμα…, σαφώς είναι η δική του διακυβέρνηση.
Ο Αλέξης Τσίπρας θα απευθυνθεί στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Θα πετύχει το στόχο του…;;;
Οψόμεθα στις κάλπες…
