Ο Μάρτιος, παρότι η συμμετοχή του ήταν περιορισμένη στην τουριστική κίνηση της Κέρκυρας, αφού οι πτήσεις εξωτερικού ξεκίνησαν την Κυριακή 27 του μηνός, σηματοδότησε το ξεκίνημα μιας καλής σεζόν, παρά τη βαριά σκιά που απλώνει στην Ευρωπαϊκή ήπειρο ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Έτσι, σύμφωνα με τα στοιχεία κίνησης του αεροδρομίου μας, οι αφίξεις Μαρτίου ανήλθαν σε 3.925, έναντι 540 τον αντίστοιχο μήνα του 2019, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 626,85% ΄΄η κατά 3.385 επιβάτες. Η Αγγλία, φαίνεται ότι επανακτά την πρωτοκαθεδρία των αφίξεων με 1.905 επιβάτες και ποσοστό 56,27% επί του συνόλου των αφιχθέντων, ενώ σε σχέση με το 2019 παρουσιάζει αύξηση κατά 1656 αφίξεις και κατά ποσοστό +665% (1.905 έναντι 249)!
Και επειδή μας ενδιαφέρει η σεζόν συνολικά, παρά τις προσδοκίες που δημιουργεί το καλό ξεκίνημα, είναι αλήθεια ότι ασφαλείς προβλέψεις για το σύνολό της δεν μπορούν να γίνουν, γιατί στην πραγματικότητα βρισκόμαστε μπροστά σε δύο διαρκείς κρίσεις, την εξέλιξη των οποίων ουδείς γνωρίζει. Αναφέρομαι στην πανδημία με την υγειονομική κρίση και τον Ουκρανικό πόλεμο με την ενεργειακή κρίση. Και αν σε ό,τι αφορά την πανδημία, κουτσά στραβά και για χάρη του Τουρισμού, την παρακάμπτουμε με την άρση όλων των περιοριστικών μέτρων, σε ό,τι αφορά τον πόλεμο, τα πράγματα είναι σαφώς δυσκολότερα, αφού οι συνέπειές του, πέραν της ανθρωπιστικής των διάστασης στο λαό της Ουκρανίας, είναι δραματικές στο ενεργειακό, οικονομικό και κοινωνικό πεδίο όλων των χωρών της Ευρώπης. Αυτό το μείγμα συνεπειών έχει φέρει τα πάνω κάτω στις εθνικές οικονομίες και στη ζωή των Ευρωπαίων πολιτών. Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός -που προϋπήρχαν του πολέμου- έχουν πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις, ανατρέποντας τους σχεδιασμούς και τους προϋπολογισμούς, ατομικούς και οικογενειακούς όλων των λαών. Μ αυτή την έννοια, ένας τομέας που ενδέχεται να επηρεαστεί σημαντικά, είναι ο τουριστικός τομέας. Κι αυτό γιατί, αν μη τι άλλο, οι έχοντας προγραμματίσει διακοπές για το φετινό καλοκαίρι -πέραν του ότι θα αποφασίσουν την τελευταία στιγμή, και μάλιστα last last time- θα αναγκαστούν, υπό την πίεση του αυξημένου κόστους ζωής, να περιορίσουν τα τουριστικά τους έξοδα στις χώρες διακοπών τους στα απολύτως απαραίτητα ΄΄η να μειώσουν τις ημέρες διακοπών τους. Έτσι, σε ό,τι μας αφορά ως τουριστικό προορισμό, μπορεί αριθμητικά να προσεγγίσουμε ΄΄η και να ξεπεράσουμε τις αφίξεις τουριστών του 2019, αλλά στο οικονομικό αποτέλεσμα να υστερήσουμε της χρονιάς ορόσημο που έχει τεθεί από το αρμόδιο υπουργείο και τους τουριστικούς φορείς.
Τούτων δοθέντων, τα συναισθήματα και οι εκτιμήσεις πολλών εμπλεκομένων με το τουριστικό κύκλωμα είναι συγκεχυμένες. Υπάρχει ελπίδα, αλλά υπάρχει και αγωνία, μετά από δύο αποτυχημένες σεζόν λόγω πανδημίας, για την εξέλιξη της σύρραξης στην Ουκρανία, λόγω της αστάθειας και της αβεβαιότητας που προκαλεί.
Παρά ταύτα, καταλύματα, ξενοδοχεία και γενικά οι τουριστικές επιχειρήσεις φαίνεται να ετοιμάζονται πυρετωδώς ΄΄η είναι ήδη έτοιμες για τη σεζόν, με ευπρεπισμούς, ανακαινίσεις και εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεών τους, ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πελατών τους, που οι διαμορφωθείσες συνθήκες τα χρόνια της πανδημίας έχουν αλλάξει ριζικά το προφίλ τους. Το ερώτημα όμως που γεννιέται είναι αν η Κέρκυρα είναι έτοιμη. Κατά τη γνώμη πολλών, για ακόμα μια χρονιά είναι κατώτερη των προσδοκιών και των αναγκών που προκύπτουν και στο επίπεδο των δημόσιων υποδομών και στο επίπεδο των υπηρεσιών. Το γεγονός ότι αναγκάζονται οι κάτοικοι μιας εξόχως τουριστικής περιοχής να κλείσουν το δρόμο λόγω διαρκών διακοπών στην ύδρευσή τους, αποτελεί ντροπή για την κατά τ άλλα «Κέρκυρα του Πολιτισμού και του Τουρισμού»! Και τι να πούμε, βέβαια, για το χάλι του οδικού δικτύου, για τον ανεπαρκή φωτισμό, για το μπάχαλο με το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην πόλη και τον Γολγοθά της εύρεσης χώρου στάθμευσης; Να αναφερθούμε στην καθαριότητα; Στην εικόνα των δύο Φρουρίων; Στην απουσία διαγραμμίσεων στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και όχι μόνο; Να πούμε ότι απέναντι στους Κερκυραίους πολίτες, που πληρώνουν φόρους και τέλη, φέρονται υποτιμητικά θεωρώντας τους πολίτες β΄ κατηγορίας, αφού οι όποιες παρεμβάσεις των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης στον ευπρεπισμό της πόλης και των οδών, (βλ. βάψιμο, απομάκρυνση χόρτων και σκουπιδιών από οδικές νησίδες και κράσπεδα κλπ κλπ), γίνονται παραμονές Πάσχα, που αναμένονται επισκέπτες και τουρίστες;
Τελικά τι γίνεται; Υπάρχει ανικανότητα; Υπάρχει αναισθησία; Μήπως συνειδητή απραξία;
Ο Θεός να βάλει το χέρι του!
Καλό Πάσχα σε όλους
