Με μεγάλη προσέλευση και ιδιαίτερα θερμή ανταπόκριση από το κοινό πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας, η προβολή του ιστορικού ντοκιμαντέρ «Πειθαρχική Μεραρχία 999 – Γερμανοί Αντιφασίστες στην Ελλάδα, 1941-1945».
Σύμφωνα με το ΚΚΕ:
Στο άνοιγμα της εκδήλωσης η Μυρσίνη Πυρομάλη, μέλος της ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ, υπογράμμισε τα εξής: «Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που φωτίζει μια λιγότερο γνωστή, αλλά ιδιαίτερα σημαντική σελίδα της ιστορίας της ναζιστικής Κατοχής στην Ελλάδα: την οργανωμένη αντίσταση Γερμανών και Αυστριακών στρατιωτών, οι οποίοι αρνήθηκαν να υπηρετήσουν τον ναζισμό και επέλεξαν να πολεμήσουν στο πλευρό του ελληνικού λαού και του ΕΛΑΣ. Όχι τυχαία επιλέξαμε τη συγκεκριμένη μέρα για την προβολή του, την ημέρα αποτέλεσε την απαρχή μιας ολόκληρης περιόδου, που χαρακτηρίστηκε από τη βαρβαρότητα της τριπλής φασιστικής κατοχής αλλά και από τη μαζική ηρωική δράση των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων. Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά την 28η Οκτωβρίου 1940 γράφτηκαν οι πιο φωτεινές σελίδες συλλογικής αφύπνισης και δράσης, αυταπάρνησης και αυτοθυσίας των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
Η Πειθαρχική Μεραρχία 999 συγκροτήθηκε από το ναζιστικό καθεστώς και περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, ανθρώπους που είχαν ήδη διωχθεί, φυλακιστεί ή εξοριστεί για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και την αντιναζιστική τους δράση. Το καθεστώς τούς επιστράτευσε και τους έστειλε στο μέτωπο, για να τους εξοντώσει. Όμως, ορισμένοι από αυτούς, όταν βρέθηκαν στην κατεχόμενη Ελλάδα, πήραν μια δύσκολη απόφαση, στράφηκαν ενάντια στον ίδιο τον στρατό τον οποίο υπηρετούσαν, λιποτάκτησαν και ενώθηκαν με τους Έλληνες αντάρτες.
Η δράση τους καταγράφεται και στην Κέρκυρα, όπου μέλη της μεραρχίας 999, βοήθησαν ώστε να μην ολοκληρωθεί το σχέδιο καταστροφής υποδομών κατά την αποχώρηση των Γερμανών. Όπως είναι γνωστό, στο τέλος της Κατοχής έμειναν πίσω μερικές δεκάδες Γερμανοί με σκοπό να ανατινάξουν το εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος στο Παλαιό Φρούριο, στην Κόντρα Φόσα, τμήμα των Μουράγιων και το Λιμάνι. Τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες, με τη βοήθεια του ΕΑΜ, έκοψαν τα καλώδια των εκρηκτικών και οι περισσότερες από αυτές τις υποδομές σώθηκαν. Ορισμένοι από αυτούς κατάφεραν να σωθούν με τη βοήθεια των δυνάμεων του ΕΛΑΣ Κέρκυρας.
Δεν παραγνωρίζουμε ότι μεγάλα τμήματα του γερμανικού λαού στήριξαν τον ναζισμό. Ωστόσο, η ιστορία αυτή αποδεικνύει ότι υπήρξαν και εκείνοι που αντιστάθηκαν, συχνά πληρώνοντας βαρύ τίμημα. Οι Γερμανοί αντιφασίστες που παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ έδωσαν έναν διπλό αγώνα. Από τη μία, πολέμησαν έμπρακτα στο πλευρό του ελληνικού λαού, που αντιστεκόταν στη ναζιστική βαρβαρότητα, στις εκτελέσεις, στις σφαγές και στο κάψιμο των χωριών. Από την άλλη, προσπάθησαν να αφυπνίσουν και άλλους Γερμανούς στρατιώτες, να τους πείσουν να εγκαταλείψουν τον ναζισμό και να στραφούν ενάντια στον πόλεμο και στους πραγματικούς υπαίτιους της καταστροφής.
Αυτή η επιλογή, όμως, είχε βαρύ κόστος. Ακόμη και μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, οι αντιφασίστες δεν αντιμετωπίστηκαν ως αγωνιστές που είχαν συμβάλει στην απελευθέρωση των λαών. Πολλοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις, αιχμαλωσία και αποκλεισμούς. Οι μεταπολεμικές πολιτικές εξελίξεις, η όξυνση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα αντίπαλα στρατόπεδα και η επιδίωξη να ανασυγκροτηθούν οι παλιοί κρατικοί και στρατιωτικοί μηχανισμοί συνέβαλαν στην περιθωριοποίηση της αντιφασιστικής τους δράσης. Στη Δυτική Γερμανία, ενώ πρώην ναζί επανεντάσσονταν σε κρατικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς, πολλοί από εκείνους που είχαν αντισταθεί αντιμετωπίζονταν για χρόνια ως προδότες.
Το γεγονός ότι στο πλαίσιο της έρευνας για την ταινία στήθηκε τιμητική πλάκα στην Αμαλιάδα, στην πλατεία Καζαντζάκη, για τους εκτελεσμένους Γερμανούς αντιφασίστες που συμμετείχαν στην οργάνωση «Ένωση Γερμανών Αντιφασιστών στην Πελοπόννησο», αποτελεί μια έμπρακτη προσπάθεια να αποκατασταθεί η μνήμη αυτών των ανθρώπων.
Η ιστορία τους, λοιπόν, δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Μας καλεί να αναρωτηθούμε ποια είναι τα πραγματικά συμφέροντα που υπηρετεί κάθε πόλεμος, ποιοι πληρώνουν το τίμημά του και ποια στάση επιλέγει ο καθένας όταν καλείται να πάρει θέση. Σήμερα, που οι πολεμικές συγκρούσεις οξύνονται, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, που δυναμώνει η στρατιωτική προετοιμασία και μεγαλώνει ο κίνδυνος γενίκευσης των πολέμων, η ιστορία αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των αγορών, των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς, οι επιδιώξεις των ισχυρών και η προσπάθεια να στρατευτούν οι λαοί κάτω από ξένες σημαίες δεν αποτελούν κάτι καινούργιο. Η ιστορία του φασισμού και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μάς υπενθυμίζει πού μπορούν να οδηγήσουν αυτοί οι ανταγωνισμοί και πόσο αναγκαία είναι η πάλη των λαών ενάντια στον πόλεμο και στο σύστημα που τον γεννά.
Το Κόμμα μας θεωρεί ότι τέτοιες ιστορικές μαρτυρίες έχουν ξεχωριστή αξία. Γιατί μας βοηθούν να κατανοούμε ότι η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους ισχυρούς, τους στρατηγούς και τους νικητές των πολέμων. Γράφεται και από τους ανθρώπους που αντιστέκονται, που αρνούνται να υποταχθούν, που επιλέγουν να υπερασπιστούν το δίκιο ακόμη και όταν όλα μοιάζουν να βρίσκονται εναντίον τους.
Από τον Σπάρτακο μέχρι τον Μπελογιάννη, τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ, μέχρι τους κομμουνάρους του Παρισιού και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, η ιστορία των λαϊκών αγώνων είναι γεμάτη ανθρώπους που πλήρωσαν ακριβά την επιλογή τους να αντισταθούν. Οι αγώνες και οι θυσίες τους όμως άφησαν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές, γιατί έδειξαν ότι ακόμη και στις πιο σκοτεινές εποχές ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει τη συλλογική δράση, την αλληλεγγύη και τον αγώνα για την ελευθερία.
Αυτή είναι και η ξεχωριστή αξία του ντοκιμαντέρ. Μας φέρνει κοντά σε πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που, μέσα στη δίνη του πολέμου, κλήθηκαν να πάρουν θέση και το έκαναν με κόστος τη ζωή και την ελευθερία τους. Γιατί καμιά μυθοπλασία δεν μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη των πραγματικών ιστοριών ανθρώπων που αγωνίστηκαν για όσα θεωρούσαν δίκαια.»
