Ο ΣΕΠΕ ζητά μαζικούς, μόνιμους διορισμούς σε όλες τις ειδικότητες.
Αναλυτικά, η ανακοίνωση:
Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά και πάλι με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, χαμένες διδακτικές ώρες και σχολεία που καλούνται να λειτουργήσουν με προσωπικό κάτω από τις πραγματικές ανάγκες τους.
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας καταγγέλλει την πολιτική του Υπουργείου Παιδείας, που για ακόμη μία χρονιά αντιμετωπίζει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και τις εργασιακές ανάγκες των εκπαιδευτικών ως ζήτημα «κόστους» και λογιστικής διαχείρισης.
Οι προσλήψεις της Α΄ φάσης αποδεικνύονται σταγόνα στον ωκεανό. Σε πανελλαδικό επίπεδο, 21.353 θέσεις παραμένουν ακάλυπτες στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ενώ στην Κέρκυρα τα κενά στα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία ξεπερνούν τα 190.
Συγκεκριμένα, μετά την τοποθέτηση των αναπληρωτών/τριών, παραμένουν:
| Ειδικότητα | Κενά |
| Δάσκαλοι/ες (ΠΕ70) | 4 |
| Νηπιαγωγοί (ΠΕ60) | 14 |
| Αγγλικής (ΠΕ06) | 6 |
| Φυσικής Αγωγής (ΠΕ11) | 15 |
| Μουσικής (ΠΕ79) | 3 |
| Γαλλικής (ΠΕ05) | 3 |
| Γερμανικής (ΠΕ07) | 4 |
| Θεατρικής Αγωγής | 4 |
| Εικαστικών (ΠΕ08) | 9 |
| Πληροφορικής (ΠΕ86) | 8 |
| Εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής σε δομές Ειδικής Αγωγής | 10 |
| Εκπαιδευτικοί για Παράλληλη Στήριξη | 110 |
| ΣΥΝΟΛΟ | 190 |
Πίσω από κάθε ένα από αυτά τα 190 κενά υπάρχει ένα παιδί, μια τάξη, ένας/μία εκπαιδευτικός και μια πραγματική εκπαιδευτική ανάγκη.
Δεν είναι απλώς αριθμοί σε έναν πίνακα. Είναι παιδιά που δεν θα έχουν από την πρώτη ημέρα τον/την εκπαιδευτικό που χρειάζονται. Σε πολλές περιπτώσεις δεν θα έχουν και τον σχολική νοσηλευτή που αφενός συμβάλλει στην ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση κι αφετέρου στη διασφάλιση της ανάπτυξης των γνώσεων των μαθητών, παρέχοντας ένα προστατευμένο και υγιές σχολικό περιβάλλον. Είναι τμήματα που δεν μπορούν να λειτουργήσουν όπως πρέπει, ολοήμερα που περιορίζονται ή υπολειτουργούν, μαθητές και μαθήτριες με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που περιμένουν την Παράλληλη Στήριξη που δικαιούνται, Τμήματα Ένταξης που δεν στελεχώνονται επαρκώς, σχολεία που καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες τους με «μπαλώματα».
Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει μια κοινή πραγματικότητα σε όλη την εκπαίδευση: οι προσλήψεις σε διαδοχικές φάσεις δεν αποτελούν λύση. Είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το Υπουργείο επιχειρεί να διαχειριστεί τη χρόνια υποστελέχωση με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Τα σχολεία δεν είναι αριθμοί – οι εκπαιδευτικοί δεν είναι «λάστιχο»
Για χρόνια, οι κυβερνήσεις επιλέγουν να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες με αναπληρωτές/τριες. Μετά από μια δεκαετία ουσιαστικά μηδενικών διορισμών, οι μόνιμοι διορισμοί των τελευταίων ετών δεν επαρκούν ούτε για να καλύψουν τις συνταξιοδοτήσεις και τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων.
Και αντί να προχωρήσει σε μαζικούς μόνιμους διορισμούς, το Υπουργείο επιλέγει την πολιτική των διαδοχικών φάσεων πρόσληψης, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, της αναμονής και της διαρκούς μετακίνησης προσωπικού.
Έτσι, εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται αφού έχει ξεκινήσει η σχολική χρονιά, περιμένουν να τοποθετηθούν, μετακινούνται από σχολείο σε σχολείο και πολλές φορές καλούνται να υπηρετήσουν σε περισσότερες από μία σχολικές μονάδες.
Δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική δυσλειτουργία. Πρόκειται για συνέπεια μιας συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής. Μιας πολιτικής που θέλει να κάνει με λιγότερους εκπαιδευτικούς περισσότερη «δουλειά», να μετακινεί προσωπικό σαν να είναι αριθμοί σε έναν πίνακα και να καλύπτει τα κενά εκ των ενόντων, αντί να εξασφαλίζει το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Και όταν το προσωπικό δεν επαρκεί, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να γίνουν «λάστιχο»: να καλύψουν ώρες, να αναλάβουν επιπλέον καθήκοντα, να μετακινηθούν, να συμπληρώσουν ωράριο σε διαφορετικές σχολικές μονάδες. Όμως οι εκπαιδευτικοί δεν είναι λάστιχο. Και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών δεν είναι μεταβλητή ενός κρατικού λογιστικού φύλλου.
Η αδιαφάνεια στις τοποθετήσεις των αναπληρωτών επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση!
Στο πρόβλημα της υποστελέχωσης προστίθεται και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τοποθετήσεις των αναπληρωτών/τριών. Η δημοσιοποίηση όλων των πραγματικών κενών και η δυνατότητα των εκπαιδευτικών να δηλώσουν με διαφάνεια τις σχολικές μονάδες στις οποίες υπάρχουν θέσεις δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια ούτε «συντεχνιακή» απαίτηση. Είναι στοιχειώδες ζήτημα εργασιακής δικαιοσύνης, διαφάνειας και αξιοπρέπειας. Οι αναπληρωτές/τριες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν όλα τα πραγματικά κενά και να επιλέγουν με βάση τη σειρά τους στους πίνακες. Δεν μπορεί να αποκρύπτονται κενά και να εμφανίζονται στον ΟΠΣΥΔ μόνο τόσες θέσεις όσες και οι εκπαιδευτικοί που προσλήφθηκαν. Μια τέτοια πρακτική δημιουργεί αδικίες, περιορίζει αυθαίρετα τις επιλογές των συναδέλφων και μπορεί να οδηγεί σε παράλογες τοποθετήσεις, με εκπαιδευτικούς να καλούνται να υπηρετήσουν σε σχολεία πολύ μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν άλλα κενά που θα μπορούσαν να αποτελέσουν επιλογή τους.
Ιδιαίτερα σοβαρές είναι οι συνέπειες για συναδέλφους με αυξημένες κοινωνικές και οικογενειακές ανάγκες, για εκπαιδευτικούς με αναπηρία ή σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και για μονογονεϊκές οικογένειες. Η κατάργηση των κοινωνικών κριτηρίων για τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς δεν αποτελεί «τεχνική αλλαγή». Είναι ένα ακόμη χτύπημα στα δικαιώματα των αναπληρωτών/τριών. Και όλα αυτά σε ένα εργασιακό καθεστώς όπου ο/η αναπληρωτής/τρια καλείται κάθε χρόνο να ξαναστήσει τη ζωή του/της από την αρχή: να βρει σπίτι, να πληρώσει υπέρογκα ενοίκια, να μετακινηθεί, να περιμένει την τοποθέτηση και να μην ξέρει πού θα εργάζεται την επόμενη εβδομάδα.
Η Ειδική Αγωγή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «κόστος»
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο απαράδεκτη όταν αφορά μαθητές/τριες με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι για 247 μαθητές και μαθήτριες στα δημοτικά σχολεία της Κέρκυρας με επίσημη διάγνωση για παράλληλη στήριξη, προσλήφθηκαν μόλις 63 εκπαιδευτικοί, δηλαδή καλύφθηκε μόνο το 25%! Με αυτές τις προσλήψεις επιβεβαιώνεται και διευρύνεται η πολιτική του μοιράσματος των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης σε δυο ή και περισσότερους μαθητές εντός της ίδιας τάξης, ακυρώνοντας στην πράξη τις διαγνώσεις των ΚΕΔΑΣΥ και υποβαθμίζοντας τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και των μαθητριών.
Κανένα παιδί δεν μπορεί να περιμένει. Κανένα παιδί δεν μπορεί να θεωρείται «ακριβό» για το εκπαιδευτικό σύστημα. Η Παράλληλη Στήριξη δεν είναι πολυτέλεια. Τα Τμήματα Ένταξης δεν είναι συμπληρωματικές δομές. Οι εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής δεν είναι προσωπικό που πρέπει να εξοικονομηθεί όταν «δεν βγαίνουν τα νούμερα». Όταν οι διαγνώσεις και οι ανάγκες των μαθητών αυξάνονται και το κράτος απαντά με λιγότερο προσωπικό, με συμπτύξεις, με μετακινήσεις εκπαιδευτικών ή με προσπάθεια κάλυψης των αναγκών «εκ των έσω», τότε δεν καλύπτεται το εκπαιδευτικό κενό – συγκαλύπτεται. Και όταν η νομοθεσία χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να μην προσληφθεί το αναγκαίο εκπαιδευτικό προσωπικό, είναι αναγκαίο να ειπωθεί καθαρά:
Οι νόμοι πρέπει να υπηρετούν τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και όχι η εκπαίδευση τις δημοσιονομικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει…
Δεν πρόκειται για «αιφνιδιασμό». Η κυβέρνηση γνωρίζει εδώ και χρόνια πόσοι εκπαιδευτικοί συνταξιοδοτούνται, πόσα τμήματα λειτουργούν, πόσες είναι οι ανάγκες στην Ειδική Αγωγή και πόσοι εκπαιδευτικοί απαιτούνται για να λειτουργήσουν τα σχολεία. Γνωρίζει επίσης ότι οι αναπληρωτές/τριες αποτελούν πλέον μόνιμο μηχανισμό κάλυψης πάγιων αναγκών, χωρίς όμως τα αντίστοιχα δικαιώματα των μόνιμων εκπαιδευτικών.
Την ίδια στιγμή, οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την αξιολόγηση, οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί με μισθούς που δεν επαρκούν για να καλύψουν το κόστος ζωής, ενώ ο αυταρχισμός, οι διώξεις και τα πειθαρχικά χρησιμοποιούνται ως εργαλεία επιβολής της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό δεν είναι «εκσυγχρονισμός» της εκπαίδευσης. Είναι υποβάθμιση, εμπορευματοποίηση και σταδιακή ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Την ώρα που δισεκατομμύρια κατευθύνονται στην πολεμική βιομηχανία σε άλλες προτεραιότητες, το Υπουργείο Παιδείας ζητά από τα σχολεία να λειτουργήσουν με τα απολύτως απαραίτητα. Για εμάς, όμως, τα παιδιά μας δεν είναι «απολύτως απαραίτητα». Είναι η ίδια η ουσία της δημόσιας εκπαίδευσης.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
- Δεν θα αποδεχτούμε μια σχολική χρονιά όπου η κανονικότητα σημαίνει χαμένα μαθήματα, ακάλυπτες Παράλληλες Στηρίξεις, ελλείψεις στην Ειδική Αγωγή, εκπαιδευτικούς που μετακινούνται διαρκώς και αναπληρωτές/τριες που αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας.
- Δεν θα αποδεχτούμε να βαφτίζεται «κανονικότητα» η μόνιμη υποστελέχωση.
- Δεν θα αποδεχτούμε να βαφτίζεται «ευελιξία» η εργασιακή ανασφάλεια.
- Δεν θα αποδεχτούμε να βαφτίζεται «εξορθολογισμός» η περικοπή εκπαιδευτικών και μορφωτικών δικαιωμάτων.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
1. Άμεση κάλυψη ΟΛΩΝ των κενών στην Κέρκυρα και σε όλη τη χώρα. Κανένα κενό, καμία χαμένη διδακτική ώρα.
2. Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς σε όλες τις ειδικότητες, ώστε να καλυφθούν όλες οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εκπαίδευσης.
3. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων αναπληρωτών/τριών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
4. Άμεση πρόσληψη αναπληρωτών/τριών σε μία φάση και όχι η απαράδεκτη πρακτική των διαδοχικών φάσεων που αφήνει σχολεία και εκπαιδευτικούς σε διαρκή αναμονή.
5. Όλα τα πραγματικά κενά να δημοσιοποιούνται και να δίνονται στον ΟΠΣΥΔ. Διαφάνεια και ισονομία σε όλες τις τοποθετήσεις.
6. Δυνατότητα βελτίωσης τοποθέτησης για όλους/ες τους/τις αναπληρωτές/τριες και άμεση αποκατάσταση κάθε αδικίας.
7. Σεβασμός στα παιδιά με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Πλήρης στελέχωση της Παράλληλης Στήριξης, των Τμημάτων Ένταξης και όλων των δομών Ειδικής Αγωγής. Κανένα παιδί χωρίς την αναγκαία εκπαιδευτική υποστήριξη.
8. Εξίσωση των εργασιακών δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
9. Μέτρα ουσιαστικής στήριξης των αναπληρωτών/τριών: δωρεάν μετακίνηση, στέγαση, σίτιση και ουσιαστική οικονομική ενίσχυση.
10. Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και δημιουργία των αναγκαίων οργανικών θέσεων για να λειτουργούν τα σχολεία με παιδαγωγικούς και όχι δημοσιονομικούς όρους.
Η νέα σχολική χρονιά δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες, επικοινωνιακές φιέστες και «μπαλώματα». Χρειάζεται εκπαιδευτικούς. Χρειάζεται μόνιμο προσωπικό. Χρειάζεται χρηματοδότηση. Χρειάζεται στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται σεβασμό στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και στην αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών.
Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας θα συνεχίσει να βρίσκεται μέσα και έξω από τα σχολεία, δίπλα σε κάθε εκπαιδευτικό, μόνιμο και αναπληρωτή/τρια, και να αγωνίζεται για σχολεία που θα λειτουργούν με βάση τις πραγματικές κοινωνικές και μορφωτικές ανάγκες και όχι με βάση τα όρια που επιβάλλει η πολιτική των περικοπών.
Τα κενά δεν είναι αριθμοί. Είναι δικαιώματα που στερούνται.
Και τα δικαιώματα δεν τα διαπραγματευόμαστε – τα διεκδικούμε και τα κατακτούμε με αγώνα!
ΚΑΛΥΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΤΩΡΑ!
ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ!
ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!
