Ο δρόμος Πόρος–Αργοστόλι είναι περίπου 45 χιλιόμετρα. Αν ξεκινήσεις, λοιπόν, από τον Πόρο για το Αργοστόλι και βρεθεί μπροστά σου, πράγμα σίγουρο, κάποιο λεωφορείο ή φορτηγό, τότε, για 45 χιλιόμετρα, θα «απολαμβάνεις» τα καυσαέρια του και, φυσικά, την ταχύτητά του. Ασφαλής προσπέραση δεν υπάρχει πουθενά.
Ε, λοιπόν, αυτό το πρόβλημα ήρθε να λύσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην Κεφαλονιά, στις 2 Αυγούστου 2022, δηλώνοντας ότι δρομολογείται πρόγραμμα άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε ο δρόμος να καταστεί ασφαλής και ότι, εντός του 2023, θα έχουμε ανοικτά εργοτάξια, «για να κλείσουμε έτσι μια μεγάλη πληγή, η οποία έρχεται από το παρελθόν». Μάλιστα, το κυβερνητικό χρονοδιάγραμμα που παρουσιάστηκε τότε προέβλεπε χρονικό ορίζοντα υλοποίησης του έργου εντός τριών ετών. Δηλαδή, το έργο θα τελείωνε το 2025!
Αύγουστος του 2026 και ο δρόμος είναι ακριβώς όπως ήταν τα τελευταία χρόνια. Τα εργοτάξια υπάρχουν μόνο στη φαντασία κάποιων και τα λεωφορεία και τα φορτηγά συνεχίζουν να κάνουν τον βίο αβίωτο στους άτυχους ταξιδιώτες.
Προσωπικά, δεν ήμουν και τόσο αφελής ώστε να πιστεύω σε εργοτάξια και άλλες τέτοιες φαντασιώσεις, όταν γνωρίζω ότι ο πρωθυπουργός δήλωνε το 2019 πως το ταξίδι Θεσσαλονίκη–Αθήνα με τρένο θα γινόταν σε τρεις ώρες και, αντί αυτού, τέσσερα χρόνια αργότερα το ταξίδι με το τρένο έγινε ο τάφος 51 συμπολιτών μας.
Το 2019 δήλωνε ότι οι φυλακές του Κορυδαλλού θα μεταφερθούν εκτός του αστικού ιστού και στη θέση τους θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο πάρκο. Επτά χρόνια αργότερα, οι φυλακές βρίσκονται ακόμη στη θέση τους, χωρίς χρονοδιάγραμμα εξόδου.
Τον Ιούλιο του 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε, ως ένα από τα πέντε «εμβληματικά» έργα της κυβέρνησης, τη δημιουργία «Διεθνούς Κέντρου Καινοτομίας» στον χώρο των παλαιών Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα. Τελικά, το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2019 δήλωνε ότι θα λυθεί το πρόβλημα των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης μέχρι το 2023. Τον Νοέμβριο του 2024, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία κατά της Ελλάδας, επειδή δεν είχε υποβάλει τα απαιτούμενα στοιχεία για την επίτευξη των στόχων ανακύκλωσης. Η Επιτροπή σημείωσε, μάλιστα, ότι η Ελλάδα ήταν το μόνο κράτος-μέλος που δεν είχε υποβάλει τα συγκεκριμένα στοιχεία.
Το 2019 ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι έως το 2026 θα είχε ολοκληρωθεί η μεγάλη επέκταση και αναμόρφωση του μουσείου και η σύνδεσή του με το ΕΜΠ. Φυσικά, και αυτό το έργο θα περιμένει λίγα χρόνια ακόμη για να τελειώσει.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωνε στη ΔΕΘ ότι ο χώρος της ΔΕΘ θα επεκταθεί κατά 120 στρέμματα, με εκατοντάδες υπόγειες θέσεις στάθμευσης. Επτά χρόνια αργότερα, ακούμε νέα υπόσχεση για έναρξη του έργου το 2028.
Χρόνια πριν υποσχέθηκε προστασία του εισοδήματος των μη προνομιούχων. Αντί γι’ αυτή την προστασία, όμως, οι Έλληνες βρέθηκαν με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ.
Υποσχέθηκε ενίσχυση της οικογένειας και, αντί γι’ αυτό, προχώρησε στη νομιμοποίη-ση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών. (Τι ντροπή και αυτή…)
Υποσχέθηκε αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, αλλά οι τιμές αυξήθηκαν κατά 80%, σε σημείο ώστε οι Έλληνες να δαπανούν το 40% έως και 45% του εισοδήματός τους για στέγαση, έναντι 19% στην ΕΕ. Και το 43% των Ελλήνων ζει σε νοικοκυριά με οφειλές σε ενοίκια, στεγαστικά δάνεια και ηλεκτρικό.
Δυστυχώς, οι υποσχέσεις και τα χρονοδιαγράμματα χάθηκαν στον χρόνο, όπως χάθηκαν και οι αναπτυξιακές ευκαιρίες της χώρας.
Σε αναμονή, λοιπόν, για φρέσκα χρονοδιαγράμματα και φρέσκα φιλοδωρήματα στην παρηκμασμένη ΔΕΘ. Βλέπεις, φρέσκα κουλούρια πουλά ο κουλουράς…
Σημείωση
Ο κύριος πρωθυπουργός και ο κύριος Πιερρακάκης κόπτονται ότι πληρώσαμε 12,8 δισεκατομμύρια ευρώ του ελληνικού χρέους πρόωρα, ώστε να μην το επιβαρυνθούν οι επόμενες γενιές. Κάποιος, όμως, θα πρέπει να τους πει ότι, με την πολιτική που ακολουθούν, δεν θα υπάρχουν επόμενες γενιές, γιατί η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη γεννητικότητα στην Ευρώπη, με 6,6 γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους.
Ο στρουθοκαμηλισμός τους, σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη ενεργού ενσυναίσθησης, οδηγεί σε εθνική καταστροφή. Και τούτο γιατί ουσιαστικά ενδιαφέρονται μόνο για τις επόμενες εκλογές και δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τις επόμενες γενεές. Εξάλλου, η πρόωρη αποπληρωμή ενός δανείου δεν αποτελεί απόδειξη οικονομικής ευμάρειας. Τουναντίον, αποτελεί απόδειξη ότι υπάρχει έλλειψη γνώσης για το πώς θα μπορούσαν αυτά τα χρήματα να επενδυθούν στη βελτίωση των υποδομών της χώρας, οι οποίες θα συνέβαλαν στην ανάπτυξή της.
