Έτσι μικραίνει μία χώρα…
Ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει πριν από λίγο καιρό ότι θυμώνει με την ακρίβεια. Τελευταία δηλώνει ξανά ότι δεν την ανέχεται άλλο. Εκείνη, όμως, όπως φαίνεται, τον αγαπά και έχει κατσικωθεί για τα καλά δίπλα του, ακόμη και τώρα που έδωσε εντολή να τον ενημερώνουν ακόμη και για τις τιμές του γιαουρτιού…
Από κοντά και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο οποίος δήλωσε ότι, αν οι τιμές του πετρελαίου και της βενζίνης δεν μειωθούν, «τους την έχει στημένη στη γωνία». Όπως φαίνεται, όμως, θα εξακολουθήσει να περιμένει στη γωνία, αφού οι τιμές της βενζίνης σε γειτονικές χώρες κυμαίνονται γύρω στο 1,35 ευρώ το λίτρο, ενώ στην Ελλάδα ξεπερνούν το 1,90 ευρώ. Ξέχασε, βέβαια, να μας πει σε ποιους ακριβώς «την έχει στημένη».
Η κυβέρνηση, με τις φαιδρότητες του PosoKanei.gov.gr των Fuel Pass και των επιδομάτων των 150 ευρώ, απλώς επιβεβαιώνει ότι δεν διαθέτει κανέναν σοβαρό σχεδιασμό για μια οριζόντια, διαστρωματική οικονομική ανάπτυξη της χώρας, η οποία θα εξασφάλιζε και ένα αξιοπρεπές εισόδημα στους οικονομικά αδύναμους συμπολίτες μας. Και τούτο, παρά τις συνεχείς παραινέσεις και προτάσεις του συνετού διοικητή της ΤτΕ, κ. Στουρνάρα.
Δυστυχώς, σχεδόν σε όλους τους τομείς η κυβέρνηση παρουσιάζει μια εικόνα που απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα. Μιλά για «ήρεμα νερά» στις σχέσεις με την Τουρκία, την ώρα που η Ελλάδα εμφανίζεται να χρειάζεται την έγκριση της Άγκυρας ακόμη και για την πόντιση καλωδίου στα χωρικά της ύδατα, ενώ η Τουρκία συνεχίζει ανενόχλητη να παραβιάζει τον εναέριο και θαλάσσιο εθνικό μας χώρο. Αυτή είναι, τελικά, η πολιτική των «ήρεμων νερών», αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής πολιτικής διαρκών υποχωρήσεων και της γνωστής οσφυοκαμπτικής πολιτικής του κ. Γεραπετρίτη.
Και όμως, αν κάποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί, ακόμη και είναι πρώην πρωθυπουργός, για την καθημερινή, όπως υποστηρίζει, υποχώρηση στα εθνικά ζητήματα, διαγράφεται από το κυβερνών κόμμα, ώστε να μη δυσαρεστήσουμε τον Σουλτάνο. Αν αυτό δεν αποτελεί εθνικό κατάντημα, τότε τι είναι;
(Όσοι υποτιμούν τη δυναμική του υπό ίδρυση κόμματος Σαμαρά, ας θυμηθούν τι έγινε τον Νοέμβριο του 2009, όταν η παντοδύναμη και υψηλού πολιτικού βεληνεκούς Ντόρα έχασε σχετικά εύκολα την προεδρία της ΝΔ από τον Σαμαρά.)
Αν, μάλιστα, ο Αντώνης Σαμαράς προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος, αυτό θα χαρακτηριστεί διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας. Αντίθετα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που ουσιαστικά διέσπασε το κόμμα διαγράφοντας τον Σαμαρά, τώρα παρουσιάζεται ως ο εγγυητής της ενότητας και της παραταξιακής ηθικής! Αυτή την υποχωρητικότητά μας βλέπει και η Τουρκία και προχωρά στη θεσμοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» ως διαχρονικής κρατικής στρατηγικής μετατρέποντας ουσιαστικά το μισό Αιγαίο σε τουρκική θάλασσα επιχειρησιακού σκοπού. Και το ερώτημα είναι: Αν χρειαστεί, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ικανός να αντιδράσει επί του πεδίου ή θα περιμένει βοήθεια από τους Γάλλους, οι οποίοι ενισχύουν συνεχώς την πολεμική μηχανή της Τουρκίας; Εσείς τι λέτε;
Και πώς αντιδρά ο υπουργός Εξωτερικών, κ. Γεραπετρίτης στην «θεσμοθέτηση» της Γαλάζιας πατρίδας; Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ζητά από τον Τούρκο ομόλογό του να αναβάλει την ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας επειδή επίκεινται εκλογές στην Ελλάδα! Αντίστοιχα, και ο ανεκδιήγητος Έλληνας σύμβουλος εθνικής ασφαλείας ζήτησε από τους φαρσέρ να μη στείλουν άλλα drones στις ελληνικές θάλασσες, ώστε να μην επηρεαστεί το προεκλογικό κλίμα εις βάρος του κ. Μητσοτάκη! H εξουσία το μοναδικό ενδιαφέρον τους.
Ωστόσο, μεγαλύτερος εθνικός κίνδυνος ακόμη και από τον τουρκικό είναι η ανύπαρκτη κοινωνική πολιτική και η αδυναμία αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2025 καταγράφηκαν 65.594 γεννήσεις και 125.873 θάνατοι. Δηλαδή, κάθε χρόνο ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται περίπου όσο ο πληθυσμός της Καβάλας, συν άλλους έντεκα χιλιάδες ανθρώπους.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση δεν έχει ούτε εθνικό όραμα ούτε στρατηγική για να ανατρέψει αυτή την εθνική κατρακύλα. Το μοναδικό της μέλημα μοιάζει να είναι η παραμονή της στην εξουσία για ακόμη μία τετραετία. Ήδη, μάλιστα, έχει ξεκινήσει την προεκλογική της εκστρατεία, υποσχόμενη ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις και νομιμότητα παντού. Το τελευταίο, βέβαια, ακούγεται ως ανέκδοτο.
Αλλά τι είδους ανάπτυξη μπορεί να γνωρίσει η χώρα όταν, μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια, πραγματοποιήθηκαν 1.374.580 δημόσιες συμβάσεις και οι 993.089, δηλαδή περίπου το 72%, έγιναν με απευθείας ανάθεση; Αυτό σημαίνει ότι περίπου 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ διατέθηκαν χωρίς διαγωνισμό.
Παράλληλα, περίπου 5 δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα σχετικά δάνεια κατευθύνθηκαν σε περιορισμένο αριθμό επενδυτών στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Την ίδια στιγμή, όσο αυξάνονται οι επενδύσεις στις ΑΠΕ, τόσο αυξάνεται και το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας. Ένα ακόμη ελληνικό παράδοξο. Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι, παρά τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης, το παραγωγικό μοντέλο της χώρας δεν άλλαξε ούτε στο ελάχιστο και συνεπώς δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε η οικονομική πορεία της χώρας μας.
Σημείωση
Το μέγεθος μιας χώρας δεν καθορίζεται μόνο από τη γεωγραφία ή την ιστορία της. Καθορίζεται κυρίως από το όραμα, τη σοβαρότητα και τη στρατηγική εκείνων που την κυβερνούν. Και δυστυχώς, σήμερα η Ελλάδα δείχνει να πορεύεται χωρίς εθνικό σχέδιο, χωρίς αναπτυξιακή στρατηγική και χωρίς τη βούληση να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα που απειλούν το μέλλον της, όπως το πληθυσμιακό. Έτσι, η μεγάλη χώρα μας παραμένει μικρή, γιατί είναι μικροί αυτοί που την κυβερνούν.
