Το εσπέρας της Τετάρτης, 5 Αυγούστου 2026, παραμονή της εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, μετέβη στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Παντοκράτορος Καμαρέλας, στους Αγίους Δούλους της Βόρειας Κέρκυρας, όπου χοροστάτησε και ομίλησε κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής. Στην Ιερά Μονή διαβιεί μικρά γυναικεία αδελφότητα υπό την πνευματική καθοδήγηση της σεβαστής Ηγουμένης, Μοναχής Πελαγίας Γραμμένου. Στον πανηγυρικό Εσπερινό συμμετείχαν κληρικοί της ευρύτερης περιοχής, μεταξύ των οποίων και ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Αρσένιος Πεππές, Ηγούμενος της Ι. Μ. Υπεραγίας Θεοτόκου Βλαχερνών Σκριπερού και πνευματικός της αδελφότητας, ενώ πλήθος ευλαβών πιστών προσήλθε για να εορτάσει τη μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή και να προσκυνήσει στην Ιερά Μονή.
Ο Σεβασμιώτατος, κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος στο πυκνό εκκλησίασμα, αρχικά συνέδεσε τα αναγνώσματα του βιβλίου των Βασιλειών εκ του πανηγυρικού εσπερινού με το γεγονός της Θείας Μεταμορφώσεως, τονίζοντας ότι κάθε φορά που ακούει τις συγκεκριμένες περικοπές, ο νους του ανέρχεται στο όρος Σινά και στο όρος Θαβώρ. Υπενθύμισε ότι ο Μωυσής ανέβηκε στο όρος κατ’ εντολήν του Θεού για να παραλάβει το νόμο και τις εντολές, ενώ, όπως περιγράφει η Αγία Γραφή, «καλύφθη μέσα στο γνόφο». Ο γνόφος αυτός, όπως εξήγησε, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η δόξα του Κυρίου, η άκτιστη ενέργεια του ιδίου του Θεού, διά της οποίας δηλώνεται η παρουσία Του. Η ίδια αυτή δόξα ήταν εκείνη που κατεκάλυψε και το όρος Θαβώρ, όταν ο Χριστός ανέβηκε μαζί με τους προκρίτους εκ των μαθητών Του.
Στη συνέχεια, ο κ. Νεκτάριος υπογράμμισε ότι το γεγονός της Θείας Μεταμορφώσεως δηλώνει την προπτωτική κατάσταση του ανθρώπου. Όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο και τον έθεσε στον Παράδεισο, ζούσε μέσα στη δόξα του Θεού και διά της ενεργείας Του, μπορούσε να κοινωνεί και να επικοινωνεί μαζί Του. Αναφερόμενος στους μαθητές, σημείωσε ότι, σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, έπεσαν στο έδαφος και βγήκαν «εκτός του εαυτού τους», αδυνατώντας να ερμηνεύσουν το γεγονός, ώστε ο Πέτρος να προτείνει «ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς» (Λκ. 9, 33). Αυτό, όπως τόνισε, φανερώνει ότι όποιος αξιωθεί να εισέλθει στη δόξα του Θεού γεύεται ήδη από την παρούσα ζωή την προπτωτική κατάσταση του ανθρώπου.
Ακολούθως, ανέλυσε ότι ο νόμος και οι εντολές δε δόθηκαν κατά τη δημιουργία του κόσμου, διότι τότε οι άνθρωποι συνυπήρχαν αυτονόητα μέσα στη δόξα του Θεού. Μετά όμως την πτώση και τη διακοπή της κοινωνίας με τον Θεό, οι άνθρωποι έζησαν όχι στο φως αλλά στο σκοτάδι. Γι’ αυτό ο Θεός κάλεσε το Μωυσή, ώστε να οδηγήσει το λαό Του στη Γη της Επαγγελίας και να δοθεί ο νόμος, ο οποίος πλέον καθοδηγεί τον άνθρωπο στο δρόμο της χάριτος, μέχρι να ξαναβρεί τη δόξα του Θεού, τη δόξα της Θείας Μεταμορφώσεως.
Ο Σεβασμιώτατος κάλεσε τους πιστούς να μεταφέρουν το γεγονός της Μεταμορφώσεως στη δική τους προσωπική ζωή, τονίζοντας ότι για όλους μας το Θαβώρ είναι η Εκκλησία του Χριστού. Διευκρίνισε ότι Εκκλησία δεν είναι μόνο ο χειροποίητος ναός, αλλά το κάλεσμα όλων των ανθρώπων στο όνομα του Χριστού, το Σώμα του Χριστού, μέσα στο οποίο αποκαλύπτεται η δόξα του Θεού. Για τον λόγο αυτό, επεσήμανε, δόθηκαν τα μυστήρια της Εκκλησίας, ώστε όλοι να θεωθούμε, να γίνουμε μέτοχοι της Θείας Μεταμορφώσεως και του φωτός, να εκλείψει το σκοτάδι της αμαρτίας και να προχωρήσουμε στην καινή ζωή και στην καινή δόξα του Θεού.
Ολοκληρώνοντας, απευθύνθηκε ιδιαίτερα προς τη γερόντισσα και την αδελφότητα της Ιεράς Μονής, ευχόμενος το Θαβώριο φως να κατακλύζει πάντοτε τη ζωή και την ψυχή τους. Ας πορεύονται «από δόξης εις δόξαν» και να αντανακλούν τη δόξα της Θείας Μεταμορφώσεως σε όλους τους κοπιώντες και πεφορτισμένους ανθρώπους της εποχής μας, οι οποίοι μέσα στη σύγχυση δυσκολεύονται να διακρίνουν τον Θεό και σκοτίζονται ακόμη περισσότερο, ενώ ευχήθηκε σε όλους «Χρόνια Πολλά και ευλογημένα».
