Το 24ο Γενικό Ιερατικό Συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων ξεκίνησε τις εργασίες του με σύναξη των νέων κληρικών της τοπικής Εκκλησίας στις ανακαινισμένες κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις της Κασσιώπης. 40 νέοι κληρικοι, χειροτονίες οι περισσότεροι του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, συμμετείχαν σ’ αυτήν την γόνιμη ποιμαντικά εσπερινή σύναξη το απόγευμα της Τετάρτης 9 Σεπτεμβρίου 2026.
Την σύναξη έχει καθιερώσει ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος τα τελευταία χρόνια, ώστε να δίδεται η ευκαιρία στους νεώτερους κληρικούς να προβληματίζονται σχετικά με τους καιρούς, με την ποιμαντική διακονία της Εκκλησίας, αλλά και να συμμετέχουν σε διάλογο σε οικογενειακή ατμόσφαιρα.
Η σύναξη ξεκίνησε με την τέλεση του Εσπερινού στον νεόδμητο ναό των Αγίων Δημητρίου και Νέστορος, όνειρο ζωής του Σεβασμιωτάτου, ο οποίος θα εγκαινιασθεί κατά την εκκλησιαστική τάξη στις 25 Οκτωβρίου 2026.
Κατόπιν, την έναρξη των εργασιών της συνάξεως κήρυξε ο Μητροπολίτης Κερκύρας, ο οποίος επεσήμανε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι ποιμαντικά. Δεν είναι μόνο η αποχριστιανοποίηση της κοινωνίας μας. Είναι και το γεγονός ότι υπάρχουν ποικίλοι συστημικοί πειρασμοί, οι οποίοι αποσκοπούν στο να περιθωριοποιήσουν τους κληρικούς, να τους απομακρύνουν από τον λαό, όπως έγινε με το πρόσφατο θέμα για τους μισθούς των Μητροπολιτών, ώστε η πατρίδα μας να χωριστεί από την πίστη. Η τεχνολογική πρόοδος κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ότι μπορούν να ζήσουν χωρίς Θεό. Όμως ο αγώνας των κληρικών για επανευαγγελισμό είναι η αποστολή τους σήμερα και γι’ αυτό η τοπική Εκκλησία οργανώνει και τα συνέδρια και τις επιμορφώσεις και τις συνάξεις, ώστε να μπορούν οι ιερείς και ιδιαιτέρως οι νεώτεροι, να αποκτούν περαιτέρω εφόδια στη διακονία τους. “Δεν είμαστε όμως επαγγελματίες”, τόνισε ο κ. Νεκτάριος, “αλλά οι έχοντες το χάρισμα της διακονίας, που καλούμαστε να προσφέρουμε το Ευαγγέλιο με το ιερατικό μας ήθος, αυτοί που κηρύττουμε και δείχνουμε τον Χριστό”. Ο Μητροπολίτης Κερκύρας επεσήμανε ότι και ο ίδιος ωφελείται, καθώς τα χρόνια περνούνε και οι εποχές δεν είναι όπως τις γνωρίζαμε. Επομένως, κάθε συμπνευματισμός και συμπροβληματισμός είναι μεγάλη βοήθεια.
Στη σύναξη έγιναν δύο εισηγήσεις. Την πρώτη έκανε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, ο οποίος κατέθεσε προβληματισμούς για την παρουσία των κληρικών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, επισημαίνοντας την ανάγκη για διάκριση στον τρόπο έκφρασης, την αποφυγή της αυτοθεματοποίησης διά των φωτογραφιών που πηγάζει από τον ναρκισσισμό, την αποφυγή της προβολής στιγμών από το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας που αποϊεροποιούν τον μυστηριακό του χαρακτήρα, καθώς και υπενθύμισε ότι η σωτηρία δεν έρχεται με την απολυτότητα του ενός και μοναδικού δρόμου, αλλά χρειάζεται ο ιερέας με μέτρο να αγκαλιάζει όλους τους καλοπροαίρετους ανθρώπους, αλλά και να θεραπεύει τις ανάγκες και τους προβληματισμούς των πιο ισχυρών στην πίστη, που αγωνιούν για τις προκλήσεις του σήμερα.
Τη δεύτερη με θέμα τη συμπεριφορά του ιερέα απέναντι στον λαό του Θεού έκαναν ο Αρχιερατικός Επίτροπος Πόλεως π. Νικόλαος Μοναστηριώτης και ο Ιεροκήρυκας και εκπαιδευτικός π. Δοσίθεος Παπαμήτρος. Ο π. Νικόλαος τόνισε πως κάθε τι που κάνει ο ιερέας είναι ποιμαντική. Γι’ αυτό δεν πρέπει ο ιερέας να υιοθετεί προσωπεία επιτήδευσης, στόμφου και μεγαλοπρέπειας, αλλά να παραμένει διάκονος του λαού. Ο ιερέας σήμερα καλείται να ακούει περισσότερο, να μην επιπλήττει, αλλά να βοηθά τους ανθρώπους να αποκτούν εμπιστοσύνη στην Εκκλησία και να οδηγεί τους ανθρώπους στον Χριστό. Ο π. Δοσίθεος ζήτησε από τους ιερείς να θυμούνται το ερώτημα: “όταν ένας άνθρωπος συναντά έναν ιερέα, τι ακριβώς συναντά;”. Συναντά έναν άνθρωπο που, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, τον οδηγεί στον εαυτό του, συναντά έναν πατέρα ή συναντά έναν άνθρωπο βιαστικό, κουρασμένο, αδιάφορο; Το ιερατικό ήθος είναι διακονία, δεν είναι συνήθεια του ανθρώπου και της προσωπικής του ιστορίας αλλά αντιμετώπισή του ως εικόνας Θεού που ζητά αγάπη και θεραπεία. Γι’ αυτό ο ιερέας δεν μπορεί να πληγώνει τους ανθρώπους, αλλά να παλεύει να τους οδηγήσει στην εν Χριστώ ελευθερία. ¨Ετσι, καλείται να ισορροπεί ανάμεσα στην οικειότητα και την ιερατική σοβαρότητα. Να ζητά συγγνώμη αν κάνει λάθος, δείχνοντας την οδό της ταπείνωσης. Να δίνει χώρο στον άνθρωπο, μη ξεχνώντας όμως και τις δικές του προσωπικές αντοχές. Να κάνει τον προσωπικό του απολογισμό και να αγαπά τον λαό που του εμπιστεύθηκε ο Θεός.
Ακολούθησε γόνιμος διάλογος, ενώ την σύναξη έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, ο οποίος επεσήμανε ότι οι εισηγήσεις έδειξαν την ανάγκη οι ιερείς να κρατούνε ακέραιο το ιερατικό ήθος, με ό,τι κι αν καταπιάνονται, να θυμούνται την μοναδική αξία του κάθε ανθρώπου, να βλέπουν με ενθουσιασμό, αλλά και με πνευματικότητα και προσευχή τις δυσκολίες της ποιμαντικής και ιερατικής τους ζωής και να παίρνουν δύναμη ο ένας από τον άλλον, ώστε να μπορούν να συνεχίζουν τον αγώνα τους τιμώντας το ράσο τους. Ανέφερε προς όλους μία συμβουλή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, του και πνευματικού του πατρός: “να φοράς το καλυμμαύχι σου και να κοιτιέσαι στον καθρέφτη, για να μην ξεχνάς ό,τι είσαι και ό,τι σου δόθηκε από τον Θεό”.
Στη σύναξη συμμετείχε και ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Παύλος Σεραφείμ, ο οποίος είναι ο κύριος εισηγητής στο Ιερατικό Συνέδριο. Ακολούθησε τράπεζα και στη συνέχεια η βραδιά έκλεισε με την ακολουθία του Αποδείπνου
