Το Δημοτικό Θερμοκήπιο Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων νήσων επισκέφτηκε αντιπροσωπία της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, αποτελούμενη από την Μυρσίνη Χαραλάμπους, την Μπαλού Αλεξάνδρα και την Έλενα Μαρκάτη
Σύμφωνα με τη ΛΑΣΥ:
Η συζήτηση με τους εργαζόμενους ανέδειξε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι «στο πράσινο», οι εργαζόμενοι δηλαδή που με ήλιο και με βροχή φροντίζουν να είναι η πόλη μας όμορφη παρά την εγκατάλειψη που βιώνει από τις πολιτικές των Δημοτικών και Περιφερειακών αρχών. Από τη συζήτηση προέκυψαν:
1.Μεγάλη έλλειψη προσωπικού.
2.Εργαζόμενοι με διαφορετικές σχέσεις εργασίας με τους συμβασιούχους να αποτελούν το 90% των εργαζομένων.
3.Εξ αιτίας αυτών των πολλών και διαφορετικών συμβάσεων, οι μισθοί είναι τραγικά χαμηλοί, εκτός ΣΣΕ, ορισμένοι αμείβονται κάτω ακόμη και από τον κατώτατο, στερούνται οποιασδήποτε αύξησης και δεν τους καταβάλλεται καν το ανθυγιεινό επίδομα ως οφείλεται από τη φύση του αντικειμένου στο οποίο απασχολούνται .
4.Με μεγάλη προσπάθεια από τον υπηρεσιακό μηχανισμό εξασφαλίζονται μέσα και εξοπλισμός, αν και σε αυτά χρειάζεται ανανέωση όπως π.χ. σε ορισμένα από τα οχήματα.
5.Ιατρός εργασίας και Τεχνικός ασφαλείας δεν υπάρχει ή δεν εμφανίζεται με αποτέλεσμα να παραμένει ερωτηματικό η σωστή και έγκαιρη συντήρηση των οχημάτων, η παρακολούθηση της υγείας των εργαζομένων και ασθενειών που προκύπτουν από την εργασία τους π.χ αλλεργίες, ατυχήματα κλπ.
Η κατάσταση έρχεται να επιβεβαιώσει ότι στο πλαίσιο όλων των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που προώθησαν όλες οι Κυβερνήσεις και στήριξαν όλες οι Δημοτικές και Περιφερειακές αρχές, ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων στους ΟΤΑ συνιστούν «κόστος».
Πίσω από τις μεγαλοστομίες «ισχυρή αυτοδιοίκηση», «εκσυγχρονισμός», «ανάπτυξη», «ανασυγκρότηση», «Περιφερειακή Διακυβέρνηση», «αυτοτέλεια», και άλλα παρόμοια προωθείται χρόνια τώρα η γενίκευση και μονιμοποίηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών.
Σήμερα μάλιστα με το νέο Κώδικα ενισχύονται περισσότερο η τοπική φορολογία και η εισπραξιμότητα, η εμπορευματοποίηση κοινωνικών δομών και υπηρεσιών, η ευελιξία συνεργασίας με αναπτυξιακούς οργανισμούς, οι συμβάσεις με συμβούλους για την υλοποίηση των αστικών σχεδιασμών, οι δυνατότητες παραχώρησης δημόσιου έργου ή δημόσιας υπηρεσίας σε ιδιώτες και ΜΚΟ, αποτυπώνονται ακόμα πιο αρνητικές συνθήκες για τους εργαζόμενους σε Περιφέρειες και Δήμους.
Οι εκπρόσωποι της Λαϊκής Συσπείρωσης δήλωσαν την στήριξή τους και δεσμεύτηκαν να αναδείξουν και να διεκδικήσουν λύσεις για τα προβλήματα των εργαζομένων. Επισήμαναν επίσης ότι μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, με Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές μακριά από τις ανάγκες και την αγωνία των εργαζομένων, που λειτουργούν ως ιμάντας προώθησης της κεντρικής πολιτικής ο μόνος δρόμος που προβάλλει ως ανάγκη είναι η απαιτητικότητα , η οργάνωση και ένταση του αγώνα.
