ΚΕΡΚΥΡΑ
Κέρκυρα του Ιόνιου γοργόνα νεράιδα
Πώς μια χαραυγή συννεφιασμένη
Αφήσαμε να σε κουρσέψουν
Αυτοί με τ’ ακριβά φανταχτερά τους ρούχα και στολίδια
Τις λίρες, τα μάρκα, τα φράγκα, τα δολάρια
Στην ξενητειά οι λίγοι – μετανάστες
Φυγάδες απ’ τον τόπο τους
Οι άλλοι σε τσιμέντωσαν
Επίχωσαν τ’ ακρογιάλια σου
Βαθιά στην πράσινη καρδιά σου
Μάχαιρα προδοσίας (προόδου)
Γκρεμίσανε ό,τι παλιό κι ωραίο
Βιάσανε το πνεύμα την κληρονομιά σου
Βορά στον τουρισμό (εθνική μας περηφάνια) σε δώσανε
Για τριάκοντα αργύρια σε πουλήσανε
Κι ακόμα σε πουλάνε
ΚΕΡΚΥΡΑ ΜΟΥ
ιστορία μισογκρεμισμένη
σπιτοφατσάδες ξεφτισμένες
παλιόδρομοι χιλιομπαλωμένοι
πεζοδρόμια παγιδοστόλιστα
παραλίες ομπρελοξαπλωστρωμένες
τσιμεντόπλουτη νησιώτισσα παρασημοφορούσα
τραπεζοκαρέκλες σκουπιδοσωρούς ερείπια
πώς σε κατάντησαν
στην ατυχία σου παρατημένη
“εφτά νησιών κυρά”
τουριστοζητιάνα
μνημείο ή μνήμα Ουνέσκο;