ΜΑΥΡΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ
Ήταν Παρασκευή Απρίλη 21 του 1967
Λίγες μέρες πριν από την εβδομάδα των παθών του Χριστού
Τη μέρα που ξημέρωσαν τα εφτάχρονα πάθη της Ελλάδας
Εβραίοι παράτησαν παράδωσαν τον Ιησού
Ρωμαίοι Τον βασάνισαν Τον σταύρωσαν
“Έλληνες” αξιωματικοί “Εθνοσωτήρες”
Σκλάβωσαν βασάνισαν σταύρωσαν τους Ελλαδίτες
Επρόδωσαν παράτησαν τους Κύπριους αδερφούς
Βορά στους Τούρκους και αυτοί τους σταύρωσαν
Μνήμες καρφωμένες
Στο σταυρό της Ιστορίας
Μνήμες άθαφτες ζωντανές
ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΙ
Μας περικλείνουν κάγκελα σιδερένια
Λένε πως θα κλείσουν τους φεγγίτες με συρματοπλέγματα
Μη ξεφύγουν και πετάξουν όνειρα και στοχασμοί
‘Ισως μάλιστα στα διάκενα να βάλουν ατσαλένια φύλλα
Και φυσικά φοράμε τις γνωστές αλυσίδες χέρια και πόδια
Δεν αποκλείεται τελικά να μας καταργήσουν
Και τις στοιχειώδεις ανάγκες που μας απόμειναν
-Ελπίδες όνειρα και πίστη
Λεύτερους χτύπους της καρδιάς
Ανάσα δίχως έλεγχο
Και σκέψη αλογόκριτη-
Στέκουμε κολλητά ο ένας στον άλλο
Μόνο αυτή η επαφή μας θυμίζει
Πως είμαστε μαζί στη μοναξιά μας
Ξεχάσαμε όμως να ρωτήσουμε
Μήπως και οι άλλοι -όσοι όχι εδώ μαζί μας-
Είναι κλεισμένοι σε κλουβιά άλλου είδους
Βαστάτε σκέψεις λεύτερες
Βάστα καρδιά και πίστη
——————————————————————————————————-
(Στα θύματα της δικτατορίας 1967-1974)