Κείμενο του επικεφαλής της Νέας Αρχής και δημοτικού συμβούλου Νότιας Κέρκυρας Αλέξανδρου Αλεξάκη.
Το κείμενο
Στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, ιδίως σε μικρούς δήμους όπως ο Δήμος Νότιας Κέρκυρας, παρατηρείται συχνά ένα φαινόμενο που θυμίζει έντονα τον όρο που αποδίδεται στον Στάλιν, οι λεγόμενοι «χρήσιμοι ηλίθιοι». Όχι με την έννοια της προσωπικής μειωτικής κρίσης για κάποιον δημότη, αλλά ως περιγραφή ενός κοινωνικοπολιτικού μηχανισμού όπου μέρος της κοινωνίας υποστηρίζει άκριτα μια δημοτική αρχή, ανεξάρτητα από τα λάθη, τις παραλείψεις ή τις σκοπιμότητες της.
Στο επίπεδο της τοπικής πολιτικής, αυτή η συμπεριφορά εμφανίζεται συχνά. Άνθρωποι που, από αφοσίωση, προσωπική συμπάθεια ή προσδοκία μικροεξυπηρετήσεων, αποδέχονται ως ορθές όλες τις επιλογές της εκάστοτε διοίκησης, χωρίς πραγματικό έλεγχο ή διάθεση αμφισβήτησης. Σε δήμους με περιορισμένους πόρους, ελλιπή θεσμική εποπτεία και ισχυρά δίκτυα προσωπικών σχέσεων, ο ρόλος αυτών των υποστηρικτών γίνεται ακόμη πιο καθοριστικός. Η δημοτική αρχή αντλεί από αυτούς τη νομιμοποίηση των αποφάσεων της, αλλά και το απαραίτητο κοινωνικό «μαξιλάρι» που της επιτρέπει να λειτουργεί χωρίς επαρκή λογοδοσία.
Το φαινόμενο αυτό είναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας που συχνά δεν απαιτεί διαφάνεια, δεν συμμετέχει ενεργά και δεν αναλαμβάνει τον ρόλο του κριτικού ελέγχου που της αναλογεί. Όταν οι δημότες περιορίζουν την πολιτική τους δράση στην παθητική στήριξη, τότε «θολώνει» η διάκριση ανάμεσα στο κοινό καλό και στο προσωπικό συμφέρον, και η δημοτική αρχή λειτουργεί χωρίς πραγματικές αντιστάσεις.
Σε μια εποχή που οι τοπικές κοινωνίες χρειάζονται περισσότερο από ποτέ σοβαρή διαχείριση, τεχνοκρατική επάρκεια και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών, το να ενθαρρύνεται η άκριτη στήριξη είναι επικίνδυνο. Η Δημοκρατία, ακόμη και σε επίπεδο δήμου, απαιτεί απαιτητικούς πολίτες, ενημερωμένους, ενεργούς και όχι απλούς χειροκροτητές.
Μόνο μέσα από αυτή τη συνειδητοποίηση μπορεί ένας δήμος να ξεφύγει από τις παθογένειες που διαιωνίζουν αδύναμες, δυσλειτουργικές ή κατευθυνόμενες διοικήσεις, και να προχωρήσει μπροστά με αληθινή συλλογική ωριμότητα.
