«Αρχής τετευχώς, ίσθι ταύτης άξιος», δηλαδή «Αν αποκτήσεις κάποιο αξίωμα, να φανείς αντάξιός του», έγραφε ο Αρχαίος Έλληνας ποιητής,
Μένανδρος, (4ος αιών π.Χ.), ενώ «Χαλεπόν άρχεσθαι υπό χερείονος», δηλαδή, «Είναι σκληρό να σε εξουσιάζει κάποιος κατώτερος», συμπλήρωνε ο Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος , Δημόκριτος,(470-370 π.Χ.). Αναμφίβολα και οι δυο τους, ερμηνεύουν τα αισθήματα και τις σκέψεις των σύγχρονων Ελλήνων για τους άρχοντές τους. Στο ερώτημα των ημερών, ΠΟΙΟΣ…;;;, Απαντά, ο Αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος, (445-386 π.Χ.), όταν έλεγε, «Ερέτην χρήναι πρώτα γενέσθαι πριν πηδαλίοις επιχειρείν», στην κωμωδία του «Ιππής», δηλαδή, «Πρέπει πρώτα να έχεις γίνει κωπηλάτης πριν πάρεις στα χέρια σου το τιμόνι».
Κοινωνική Αντιπολίτευση χωρίς Πολιτική Αντιστοίχηση
Όλες οι μετρήσεις των τάσεων της κοινής γνώμης, καταδεικνύουν μια δυναμική κοινωνική αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση, η οποία όμως δεν βρίσκει αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση. Αυτή η όντως δυναμική κοινωνική αντιπολίτευση, διασπάται πολιτικά σε μια κατακερματισμένη και εκ του κατακερματισμού της, πολιτικά αδύναμη πολιτική αντιπολίτευση.
Είναι όντως πρωτοφανές στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα, το κυβερνών κόμμα, (Νέα Δημοκρατία), παρά την όποια έντονη και λίαν διακριτή κοινωνική δυσαρέσκεια, που προκαλεί η ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική, να παραμένει πρώτο και δη μακράν απέχον από το δεύτερο, (ΠΑΣΟΚ), και δη σε ποσοστά υπερδιπλάσια.
Δεύτερη και λίαν διακριτή ιδιαιτερότητα της παρούσας πολιτικής πραγματικότητας είναι πως, αθροιζόμενα τα ποσοστά, της νυν κυβερνώσας παράταξης, (Νέα Δημοκρατία), με το δεύτερο ή το τρίτο κόμμα της αντιπολίτευσης, (ΠΑΣΟΚ ή ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΛΥΣΗ), δεν κατορθώνουν να σχηματίσουν συμμαχική κυβέρνηση.
Επιπλέον, πέραν των όποιων πολιτικών διαφορών εκφράζουν οι ηγεσίες των παρόντων στο πολιτικό σκηνικό κομμάτων, ουδεμία δυνατή κυβερνητική συμμαχία διαφαίνεται στον πολιτικό ορίζοντα, είτε μιας κεντροδεξιάς κυβέρνησης, (Νέα Δημοκρατία – Ελληνική Λύση – Φωνή Λογικής), είτε μιας κεντροαριστεράς κυβέρνησης, (ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ), με δεδομένη και τη συνεχή άρνηση του ΚΚΕ να συμμετάσχει σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα.
Τούτων, όλων των ανωτέρω δοθέντων, διόλου τυχαία ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, και συνταγματολόγος, Ευάγγελος Βενιζέλος, δήλωσε στην ΕΡΤ, ότι, «η χώρα έχει καταστεί μη κυβερνήσιμη. Πρόταση κυβέρνησης δεν έχει κανείς. Έχουμε προοπτική εκλογών, απλά για καταγραφή πολιτικών – κομματικών δυνάμεων».
Ζητούμενο η πολιτική αλλαγή
Τα μηνύματα είναι σαφή και από πολλές πλευρές προερχόμενα. Η κυβέρνηση εγκαταλείπεται από τις κοινωνικές της συμμαχίες και η κοινωνία από την δική της πλευρά ζητάει αλλαγή.
Σε όλες τις δημοσκοπήσεις, καταγράφεται ποσοστό πολιτών, περίπου στο 70%, οι οποίοι θεωρούν ότι η κυβέρνηση είναι διεφθαρμένη και αναποτελεσματική. Μεγίστης πολιτικής – κοινωνικής – θρησκευτικής βαρύτητας, ήταν η λίαν καυστική επισήμανση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, μετά τον αγιασμό για την έναρξη της νέας βουλευτικής περιόδου, απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό είπε το ξεκάθαρο…, «εκεί έξω, η ελληνική κοινωνία καταρρέει». Ο μακαριότατος, σαφώς διαχωρίζων την θέση του από την επίσημη κυβερνητική πολιτική επισκέφτηκε και συμπαραστάθηκε στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, δίπλα στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
Επιπλέον στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ ο πρόεδρός του, Σπύρος Θεοδωρόπουλος «χτύπησε» το «καμπανάκι» της παραγωγικότητας, που φέρνει τη χώρα μας τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω ακόμη και από τη Βουλγαρία. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ, όπως είπε χαρακτηριστικά, κατά τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα από «μαύρο πρόβατο» έγινε μια «κανονική χώρα» και τώρα πρέπει να τεθεί ένας νέος εθνικός στόχος, ώστε να καταστεί μια χώρα «παραγωγική».
Σ αυτό το διόλου εύκρατο πολιτικό και οικονομικό κλίμα, ο ουρανός στην Ηρώδου Αττικού, πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου, συννεφιάζει επικίνδυνα λόγω της πολιτικής απομόνωσης του σημερινού πρωθυπουργού που δεν του επιτρέπει ούτε κατά διάνοια να εκπονήσει σχέδιο βιώσιμης συνεργασίας με κάποιο άλλο κόμμα.
Επίσης, επικρατεί ένα γενικευμένο κλίμα απαξίωσης των θεσμών και της πολιτικής, το οποίο γιγαντώνεται και μεγεθύνεται έτι περαιτέρω, όσο δεν διαφαίνεται εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Τα καμπανάκια Καραμανλή
Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, περιέγραψε με σαφήνεια το κλίμα δυσπιστίας που, όπως είπε σε εκδήλωση στην παλαιά βουλή σε εκδήλωση προς τιμήν της πρώην προέδρου της Βουλής, Άννας Ψαρούδα – Μπενάκη, επικρατεί σήμερα σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας έναντι του πολιτικού συστήματος και της Δικαιοσύνης: «Όταν ένα πολύ μεγάλο και διαρκώς διευρυνόμενο τμήμα της κοινωνίας πιστεύει ότι οι ευαίσθητοι θεσμοί χειραγωγούνται, ότι το κοινοβούλιο υποβαθμίζεται, ότι οι κυβερνήσεις αγνοούν τις ανάγκες και δεν καταλαβαίνουν τις αγωνίες της, τότε έχουμε κρίση. Κρίση απαξίωσης, απονομιμοποίησης, αμφισβήτησης και απόρριψης του θεσμικού πλαισίου και του πολιτικού συστήματος».
Με δραματικούς τόνους, ο πρώην πρωθυπουργός προειδοποίησε ότι η υποτίμηση αυτής της πραγματικότητας μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε θεσμική και πολιτική κρίση πρώτου μεγέθους, με αντανάκλαση και στην εθνική σταθερότητα:
«Αν η προσπάθεια αποκατάστασης της εμπιστοσύνης αποβεί άκαρπη, οδεύουμε προς μείζονα θεσμική κρίση. Αν υποτιμηθεί ή αγνοηθεί, βαδίζουμε ολοταχώς σε πολιτική κρίση πρώτου μεγέθους. Και η ιστορία μας διδάσκει ότι τέτοιου είδους κρίσεις, στην περίπτωση της Ελλάδας, λόγω πρωτίστως γεωπολιτικών συνθηκών, συμπίπτουν σχεδόν πάντοτε με εθνικές κρίσεις». Η αναφορά αυτή θεωρείται ως σαφές μήνυμα προς το πολιτικό σύστημα, τη Δικαιοσύνη αλλά και την κυβέρνηση, σε μια περίοδο που η κοινή γνώμη εμφανίζεται εξαιρετικά καχύποπτη απέναντι στους θεσμούς και τη λειτουργία τους.
Τσίπρας – Σαμαράς «ταράζουν» το πολιτικό σκηνικό
Όλες οι μέχρι τώρα δημοσιευθείσες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως τα υπό ίδρυση κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και του Αντώνη Σαμαρά, πριν καν ανακοινωθούν επίσημα, «ταράζουν» το υπάρχον πολιτικό σκηνικό, καθώς αλλάζουν «παίκτες» και «ρόλοι»
Στη δημοσκόπηση της GPO για τον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1, αποτυπώνεται η κινητικότητα που μπορούν να προκαλέσουν τα κόμματα Τσίπρα και Σαμαρά στην πολιτική σκηνή.
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το 20,2% των πολιτών δηλώνει ότι θα μπορούσε να ψηφίσει ένα νέο κόμμα υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τον Αντώνη Σαμαρά διαμορφώνεται στο 8,6%. Στη δημοσκόπηση της MRB για το OPEN, το 21,8% βλέπει θετικά το ενδεχόμενο να στηρίξει εκλογικά ένα νέο κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ ένα νέο κόμμα με επικεφαλής τον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά το 15,9%, το βλέπει θετικά.
Με τα παραπάνω δημοσκοπικά ευρήματα και με τους αντίστοιχους αριθμητικούς υπολογισμούς, ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά, έστω και με ένα αναιμικό ποσοστό του 5 με 7%, αφαιρούμενο από το τωρινό δημοσκοπικό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας, που ευρίσκεται ανάμεσα στα 22 και 24% στην πρόθεση ψήφου, αυτόματα φέρνει την γαλάζια παράταξη ανταγωνιζόμενη με το όποιο κόμμα βρεθεί γύρω στο 15%, είτε αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη, είτε το υπό ίδρυση κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα…
Πιθανές αντιδράσεις στα υπό ίδρυση κόμματα
Σαφές παραμένει το ερώτημα, πως θα αντιδράσει η Νέα Δημοκρατία σε ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά και πως η κεντροαριστερά σε ένα κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Η Νέα Δημοκρατία, ευρισκόμενη στην εξουσία μπορεί να ανασυντάξει τις δυνάμεις της και να επανακυριαρχήσει στην ευρύτερη κεντροδεξιά, καθώς διαθέτει ισχυρές προσωπικότητες οι οποίες μπορούν αφενός μεν να αντικαταστήσουν τον σημερινό πρωθυπουργό «εν πλω», είτε μετά από εκλογές, κι αφετέρου να ανασυγκροτήσουν την κεντροδεξιά παράταξη. Αν η κεντροδεξιά το πετύχει θα έχει προσπεράσει την κεντροαριστερά κυριολεκτικά «στη στροφή».
Αντίθετα, στον αντίπαλο χώρο της κεντροαριστεράς ο κατακερματισμός έχει βαθιές ρίζες σύγκρουσης και η ανασυγκρότηση προβάλλει πιο δύσκολη και σύνθετη.
Με απλά λόγια, ο βασικός κάβος που θα κληθεί να ξεπεράσει ο Αλέξης Τσίπρας, στο στόχο του για ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου, είναι οι ιστορικές διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, και η σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ του 2012 -15.