Το ημερολόγιο γράφει 1η του Οκτώβρη 1949 και ο Μεγάλος τιμονιέρης Μάο Τσετούνγκ με σταθερό βήμα εμφανίζεται στο μπαλκόνι της Πύλης της Ουράνιας Γαλήνης και ατάραχος υψώνει το χέρι γροθιά απευθυνόμενος σε μια απέραντη ανθρωποθάλασσα που γεμίζει με κόκκινες σημαίες τη Πλατεία Τιενανμέν.
Τα μεγάφωνα αντηχούν τη σταθερή φωνή του Μάο: «Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ανακηρύσσεται επίσημα. Ο κινεζικός λαός όρθωσε το ανάστημά του». Μετά από περίπου δυο αιώνες αποικιοκρατική Γαλλοβρετανική και Ιαπωνική δουλεία, εμφυλίους πολέμους και δυο παγκόσμιους, ο κίτρινος δράκος ξεκινάει τη Νέα του Πορεία!
Οι ηττημένοι, από τους κομμουνιστές του Μάο, εθνικιστές του Τσανγκ Κάι Σεκ, έχουν υποχωρήσει στο νησί της Ταϊβάν, παίρνοντας μαζί τους το χρυσό της χώρας, έργα τέχνης και ό,τι άλλο πολύτιμο υπεξαίρεσαν, καθώς και «μανδαρίνους» του κρατικού μηχανισμού που ακολούθησαν τον φυγόδικο Τσανγκ Κάι Σεκ.
Το Ψήφισμα 2758 της Γ.Σ. του ΟΗΕ ξεκαθαρίζει ότι η Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι ο μόνος νόμιμος εκπρόσωπος στον ΟΗΕ. Το ζήτημα της εκπροσώπησης ολόκληρης της Κίνας, συμπεριλαμβανομένης και της Ταϊβάν, αποσαφηνίζεται με την παραπάνω απόφαση του ΟΗΕ.
Η Κίνα ήταν ένας από τους πρώτους πολιτισμούς του κόσμου. Εκεί στην εύφορη λεκάνη του Κίτρινου Ποταμού και στην πεδιάδα της Βόρειας Κίνας, αναπτύχθηκε ο πυρήνας κινεζικού πολιτισμού!
Στη διάρκεια των τελευταίων δύο χιλιετιών, από τον 1ο έως τον 19ο αιώνα, η Κίνα ήταν μια από τις σημαντικότερες παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις, όταν για περίπου δύο αιώνες εκτοπίστηκε από τους αποικιοκράτες της Δύσης και της Ιαπωνίας.
Σήμερα ο πλανήτης βιώνει το τέλος αυτής της Μεγάλης Παρέκκλισης όπως την καταγράφει και στο εξαιρετικά επίκαιρο βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο, ο συγγραφέας του Δημήτρης Πεπόνης. Ένα ορόσημο για το τέλος αυτής της ιστορικής παρέκκλισης, είναι και η 1η του Οκτώβρη 1949 με την ανακήρυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας!
Στα φετινά 80χρονα της, η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση με τις σημαίες της Κίνας να έπονται της κόκκινης σημαίας με το σφυροδρέπανο – με την όποια βαρύτητα έχει αυτό – και η σύγκληση του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) στην κινεζική πόλη Τιαντζίν, τονίζουν την πολιτικοοικονομική διαδρομή της Κίνας που άλλαξε τον 20ό αιώνα και τώρα διαμορφώνει τον 21ο!
Ανήκουν πλέον στο παρελθόν οι βεβαιότητες περί της «αμερικανικής ηγεμονίας», όπως και για το χρήσιμο αυτού του είδους της παγκοσμιοποίησης που λειτούργησε, εκτός άλλων, και ως ένας «εκριζωτής» πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων λαών και εθνών και υπέρ μιας υποκουλτούρας με στόχο το κέρδος και τον κοινωνικό έλεγχο…
Μια εμβληματική εικόνα που αποτυπώνει τις αλλαγές που συντελούνται, είναι η στιγμή της μαζικής αποχώρησης των αντιπροσώπων κρατών από την συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 26/9, καθώς ο Νετανιάχου ανεβαίνει στο βήμα.
Εκεί ο Νετανιάχου εκπροσωπούσε κατεξοχήν το «δυτικό πολιτισμό» που δέχεται μια γενοκτονία και χειροκροτεί τώρα ένα σχέδιο «ειρήνευσης» που στοχεύει τη προσάρτηση της Γάζας από τον Τραμπ, με ύπατο αρμοστή τον γνωστό για το ρόλο του στο Ιράκ και στη Γιουγκοσλαβία, Τόνι Μπλερ…
Αυτός είναι ο πρώτος γύρος στο παιγνίδι του θανάτου με κολλημένη στο «τοίχο» τη Χαμάς για την όποια απόφαση καλείται να πάρει… Υπάρχει και δεύτερος γύρος εκείνος της «εξαφάνισης» του Ιράν των Μουλάδων, σ’ αυτό όμως το «σταυροδρόμι» ανταμώνουν παγκόσμιοι παίκτες…
