Κείμενο του Επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «Νέα Αρχή για την Νότια Κέρκυρα»
Αναλυτικά
Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση Δημοτικού Συμβούλου από την παράταξη του κ.Χειμαριώτη να ανεξαρτητοποιηθεί, οφείλουμε ως Δημοτική Παράταξη που υποστηρίζει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, να τοποθετηθούμε. Θεωρούμε ότι η απόφαση ανεξαρτητοποίησης, δεν αποτελεί παρά την αποκορύφωση μιας σειράς εσφαλμένων χειρισμών και πολιτικών επιλογών από την πλευρά της Δημοτικής αρχής, που έχουν ως αποτέλεσμα τον κλονισμό της πλειοψηφίας και τη δημιουργία χάους στη διοίκηση του Δήμου.
Η αλαζονεία, η αυταρχική συμπεριφορά, ο περιορισμός της ελεύθερης έκφρασης και της δημιουργικής συνεργασίας στα Δημοτικά Συμβούλια, έχουν οδηγήσει σε απογοήτευση και απομόνωση αρκετών συναδέλφων από την αυτοδιοικητική προσπάθεια. Η ανεξαρτητοποίηση αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, όταν οι πολίτες του Νότου ζητούν αποτελεσματική και συντονισμένη διοίκηση, την οποία η σημερινή ηγεσία αδυνατεί να προσφέρει.
Ο Δήμος Νότιας Κέρκυρας, δεν μπορεί να προοδεύσει με μια ηγεσία που δεν σέβεται τις συμμετοχικές διαδικασίες και τις απόψεις των δημοτικών συμβούλων, και που επιλέγει να πορεύεται αλαζονικά, χωρίς να ακούει τις ανάγκες και τα αιτήματα της κοινωνίας. Αυτό που ο Δήμαρχος και οι στενοί συνεργάτες του φαίνεται να αδυνατούν να κατανοήσουν, είναι ότι η δημοτική πλειοψηφία δεν είναι ένας μηχανισμός εξουσίας, αλλά μια συλλογική προσπάθεια με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των δημοτών.
Η πρόσφατη απόφαση ανεξαρτητοποίησης, είναι ηχηρή καταδίκη του σημερινού τρόπου διακυβέρνησης και ένα ακόμη παράδειγμα της πολιτικής αποτυχίας της δημοτικής αρχής, η οποία οφείλει να αναλάβει την πλήρη ευθύνη για την κατάσταση που έχει δημιουργήσει στον Δήμο Νότιας Κέρκυρας.
Η φράση «ο βασιλιάς είναι γυμνός» μπορεί να εφαρμοστεί εξαιρετικά όταν μιλάμε για την ανεπάρκεια της δημοτικής αρχής στην Νότια Κέρκυρα. Όπως στο παραμύθι, η αλήθεια για τις αδυναμίες και τα λάθη μιας διοίκησης συχνά γίνεται αντικείμενο άρνησης ή αποφυγής από εκείνους που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας, είτε λόγω εγωισμού, είτε από φόβο για το πολιτικό κόστος. Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί για πάντα και τελικά οι πολίτες, όπως το παιδί στο παραμύθι, σύντομα θα το παραδεχτούν ανοιχτά.
