Στον Ιερό Ναό της Παναγίας Φανερωμένης, της επονομαζομένης «των Ξένων», πλησίον του Ιερού Προσκυνήματος του Αγίου Σπυρίδωνος, χοροστάτησε και ομίλησε κατά την ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Στον ως άνω Ιερό Ναό υπάρχει βυζαντινός χορός, υπό του χοράρχη κ. Νικολάου Μακρόπουλου, καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, ο οποίος και απέδωσε κατανυκτικά τους ύμνους, και ιδιαίτερα το γνωστό τροπάριο της Μοναχής Κασσιανής, το οποίο αναφέρεται στην γυναίκα εκείνη που άλειψε με μύρο τους πόδας του Ιησού με της τρίχες της κεφαλής της.
Ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος προς το εκκλησίασμα, ανεφέρθη στο θαύμα της ανάστασης του Λαζάρου, όπου ο Κύριός μας μετά ταύτα, πήγε στο σπίτι του Σίμωνος του Φαρισαίου, που ήταν ο πατέρας του Λαζάρου και των αδελφών του, και είχε σύνδεσμο μαζί τους, φιλικό και πνευματικό.
Εκεί του παρετέθη δείπνο, και εκτυλίχθηκαν δύο σκηνές. Η μια ήταν ο φθόνος του Ιούδα εξαιτίας της αμαρτωλής γυναικός, η οποία πλησίασε τον Κύριο και έπλυνε τα πόδια με το πολύτιμο μύρο. Δείγμα σκληροκαρδίας και αμετανοησίας στο πρόσωπο του Ιούδα, και η άλλη σκηνή, είναι η πράξη της αμαρτωλής γυναικός, η οποία συναισθάνεται την αμαρτία και την πώρωση την οποία είχε έως εκείνη τη στιγμή, και εκδηλώνει την έμπρακτη μετάνοια της, με την πλύση των ποδών με μύρο αναμεμιγμένο με τα δάκρυα της μετανοίας.
Συναισθανόμενη τον βόρβορον και τον οίστρο της ακολασίας, καθώς απεμακρύνθη από τον Θεό, η έμπρακτη πράξη της μετανοίας την συνδέει ξανά με την Χάρη του Θεού. Την αποδέχεται ο Ιησούς, και επανασυνδέεται πάλι με τον Θεό.
Δεινόν η ραθυμία, μεγάλη η μετάνοια! Όταν παραμένει κανείς στην πτώση και την απομάκρυνση από τον Θεό, τότε η ραθυμία οδηγεί τον άνθρωπο στην απελπισία, και από την απελπισία στην απόγνωση. Εκεί που οδηγήθηκε και ο Ιούδας.
Και σήμερα οι άνθρωποι ευρισκόμενοι στην κατάσταση της ραθυμίας, σπεύδουν να λύσουν το εσωτερικό ψυχικό σύμπλεγμα τους, στους ψυχολόγους. Είναι η λάθος πορεία.
Μεγάλη η μετάνοια. Η μετάνοια είναι αλλαγή τρόπου ζωής. Είναι η κένωσις, το άδειασμα της ψυχής από όλα τα συμπλέγματα της αμαρτίας και ταυτόχρονα η πλήρωση της Θείας χάριτος.
Αυτή την κατάσταση της μετανοίας, την αποτυπώνει η υμνογράφος Κασσιανή Μοναχή στο εξαίρετο δοξαστικό των αποστίχων, που εάν ερμηνεύσει κάποιος, θα μπορέσει να εισχωρήσει στο πνευματικό βάθος της μετανοίας, την οποία ένοιωσε η αμαρτωλή γυναίκα, όταν προσήλθε στο σπίτι του Σίμωνος του Φαρισαίου, και έμπρακτα εξεδήλωσε τη μετάνοιά της.
Για να συμπορευτούμε κι εμείς στο Πάθος του Κυρίου αυτών των ημερών, δεν πρέπει να μείνουμε μόνο στα εξωτερικά δρώμενα, αλλά μας καλεί η Αγία μας Εκκλησία, να αντιγράψουμε την μετάνοια της αμαρτωλής γυναικός, ώστε να πληρωθούμε της χάριτος του Θεού.
