Σύνθημα ιστορικό, που συμπυκνώνει ό,τι πιο αγωνιστικό και ελπιδοφόρο γέννησε η ελληνική κοινωνία μέσα στον 20ο αιώνα. Είναι η κατάλληλη απάντηση στους Σφυριχτάδες που ασχημονούν, έτσι, για να μας μπουν στη μύτη. Δε χρειάζονται πολλά λόγια.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι σκελετοί του φασισμού και της μαύρης αντίδρασης έχουν ξεμυτίσει απ΄ το σκουπιδοντενεκέ της Ιστορίας. Δουλεύουν επί χρόνια, πολύ μεθοδικά, ώστε να πνίξουν, να σβήσουν από προσώπου γης την Ελπίδα και το Όνειρο. Στους βρυκόλακες άνοιξαν το δρόμο οι ανεκδιήγητοι νεοφιλελέδες εκσυγχρονιστικο-κεντρο-ακροδεξιοί. Τα ίδια και στη χώρα τούτη, την πολύπαθη.
Ζορίζονται, βλέπεις, ακόμα κι αυτοί, οι αρχιερείς του ψεύδους και της ατιμίας. Τι να τάξουνε στο εκλογικό κοπάδι τους,όταν η ανάταξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας αρπάζει και το τελευταίο ψίχουλο απ΄ το στόμα των πληβείων; Ταϊζουνε, λοιπόν, το ακροατήριό τους με χυδαίο σκοταδισμό και χιτλερικές επαγγελίες για «τάξη» κι «ασφάλεια»…
Ο κάθε εντεταλμένος εξωνημένος νάνος είναι πολύ μικρός, για να σταθεί μπροστά στο γίγαντα Λαό. Αρκεί να μην ξεχνάμε το άλλο σύνθημα: «Μας φαίνονται μεγάλοι-γιατί είμαστε σκυφτοί- Σηκώστε το κεφάλι- να σκύψουνε αυτοί».
Κι επειδή ο μεγαλύτερος εφιάλτης των «προυχόντων» είναι η Μεταπολίτευση του Λαού, πάμε, όλοι/ες μαζί, να φωνάξουμε «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Πολυτεχνείο». Δυνατά, με «φωνή λαού-που φτάνει ως τ΄ άστρα τ΄ ουρανού». Μέχρι να τρυπήσουνε τα τύμπανα των αυτιών τους, που, έτσι κι αλλιώς, μόνο για ν΄ ακούνε τ΄ αφεντικά τους τα ΄χουνε.
