Επιτακτική ανάγκη η αναθεώρηση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης

Οι εξελίξεις γύρω από την παρατεταμένη πανδημία, την ενεργειακή κρίση και την πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία αναζωπυρώνουν την ανάγκη για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας στην Ευρωζώνη και την καθιστούν αυτονόητη και επιβεβλημένη.
Είναι μία συζήτηση την οποία προκάλεσε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση το 2008 αλλά δεν έχει καταλήξει σε επιθυμητό αποτέλεσμα λόγω της αρνητικής θέσεως της πανίσχυρης Γερμανίας.
Από τότε μέχρι σήμερα αποκτήθηκε η εμπειρία και είναι πασιφανής η ανατροπή πολλών παραδοχών και προβλέψεων για το χρέος και το έλλειμα. Οι αυστηροί στόχοι οι οποίοι έχουν τεθεί δεν έχουν καμία θέση στην Ευρωζώνη του 2022.
Η ευρωπαϊκές οικονομίες είναι ανοικτές και εκτεθειμένες στις παγκόσμιες συνθήκες. Η πανδημία ανάγκασε την Ευρώπη να λάβει μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών και η ενεργειακή κρίση την προσανατολίζει σε πολιτικές ενεργειακής ανεξαρτησίας. Ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας επιβεβαιώνει την διοχέτευση σημαντικών εθνικών πόρων προς την αμυντική βιομηχανία.
Όλα αυτά θεωρώ ότι θα πρέπει να πείσουν τους βορειοευρωπαίους να άρουν τις επιφυλάξεις τους για ριζική αναθεώρηση και χαλάρωση των ασφυκτικών δημοσιονομικών στόχων για το χρέος και το έλλειμμα.
Ο ευρωπαϊκός νότος πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση.
Η Ελλάδα, μέσω και του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνει το νέο παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας της.
Η κυβέρνηση προτείνει να εξαιρεθούν από τους υπολογισμούς για το έλλειμμα και το χρέος οι αμυντικές δαπάνες. Παράλληλα έγινε ελληνική πρόταση στο συμβούλιο της Ευρώπης για τη δημιουργία ενός κεντρικού Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Αλληλεγγύης που θα δίνει πρόσβαση στα μέλη της Ε.Ε σε χρηματοδοτικές πηγές για να στηριχτούν τα νοικοκυριά και επιχειρήσεις από τις επιπτώσεις της διεθνούς ενεργειακής κρίσης.
Ένα αναθεωρημένο Σύμφωνο Σταθερότητας θα δώσει την δυνατότητα οι στόχοι να είναι εφικτοί, ελαστικοί και διαρκώς επικαιροποιημένοι. Κάτι τέτοιο δε σημαίνει ούτε δημοσιονομική ασφυξία, αλλά ούτε και δημοσιονομική ασυδοσία. Σημαίνει, δηλαδή, ένα νέο, βιώσιμο Σύμφωνο Σταθερότητας.