Το ζήτημα των χαμένων δικογραφιών είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ταλανίζει την Εισαγγελία της Κέρκυρας και σήμερα ερευνάται από Εφέτη Ανακριτή, ενώ σε κάποιες επιμέρους υποθέσεις του, ήδη έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις.
Η δε Εισαγγελία της Κέρκυρας έκανε και κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να προσδιορίσει έναν μεγάλο αριθμό ανευρεθεισων δικογραφιών, ώστε αυτές να μην παραγραφούν και να αποδοθεί Δικαιοσύνη. Προσπάθεια, που θεωρώ ότι αναγνωρίζεται από όλους.
Όμως παλαιότερα, αλλά ξανά το τελευταίο διάστημα, κάποιοι φαίνεται να επιχειρούν να εργαλειοποίησουν την υπόθεση αυτή περιφερόμενοι, παίζοντας το ρόλο του «Κηνσορα» (τιμητή) και αποζητώντας, μάλλον, λίγη δημοσιότητα, επιδιώκουν, πιθανόν, να αποδοθεί Δικαιοσύνη, όχι στις αίθουσες των Δικαστηρίων, όπως επιβάλλεται, αλλά στα ΜΜΕ.
Στην προσπάθεια αυτή κάποιων, διαχέεται ένα κλίμα περί ευρύτερου «παραδικαστικού κυκλώματος», «πλοκαμιών», «εγκληματικής οργάνωσης», «κουκουλώματος», ενώ συχνά αναφέρεται κάποια φερόμενη συνεργασία κάποιων δικηγόρων (που δεν κατονομάζονται) σε όλα τα παραπάνω.
Όλα αυτά βέβαια, σε περίπτωση που δεν ισχύουν, βλάπτουν ανεπανόρθωτα το κυρος της Δικαιοσύνης στην Κέρκυρα.
Το θέμα πρέπει να τοποθετηθεί στις πραγματικές του διαστάσεις. Η ποινική έρευνα θα καταδείξει αν το πρόβλημα προήλθε ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς ενός ανθρώπου η περισσότερων. Όχι εμείς στα κανάλια και στις εφημερίδες.
Η εποχή των «Τιμητών» έχει παρέλθει πια και δεν είναι δυνατόν να δυσφημίζεται συλλήβδην και αόριστα ολόκληρο η ένα μέρος του δικηγορικού σώματος της Κέρκυρας, για λίγα λεπτά δημοσιότητας του οιουδήποτε.
Οποίος αποδίδει δημόσιες κατηγορίες, οφείλει να το κάνει με ονόματα.
Και επιτέλους, ας αφήσουμε την Δικαιοσύνη να λειτουργήσει εν ηρεμία και απρόσκοπτα. Δεν έχει ανάγκη από πάτρωνες. Εκείνη το θέμα το διερευνά και ξέρει πολύ καλά να προστατεύει και να αυτοπροστατεύεται.
