Τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα και αφορούσαν τους εισακτέους στα Τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου αποτέλεσαν ένα ισχυρό σοκ, αν και αναμενόμενα αν εξετάσει κανείς που εντοπίζονται τα προβλήματα. Καταρχήν πέντε Τμήματα αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα επιβίωσης καθώς ο αριθμός των εισακτέων τους ήταν πολύ μικρός. Συγκεκριμένα το Ιστορικό (22 εισακτέοι), Αρχειονομίας (21 εισακτέοι), Επιστήμης Τεχνολογίας Τροφίμων (26 εισακτέοι), Ξένων Γλωσσών και Διερμηνείας (39 εισακτέοι) και Περιβάλλοντος (5 εισακτέοι) είναι αντιμέτωπα είτε με συγχωνεύσεις είτε με καταργήσεις.
Ας δούμε ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι για την συγκεκριμένη εξέλιξη που εξετάζουμε. Πρώτον δεν χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα Τμήματα η ελάχιστη δυνατή βάση εισαγωγής π.χ. στο Τμήμα Ιστορίας αποφασίστηκε το 0,9 έναντι του 0,8 που ήταν το χαμηλότερο όριο που μπορούσε να τεθεί από το Τμήμα.
Δεύτερον υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός από άλλα Τμήματα αντίστοιχου γνωστικού αντικειμένου π.χ. 7 Τμήματα Ιστορίας υπάρχουν στον ακαδημαϊκό χάρτη πέραν του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας έχει να ανταγωνιστεί 9 Γεωπονικές, όπως αυτές προέκυψαν από την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ επί Σύριζα, ενώ δικαίωμα μετάφρασης έχουν όλοι οι απόφοιτοι των Τμημάτων Φιλολογίας υπονομεύοντας έτσι τα επαγγελματικά δικαιώματα του Τμήματος Ξένων Γλωσσών.
Τρίτον οι πόλεις του Ιονίου και ειδικότερα η Κέρκυρα είναι αφιλόξενες προς τους Φοιτητές, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως οι εύκολοι ενοικιαστές πανάκριβων ακινήτων που δεν αντιστοιχούν στο ενοίκιο που χρεώνουν οι ιδιοκτήτες. Οι παροχές που δίνει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο είναι πλήρως ανεπαρκείς, καθώς οι Φοιτητές στοιβάζονται σε δίκλινα και τρίκλινα δωμάτια ξενοδοχείων που ενοικιάζονται από το Πανεπιστήμιο, χωρίς να έχουν την δυνατότητα να μπορούν να χρησιμοποιήσουν έστω μία τοστιέρα, ενώ ταυτόχρονα εκδιώκονται Χριστούγεννα – Πάσχα και Καλοκαίρι από τα τουριστικά καταλύματα, σαν να σταματάει η ακαδημαϊκή λειτουργία τις συγκεκριμένες περιόδους και δεν χρειάζονται οι άνθρωποι αυτοί να βρίσκονται στο νησί.
Τέταρτον υποτιμήθηκε η οικονομική κρίση, όπως αυτή προέκυψε από την πανδημία του Covid 19 και η οποία επικάθησε στην κρίση που επέφεραν τα μνημόνια στην ελληνική κοινωνία από το 2009.
Πέμπτον οι τοπικές πολιτικές ελίτ δεν είδαν ποτέ το Πανεπιστήμιο ως ένα πνευματικό ίδρυμα που μπολιάζει την κοινωνία με νέες ιδέες και προάγει την γνώση, αλλά αντιθέτως το χρησιμοποίησαν ως πεδίο ρουσφετολογικών λογικών και μικροπολιτικών παιχνιδιών.
Έκτον οι τοπικές κοινωνίες ποτέ δεν ένιωσαν το Πανεπιστήμιο κτήμα τους, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, ότι το ίδρυμα ακολουθούσε έναν μοναχικό δρόμο μακριά από τα προβλήματα και τα θέματα που απασχολούσε τον πληθυσμό των νησιών κάτι που οδήγησε στην αποξένωση του από τους πολίτες.
Οι κινήσεις που μπορούν να γίνουν για να ανατραπεί η εικόνα για τα Τμήματα που προαναφέρθηκαν είναι δύο και συγκεκριμένες. Τα Τμήματα οφείλουν να ρίξουν την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στο ελάχιστο δυνατό διευκολύνοντας έτσι την πρόσβαση των υποψηφίων σε αυτά. Επιπλέον πρέπει άμεσα να δοθούν παροχές ποιότητας, οι οποίες να καλύπτουν πολύ μεγάλο αριθμό φοιτητών, ώστε να μπορέσουμε να αυξήσουμε τους εισακτέους στα Τμήματα μας. Σε αυτό μπορεί να συμβάλλει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση η οποία μπορεί να δώσει ακίνητα προκειμένου αυτά να αξιοποιηθούν από το Πανεπιστήμιο σε αυτή την κατεύθυνση. Προφανώς και το αίτημα της κατάργησης της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής πρέπει να τεθεί από όλα τα Τμήματα, όμως μέχρι να καταρριφθεί η Κυβερνητική πολιτική, τόσο το Ίδρυμα όσο και η Αυτοδιοίκηση έχουν περιθώρια κινήσεων. Αν οι παραπάνω αδρανήσουν τότε πρέπει να θεωρηθεί δεδομένη η απώλεια Τμημάτων και η αποφλοίωση του Ιονίου Πανεπιστημίου.
