Την περίοδο των Μνημονίων ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλήφθηκε γρήγορα ότι οι συνθήκες ευνοούσαν την στροφή στον λαϊκισμό. Ένα μεγάλο μέρος των πολιτών, έστω και αν αντιλαμβανόταν την ανάγκη περικοπών, επιτάχυνσης των μεταρρυθμίσεων και αυστηρής τήρησης των μνημονιακών δεσμεύσεων, αντιδρούσε έντονα στην μείωση των εισοδημάτων και στην αύξηση της φορολογίας.
Εκμεταλλευόμενος την κούραση και την αγανάκτηση της Κοινωνίας, σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού, ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε την κατάργηση των Μνημονίων και παρουσίασε προεκλογικά, παντελώς ανεφάρμοστα προγράμματα. Έχοντας παρασύρει ένα σημαντικό κομμάτι της Κοινωνίας που επιζητούσε τότε την ανατροπή, αναδείχθηκε κυβερνών Κόμμα.
Σήμερα όμως, όντας πάλι στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να αφουγκραστεί τις ανάγκες και τους προβληματισμούς της Κοινωνίας. Αντιθέτως, ασκεί μία εξαιρετικά ανεύθυνη πολιτική, η οποία δεν συνάδει με Κόμμα που μέχρι πρότινος κυβερνούσε τη Χώρα.
Έτσι, κατά την κρίση του Έβρου η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ καλωσόριζε με αφίσες και πανό τους πρόσφυγες και μετανάστες και απαιτούσε την κατάργηση του προστατευτικού φράχτη. Ενώ η Ελληνική Κοινωνία και η ΕΕ δικαίως ανησυχούσαν, ο σκληρός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ έδειχνε να μην αντιλαμβάνεται ότι η Τουρκία εργαλειοποιούσε αυτούς τους ανθρώπους για την επίτευξη πολιτικών στόχων εις βάρος της Ελλάδος.
Ανευθυνότητα παρατηρείται και στα θέματα της πανδημίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλούσε την Κυβέρνηση πέρσι την Άνοιξη, για την «μη εμπροσθοβαρή» αξιοποίηση των κονδυλίων για την στήριξη της Οικονομίας, μην υπολογίζοντας τις άγνωστες παραμέτρους και την διάρκεια της πανδημίας. Σήμερα αποδεικνύεται ότι η υλοποίηση της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ θα είχε δημιουργήσει σοβαρότατα προβλήματα.
Παράλληλα διαπιστώνονται πολλές αντιφάσεις στις τοποθετήσεις. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση άσκησε επί παραδείγματι δριμεία κριτική για την καθυστερημένη λήψη περιοριστικών μέτρων στη Θεσσαλονίκη, αλλά αντέδρασε έντονα στην αυστηροποίησή τους στην Αττική.
Κατηγορεί διαρκώς την τηλεκπαίδευση, παρόλο που εξέφρασε έντονες ανησυχίες για την υγειονομική ασφάλεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών όταν τα σχολεία άνοιξαν. Αντέδρασε περιέργως και πάλι, όταν χρειάστηκε να κλείσουν ξανά τα σχολεία της Αττικής.
Το Καλοκαίρι του 2020 ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλούσε την Κυβέρνηση για το καθυστερημένο άνοιγμα του Τουρισμού. Ωστόσο, το Φθινόπωρο ισχυρίστηκε ότι για την αύξηση των κρουσμάτων ευθυνόταν το άνοιγμα του Τουρισμού, κάτι που δεν αποδεικνύεται.
Ενδεικτικό της ανευθυνότητας του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιπλέον η στάση του κατά την έναρξη της συζήτησης κάθε νομοσχεδίου στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής. Θεωρώντας ότι εν μέσω πανδημίας πρέπει να ψηφίζονται μόνο νόμοι που σχετίζονται άμεσα με αυτήν, ζητά την απόσυρσή τους.
Ως Κόμμα που έχει κυβερνήσει τη Χώρα, όφειλε να γνωρίζει ότι ο πολιτικός χρόνος δεν «παγώνει». Όταν τελειώσει η πανδημία, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος και να μπούμε γρήγορα σε τροχιά ανάκαμψης και ανάπτυξης. Για αυτό και το νομοθετικό και μεταρρυθμιστικό έργο της Κυβέρνησης συνεχίζεται.
Δείγμα μεγάλης ανευθυνότητας αποτελεί επίσης και το κάλεσμα σε συλλαλητήρια και διαμαρτυρίες, με χιλιάδες συμμετέχοντες, εν μέσω πανδημίας.
Εσχάτως, ο ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπει μία πολύ σοβαρή υπόθεση γύρω από τον Δημήτρη Λιγνάδη, σε χυδαία λασπολογία εναντίον της Νέας Δημοκρατίας και του ίδιου του Πρωθυπουργού, υποβιβάζοντας στα «τάρταρα» το επίπεδο του πολιτικού λόγου. Για μία ακόμη φορά στον ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγουν τις μικροκομματικές επιδιώξεις αντί της λογικής και της συνεργασίας, ώστε να διορθωθούν «κακώς κείμενα» δεκαετιών.
Οι πολίτες σήμερα αποδοκιμάζουν τις πολιτικές αντιπαραθέσεις για ευαίσθητα ζητήματα που αγγίζουν την κοινωνία και δεν έχουν «χρώμα». Δεν τους ενδιαφέρουν οι επικοινωνιακές παρόλες. Ζητούν λύσεις για την αντιμετώπιση χρόνιων και νέων προβλημάτων που προέκυψαν λόγω της πανδημίας. Ζητούν νέες θέσεις εργασίας, ευκαιρίες για επενδύσεις, εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης και επένδυση στην Εθνική Ασφάλεια.
Ωστόσο, 10 χρόνια μετά τις συγκεντρώσεις στις πλατείες, οι κατ’ ευφημισμό αριστεροί, αδυνατούν να αφουγκραστούν τον παλμό της Κοινωνίας. Για αυτό και οι Έλληνες πολίτες θα τους στείλουν οριστικά στο «χρονοντούλαπο» της ιστορίας…
*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ στις 28/2/2021
