Ενόψει των νέων εξελίξεων για την τύχη του ελληνικού χρέους, το οποίο οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι δεν είναι βιώσιμο, απαιτείται η εκτίμηση της πολιτικής κατάστασης σε διεθνές επίπεδο και ειδικότερα στο πεδίο της Ε.Ε.
Έχω υποστηρίξει ότι οι γερμανοί επιζητούσαν την ευκαιρία να πάρουν την ρεβάνς για τις ήττες τους στους δύο τελευταίους παγκόσμιους πολέμους. Στρατηγικός τους στόχος ήταν και είναι η υποταγή της Ευρώπης στα γερμανικά συμφέροντα. Δουλεύουν αδιάκοπα και συστηματικά προκειμένου να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις γι’ αυτό. Η τελευταία ευκαιρία τους δόθηκε με τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το 2008. Τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της ευρωζώνης αξιοποίησαν τις συστημικές αδυναμίες του κοινού νομίσματος ( ευρώ) ενθαρρύνοντας τον δανεισμό των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Έτσι αφού καρπώθηκαν μεγάλο μέρος των κεφαλαίων αυτών, μέσω των εξαγωγών των βιομηχανικών τους προϊόντων με ευνοϊκούς όρους, έγιναν η κυρίαρχη οικονομική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ελέγχοντας ταυτόχρονα πολιτικά τα θεσμικά της όργανα.
Στη συνέχεια με αλαζονεία, περιφρόνηση και τιμωρητική διάθεση επέβαλαν σ΄ ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο μια εξοντωτική οικονομική λιτότητα, οδηγώντας ολόκληρους λαούς, όπως ο ελληνικός, στη φτωχοποίηση και στην ανέχεια. Απώτερος στόχος τους είναι η μετατροπή του ευρωπαϊκού νότου σε φτωχή υπανάπτυκτη περιφέρεια και η απόλυτη εξάρτηση και εκμετάλλευσή του από τον ευρωπαϊκό βορρά, όπου φυσικά κυριαρχεί η Γερμανία και οι δορυφόροι της (Αυστρία, Ολλανδία, Φιλανδία κ. λ. π.). Επαληθεύεται έτσι η διαπίστωση ότι η σημερινή Γερμανία δεν είναι μια ευρωπαϊκή Γερμανία, αλλά η Ευρώπη, μια γερμανική Ευρώπη. Είναι επομένως πραγματικότητα η δημιουργία του 4ου Ράϊχ! Δυστυχώς οι ευρωπαϊκοί λαοί και κυρίως αυτοί του νότου, δεν έστειλαν στις εκλογές του Μάη ισχυρό μήνυμα αντίθεσης στην εφαρμοζόμενη γερμανική πολιτική. Μάλλον οι ευρωπαϊκοί λαοί στην πλειοψηφία τους δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει και πολύ περισσότερο τι θ΄ ακολουθήσει.
Οι πολιτικές ηγεσίες μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως της Γαλλίας και της Ιταλίας φαίνονται αδύναμες να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον γερμανό επικυρίαρχο! Οι Ολάντ και Ρέντσι μετά κάποιες δημόσιες ηχηρές δηλώσεις περί ‘’ ανάπτυξης΄΄ και ‘’ενίσχυσης της ρευστότητας’’ στις αγορές των χωρών τους, αναγκάστηκαν γρήγορα να τα μαζέψουν. Αφού έλαβαν τις σχετικές οδηγίες, αμέσως έστειλαν στους Μέρκελ και Σόιμπλε διορθωμένους τους κρατικούς προϋπολογισμούς τους με περικοπές κοινωνικών δαπανών! Καλά να πάθουν!
Αφού η Γερμανία μέσα στον 20ο αιώνα χρεοκόπησε τρεις φορές (1931,1953 και 1990) και της χαρίστηκαν τα χρέη από την γαλαντόμο Δύση, αφού γέμισε την ανθρωπότητα με δυστυχία στους δύο παγκόσμιους πολέμους και αφού κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών του τότε πολιτισμένου κόσμου, τώρα που την βοήθησαν και ξανάγινε πανίσχυρη θα επιχειρήσει να τους δέσει πισθάγκωνα! Τα όπλα αυτή τη φορά θα είναι η ύφεση, η διαρκής λιτότητα, η αυξανόμενη υποχρηματοδότηση και τα πλήγματα η ανεργία, οι μισθοί και συντάξεις πείνας, η εξουθένωση της μεσαίας τάξης και η εξαθλίωση των οικονομικά αδύναμων.
Το έχουμε κατ΄ επανάληψη τονίσει. Στην Ευρώπη σήμερα υπάρχει σοβαρό έλλειμμα ηγεσίας. Είναι πράγματι λυπηρό το γεγονός ν΄ απουσιάζουν οι ηγέτες που θα προστατεύσουν την ευρωπαϊκή ενότητα και αλληλεγγύη από τη ‘’Νονά’’. Την καγκελάριο που σύμφωνα με τη γερμανίδα δημοσιογράφο Χέλερ, που έγραψε το ομώνυμο βιβλίο πολιτεύεται με βάση το τρίπτυχο α) η εξουσία είναι το παν, β)ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και γ) οι μάζες πρέπει να μένουν απληροφόρητες!
Εκτιμώ πως η παρούσα φάση, άγνωστο πόσο θα διαρκέσει, θα καταγραφεί ως μια μαύρη περίοδος της ευρωπαϊκής ιστορίας. Μεγάλες κατακτήσεις της μεταπολεμικής Ευρώπης, όπως η εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών, η κοινωνική ευημερία και το κράτος πρόνοιας θα οπισθοχωρήσουν.
Αν οι ευρωπαϊκοί λαοί, δεν συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του κινδύνου, δεν οργανώσουν την αντίστασή τους και δεν αναδείξουν άξιες ηγεσίες που θα τους καθοδηγήσουν στην ανατροπή της γερμανικής απολυταρχίας, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα καταρρεύσει.
Η Ευρώπη ίσως ξαναζήσει στιγμές της δεκαετίας του 40…
