Ανακοίνωση εξέδωσε η παράταξη Βάρελη με αφορμή την απόφαση της δημοτικής αρχής Βορρά να συνάψει δανειακή σύμβαση με το ταμείο παρακαταθηκών και δανείων ύψους 5,6 εκατομμυρίων ευρώ.
Αναλυτικά:
Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Βόρειας Κέρκυρας, στις 5/10/2026, η Δημοτική Αρχή αποφάσισε κατά πλειοψηφία να συνάψει δανειακή σύμβαση με το ταμείο παρακαταθηκών και δανείων ύψους 5,6 εκατομμυρίων ευρώ.
Επειδή τα συνολικά δάνεια που έχει πάρει στην εφταετία υπερβαίνουν τα 14 εκατομμύρια ευρώ (Αντώνης Τρίτσης, leasing και τα παραπάνω) και συγχρόνως οι οφειλές που έχουν καταλογιστεί στον Δήμο και παρακρατούνται ως τοκοχρεολύσια είναι 20,5 εκατομμύρια ευρώ και εάν συνυπολογίσουμε και τα δάνεια του ενιαίου Δήμου που δεν έχουν ακόμα κατανεμηθεί στους δύο περιφερειακούς Δήμους και πρόκειται για δάνεια μεγάλου μεγέθους που δεν έχουν πληρωθεί τα τοκοχρεολύσια την τελευταία επταετία, το χρέος ξεπερνάει τα 40 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να συνυπολογιστεί το χρέος που έχει η εταιρεία στην ΔΕΗ ύψους 4,5 εκατομμυρίων ευρώ συν όποια χρέη υπάρχουν στους προμηθευτές, εμείς καταψηφίσαμε.
Ενημερώνουμε τον κόσμο ότι στα επτά χρόνια ύπαρξης του Δήμου κανένα έργο υποδομής ή αναπτυξιακό δεν κατάφερε η Δημοτική Αρχή να εντάξει σε κανένα από τα υπάρχοντα χρηματοδοτικά εργαλεία (ΕΣΠΑ, Πράσινο Ταμείο, Ταμείο Ανάκαμψης κ.α.) αντίθετα έχασε ή καθυστέρησε να απορροφήσει αρκετά εκατομμύρια εξασφαλισμένων χρηματοδοτήσεων (κλειστό γυμναστήριο, νηπιαγωγεία, σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων, πράσινο σημείο κ.α.)
Η πολιτική αυτή υπονομεύει την λειτουργία του Δήμου και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην χρεοκοπία του Δήμου παρά του ότι έχει μετακυλήσει στην πλάτη των Δημοτών υπέρογκα δημοτικά τέλη, αύξηση κατά 50% στα τέλη των επιχειρήσεων, πανάκριβους λογαριασμούς νερού και δυσθεώρατα τοκοχρεολύσια.
Είναι η απόλυτη ανικανότητα να ανταποκριθεί στα μεγάλα προβλήματα των Δημοτών , τα οποία δεν λύνονται με βραβεία και επικοινωνιακές φιέστες αλλά με μεθοδική και προγραμματισμένη δουλειά.
Εμείς δεν παραβλέπουμε τα προβλήματα που υπάρχουν στην αυτοδιοίκηση και οικονομικά αλλά κυρίως θεσμικά, με την αποκέντρωση να παραπέμπεται στις καλένδες, θεωρούμε ότι η προσέγγιση για την λύση των προβλημάτων δεν μπορεί να γίνεται με όρους δεκαετίας του 1980 και με ξεπερασμένα πρότυπα και σχολές που έχουν προ πολλού χάσει την πιστοποίηση λόγω της ανεπάρκειας τους στα σημερινά δεδομένα.
Η ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΣΥΣΣΩΜΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΚΥΛΙΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΗ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΑΡΥΝΘΕΙ ΣΕ ΜΕΓΙΣΤΟ ΒΑΘΜΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΚΑΠΟΙΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ!
