Το λέγαμε και το φωνάζαμε κι´εμείς. Πώς είναι δυνατόν να φτιαχτεί κάτι σωστό, ταιριαστό με το περιβάλλον και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας αν δεν έχει προηγηθεί μία σοβαρή συνολική μελέτη.
Και είμαστε τόσο αφελείς ώστε πιστεύαμε πώς οι μελέτες δεν υπήρχαν και πως όλα γινόταν στο πόδι μόνο και μόνο για να βολευτούν οι ημέτεροι με χίλιες δυό τεχνικές διαφθοράς και διαπλοκής. Λάθος πρώτης γραμμής αφού υποτιμούσαμε τις …πραγματικές ικανότητες του συστήματος.
Η πραγματικότητα είναι σχεδόν αντίστροφη. Μελέτες γίνονταν… Άφθονες μελέτες… Επικαιροποιημένες μελέτες. Αναθεωρημένες μελέτες…. Άχρηστες μελέτες… Καταχωνιασμένες μελέτες σε συρτάρια και σε ντουλάπια… Το κυριότερο: ακριβοπληρωμένες μελέτες… Ειδικά οι άχρηστες. Εκείνες του ποδαριού. Εκείνες που τεκμηρίωναν ότι …ο γάιδαρος πετάει… έστω και λίγο. Μελέτες που φάνταζαν σαν τα κλειδιά του παραδείσου για να ξεκινήσει ένα σπουδαίο έργο, πού η κοινωνία ποθούσε.
Φυσικά, στις περισσότερες περιπτώσεις το έργο δεν γινόταν. Ή δεν τελείωνε. Ή αν τελείωνε είχε ένα σωρό ελαττώματα. Και τότε χρειαζόταν μία νέα διορθωτική μελέτη.
Το ευρύ κοινό δεν έπαιρνε χαμπάρι. Οι αιτίες της αδράνειας ή της αποτυχίας ψιλο κουβεντιάζονταν στα καφενεία, στις συναντήσεις, στις παρέες, στην TV. Η αλήθεια σπάνια γινόταν γνωστή. Ψίθυροι, καταγγελίες, μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση. Στο τέλος σχεδόν όλοι έχουν ξεχάσει αίτια, σκοπούς, αποτελέσματα.
Οι πολίτες ικανοποιούνται γιατί κατά τη γνώμη τους κανείς δεν μπορεί να τους κοροϊδεύει! Σε λίγο, οι ξύπνιοι, οι … ακορόιδευτοι, θα δώσουν μία γενναία άφεση αμαρτιών στους ´μελετητές´ και στους προστάτες τους. Με την υποστήριξή τους, με τη συνεργασία τους, με την ψήφο τους, με την ανοχή τους.
Είναι αλήθεια πώς μετά το 2010 τα πράγματα δυσκόλεψαν. Έκλεισαν οι κρουνοί της εθνικής ευδαιμονίας, οι υποσχέσεις για μεγάλα έργα περιορίστηκαν και μαζί τους οι αναγκαίες μελέτες.
Στις δύσκολες ώρες όμως φαίνονται οι ικανοί. Αφού λιγόστεψαν οι εργολήπτες ξαναβγήκαν στο προσκήνιο οι μελετητές.
´Σοβαροί´ κεντρικοί και περιφερικοί άρχοντες, βρήκαν στις μελέτες ένα σπουδαίο εργαλείο, για να παρακάμπτουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Πώς να προχωρήσουμε σε χαράξεις δρόμων, σε υδρευτικά έργα, σε λιμάνια και τρένα χωρίς μελέτη!!! Κάτι τέτοιο θα ήταν ανεύθυνο και επικίνδυνο. Θα ήταν μία κακιά συνήθεια του παρελθόντος, που στο πνεύμα του φιλελεύθερου εκσυγχρονισμού, πρέπει να εγκαταλειφθεί οριστικά.
Τίποτα χωρίς μελέτη. Από τη βρύση της γειτονιάς μέχρι τη μεγάλη αποταμιευτική τεχνητή λίμνη. Από τον αγροτικό δρόμο μέχρι τις εθνικές λεωφόρους. Από την παραδοσιακή καλύβα μέχρι τα ιστορικά δημοτικά θέατρα.
Ξανά μανά μελέτες. Για το μέσα και για το έξω. Για το πάνω και για το κάτω. Μελέτες που δεν θα τελειώνουν. Μελέτες που θα απαιτούν καινούργιες μελέτες… Μελέτες που θα εγγυώνονται, πως το έργο δεν θα γίνει ή δεν θα τελειώσει ποτέ.
Γιατί ο χρόνος από την προκήρυξη της μελέτης μέχρι το ενδεχόμενο τέλος του έργου είναι χρόνος πολύτιμος. Αρκετές φορές είναι χρόνος χρυσοφόρος. Και με τη βοήθεια των μέσων μαζικής ύπνωσης, οι μελέτες θα αποδεικνύουν ότι όλα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο. Ο δρόμος για τον φιλελεύθερο παράδεισο είναι στρωμένος με πολλές …μελέτες.
ΥΓ. Το παρόν κείμενο φυσικά δεν αφορά τους σοβαρούς και υπεύθυνους τεχνοκράτες, που έχουν καταθέσει την επιστημονική τους τοποθέτηση σε όφελος του συνόλου…
