Δημοσίευση υλικών στο Ριζοσπάστη (13-14/6) από τη σχετική επίκαιρη ερώτηση του ΚΚΕ στη Βουλή.
Αναλυτικά, η ανακοίνωση:
Στις 16 Μάη ένας 29χρονος συμβασιούχος του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας τραυματίζονταν σοβαρά μετά την πτώση του από απορριμματοφόρο του Δήμου. Δύο ημέρες μετά, δύο άλλοι εργαζόμενοι σε Γιάννενα και Αττική δεν γύρισαν στα σπίτια τους και στις οικογένειες τους. Λίγο καιρό νωρίτερα η εργατική τάξη και όλος ο λαός συγκλονίστηκαν από το έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που οδήγησε στον θάνατο 5 εργάτριες και αποκάλυψε τις τραγικές ελλείψεις στα μέτρα ασφάλειας και προστασίας των εργαζομένων.
Το 2025 έχασαν τη ζωή τους στην Ελλάδα τουλάχιστον 201 εργαζόμενοι, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΤΕΕ). Σχεδόν κάθε μέρα ένας εργαζόμενος πεθαίνει από εργατικό «ατύχημα» και πολλοί άλλοι τραυματίζονται σοβαρά. Πολλαπλάσια είναι τα θύματα των επαγγελματικών ασθενειών, με τους θανάτους, που συνειδητά και στοχευμένα αποκρύπτονται, να ξεπερνούν σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα και υπολογισμούς τους 2000 το χρόνο. Παράλληλα χιλιάδες είναι τα κρούσματα επαγγελματικών ασθενειών, που οδηγούν σε χρόνια αναπηρία.
Αυτή η πραγματικότητα αποκρύπτεται στη χώρα μας διαχρονικά. Τα επίσημα στοιχεία είναι παραπλανητικά. Τα περισσότερα εργατικά «ατυχήματα» δεν δηλώνονται καν από την εργοδοσία στις αρμόδιες αρχές. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η προσπάθεια απόκρυψης των θανάτων και προβλημάτων υγείας που οφείλονται σε επαγγελματικές ασθένειες.
Αυτή η έλλειψη καταγραφής οφείλεται σε πολιτική επιλογή όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων και έχει ταξικό πρόσημο. Στοχεύει να απαλλάξει τους εργοδότες από ένα σημαντικό οικονομικό κόστος, το οποίο μετακυλύεται στους εργαζόμενους και στις οικογένειές τους. Δεν είναι τυχαίο ότι το Υπουργείο Υγείας αδιαφορεί προκλητικά, ενώ το Υπουργείο Εργασίας προχωρά στην προαναγγελία της κατάργησης του εθνικού καταλόγου επαγγελματικών ασθενειών και του ΠΔ 41/2012.
Οι αντεργατικοί νόμοι που ξεχειλώνουν τα ωράρια εργασίας με 13ωρες βάρδιες και εξαήμερα, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και η ελαστικοποίηση της εργασίας σε ακραίο βαθμό με την κατά παραγγελία εργασία και τις προσλήψεις και απολύσεις με sms αναλώσιμου εργατικού δυναμικού επιδεινώνουν δραματικά τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών. Είναι αποδεδειγμένο πως η κόπωση αυξάνει τον κίνδυνο εργατικού ατυχήματος, ενώ η ευκαιριακή πρόσληψη προσωπικού μέσω εργολάβων ή εταιρειών προσωρινής απασχόλησης αυξάνει τον κίνδυνο ατυχήματος, καθώς δεν πραγματοποιείται καμία εκπαίδευση. Την ίδια στιγμή η εκτίναξη της εργασίας ανηλίκων αλλά και η μεγάλη αύξηση της εργασίας συνταξιούχων, που δεν μπορούν να επιβιώσουν με τις πενιχρές συντάξεις, τους δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους.
Η συνδικαλιστική δράση μπαίνει στο στόχαστρο της εργοδοσίας και του κράτους. Αυξάνουν οι πολύμορφες διώξεις σε βάρος εργαζομένων που διεκδικούν μέτρα ασφάλειας και υγείας στους χώρους δουλειάς. Μια σειρά αντεργατικοί νόμοι από τα τρία μνημόνια, τους νόμους Βρούτση, Αχτσιόγλου, Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Κεραμέως επιχειρούν να βάλουν “στον γύψο” τα συνδικάτα και τους συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων. Η ποινικοποίηση της απεργίας και το ξήλωμα των συλλογικών συμβάσεων αποτελούν χαρακτηριστικά «επιτεύγματα» όλων των παραπάνω.
Σε όλα αυτά πρέπει να συνυπολογιστεί και η συνειδητή αποδυνάμωση όλων των ελεγκτικών μηχανισμών, που συμβάλει στην ένταση του προβλήματος και στην ασυδοσία των εργοδοτών.
Η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι συνένοχες για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στους χώρους δουλειάς. Υπηρέτησαν και υπηρετούν τη στρατηγική της ΕΕ για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία (ΥΑΕ), που καθορίζεται με το κριτήριο του κόστους-οφέλους για τη διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αυτή η κερδοφορία όμως στάζει κυριολεκτικά αίμα, το αίμα των εργαζομένων σε όλη την χώρα.
Σήμερα, με βάση την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνικής, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες πρόληψης του επαγγελματικού κινδύνου, οι οποίες όμως δεν αξιοποιούνται. Πίσω από τις μεγάλες ελλείψεις, βρίσκεται ο στόχος του κεφαλαίου να αυξήσει το ποσοστό κέρδους του. Κάθε επιχείρηση καθορίζει το αν και τι μέτρα πρόληψης θα λάβει, με κριτήριο την επίδραση που θα έχουν αυτά στην κερδοφορία του.
Η προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν είναι «κόστος» είναι δικαίωμα! Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά στους αγώνες των εργαζομένων για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Για τον λόγο αυτό στις 16 Μάρτη 2026 κατέθεσε σχετική Επίκαιρη Ερώτηση με τη συζήτηση στη Βουλή να είναι αποκαλυπτική. Υλικά αυτή της συζήτησης δημοσιεύονται στον «Ριζοσπάστη» του Σαββατοκύριακου 13-14 Ιούνη 2026. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να προμηθευτούν και να μελετήσουν αυτά τα υλικά και με γνώμονα την προστασία της υγείας και της ζωής τους να παλέψουν, προσανατολίζοντας τον αγώνα τους στον πραγματικό ένοχο, την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται το σύνθημα «Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ»
