Ετεροχρονισμένα

…του λύκου
Ετεροχρονισμένα, συχνά, γιορτάζω επετείους και τέτοια.
Νέα χρονιά. Άλλη μια. Το νέα είναι ευφημισμός. Ίδιος ο Γενάρης, με τις κρύες λιακάδες του, τη μεγάλη του πανσέληνο σήμερα Τρίτη 18, την πανσέληνο του λύκου, αδύνατον να μην ουρλιάξεις αν τη δεις να ανεβαίνει πάνω από το Παλαιό Φρούριο.
Πολλοί οι λόγοι για να ουρλιάξεις. Κι αυτό παλιό. Μετράω τους δικούς μου μετρήστε κι εσείς. Πολλοί κι οι λόγοι για να πνίξεις το ουρλιαχτό. Από κραυγές πνιγμένες και σωσμένες φτιάχτηκε η ζωή μας. Με κραυγές γεννηθήκαμε και πεθαίνουμε.
Και με δάκρυα. Μακάρι στο τέλος ο λογαριασμός να βγάλει πιο πολλά τα δάκρυα χαράς. Θα δείξει. Και μην μου πει κανείς ότι όλα είναι στο χέρι μας. Πόσα να χωρέσει μια φούχτα;
Στη λίστα ευγνωμοσύνης σταθερά τα δυο τελευταία χρόνια η επιστήμη, η ξεχασμένη επιστήμη. Ναι για τα εμβόλια μιλάω, για τον συντονισμό τόσων χιλιάδων επιστημόνων σε όλον τον κόσμο. Εν τη ενώσει. Και οι επιστήμονες των ΜΕΘ, των ΜΕΛ, των ΤΕΠ και όλων των τμημάτων και τομέων. Και οι συνάδελφοι στην τάξη. Με την ψυχή στο στόμα, αλλά εκεί. Ακλόνητοι.
Απόσυρση. Μου τέλειωσαν οι εκπαιδευτικές αρετές, αν είχα ποτέ, οι παιδαγωγικές υπομονές και αντοχές. Στεγνός. No more. Δεν μπορείς να κρατάς ανοιχτούς τους κύκλους που κλείνουν. Δηλαδή μπορείς, όλοι το κάνουμε, αλλά στο τέλος του ο κύκλος σε συνθλίβει.
Στη λίστα ευγνωμοσύνης και οι άνθρωποι που με έκαναν και γέλασα, γνωστοί και άγνωστοι. Γελαστά να είναι τα χρόνια μας. Με χάχανα βροντερά, να τρομάζει ο λύκος μέσα μας, ο μαύρος.
Και με ισορροπία, έστω και τρόμου, και χωρίς δίχτυ προστασίας. Ίλιγγος η μοίρα μας. Στον ίλιγγο μετριέται η ισορροπία. Στη ναυτία της φουσκοθαλασσιάς. Αυτής που αναποδογυρίζει βάρκες στη Μεσόγειο. Που σου χαλάει το στομάχι. Πώς το καταπίνεις; Φτάνει λίγη σόδα της βαρυστομαχιάς; Έτσι και τους νεκρούς του covid; Και τις σκοτωμένες της αρσενικής ματσίλας; Πόση σόδα χρειάζεται; Φτηνό πράγμα η αδιαφορία.
Ευφημισμός το νέα. Καλύτερο το μια ακόμα. Στην πλάτη μας που αντέχει ακόμα, στο μυαλό μας που δεν πήρε ακόμα το δρόμο της τρέλας. Και στην καρδιά μας που δεν έπαψε να ελπίζει.
Με ελπίδα λοιπόν η επόμενη χρονιά. Πολλή ελπίδα