Η πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου έχει για το νησί της Κέρκυρας ιδιαίτερη σημασία, διότι το 1673 όταν το νησί επλήγει από την νόσο της πανώλης. Οι άνθρωποι προσέτρεξαν στον Άγιο Σπυρίδωνα και τον ικέτευσαν προκειμένου να τους απαλλάξει από την νόσο της πανώλης. Και το θαύμα συντελέστηκε.
Όπως αναφέρει η Ιερά Μητρόπολη:
Έκτοτε η ενετική κυβέρνηση θέσπισε να τελείται λιτάνευση με το σκήνωμα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, αλλά και αγιασμού της νήσου. Με την Χάρι του Θεού και την σύμφωνη γνώμη των τοπικών αρχών και τηρώντας τα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορονοϊό, λιτανεύτηκε και σήμερα το σκήνωμα του πολιούχου της Κέρκυρας, Αγίου Σπυρίδωνος. Στην Ιερά λιτάνευση συμμετείχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών & Διαποντίων νήσων κ. Νεκτάριος με ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως, οι βουλευτές του νησιού κ. Στεφανος Γκίκας και κ. Δημήτρης Μπιάνκης, η περιφερειάρχης κ Ρόδη Κράτσα, η δήμαρχος της πόλης της Κέρκυρας κ. Μερώπη Υδραίου και οι λοιπές στρατιωτικές, αστυνομικές, πυροσβεστικές και εκπαιδευτικές αρχές του νησιού, καθώς και ο αρχιεπίσκοπος των Ρωμαιοκαθολικών της Κέρκυρας κ. Γεώργιος Αλτουβάς.
Κατά την θεία λειτουργία ο Σεβασμιώτατος έλαβε αφορμή από την ευαγγελική περικοπή κατά την οποία, μια ασθενής αιμοροούσα γυναίκα πλησίασε τον Κύριο μέσα στον όχλο που τον περιέβαλε και ακούμπησε το κράσπεδο των ιματίων. Ο Ιησούς λέει στους μαθητές Του, ότι αισθάνθηκε δύναμη από εκείνον να εξέρχεται και αναζητούσε ποιος τον ακούμπησε. Η αιμοροούσα η οποία παραχρήμα θεραπεύτηκε, παρουσιάστηκε τρεμάμενη ενώπιον του Ιησού για να του εξηγήσει τον λόγο που τον ακούμπησε και τότε τις είπε ο Κύριος. Έχε θάρρος θύγατερ, η πίστη σου σε έσωσε.
Ο Θεός αγγίζει τους ανθρώπους, όταν οι άνθρωποι με πίστη αγγίζουν τον ίδιο τον Θεό, όπως ακριβώς συνέβη και με την αιμοροούσα. Παρά το γεγονός, υπήρξε μια θεωρία « ντεϊσμός ». Η θεωρία αυτή, θέλει τον Θεό δημιουργό, αλλά όχι ενδιαφερόμενο πλέον για την δημιουργία Του. Όμως αυτή η θεωρία καταρρίπτεται. Ο Θεός αποκαλύφθηκε στον προφήτη Ιερεμία και του λέει, « Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς πόρρωθεν ». Αποκαλύπτεται ο ίδιος ο Θεός, διότι είναι εκείνος που μας εγγίζει την ζωή μας σε όλες τις εκφάνσεις της και δεν στέκεται απόμακρα να παρατηρεί απλά την ζωή μας.
Εάν σήμερα ο άνθρωπος έχασε τον Θεό από τον οπτικό ορίζοντα και τον μετέθεσε στον ουρανό αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος αποστασιοποιήθηκε από τον Θεό και δεν τον βλέπει μπροστά του. Πρώτον ο Θεός μας αγγίζει με τις άκτιστες ενέργειες της Θείας Χάριτος Του. Δεύτερον μας αγγίζει με τον βιολογικό Του νόμο, που φαίνεται αυτό ο νόμος να εργάζεται για τον πολλαπλασιασμό της ανθρωπότητας και την συντήρηση του κόσμου, αλλά πίσω από τα όργανα που εκπληρώνουν αυτόν τον βιολογικό νόμο στέκεται ο ίδιος ο Θεός και αγγίζει το έργο το οποίο εκείνος ανέθεσε, στα οργανά του, τους ανθρώπους να το υλοποιήσουν. Και τρίτον μας αγγίζει ο Θεός με την ανάληψη της ανθρώπινης φύσης μας όταν ο ίδιος ο θεός αναλαμβάνει την ανθρώπινη φύση εκ της πτώσεως μας, αυτό είναι υπέρτατο άγγιγμα του Θεού στον άνθρωπο. Για να κατανοήσουμε αυτό το άγγιγμα του Θεού χρειάζεται η πίστις της αιμοροούσας, η οποία διέθετε πίστη και αγάπη για τον Ιησού Χριστό. Εκείνο το οποίο λείπει από την σημερινή κοινωνία είναι η δύναμη της πίστεως και της αγάπης προκειμένου να αγγίξουμε τον Θεό και να κατανοήσουμε το δικό Του άγγιγμα.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας που σήμερα τιμάτε από την εκκλησία μας, ήταν και εκείνος που άγγιξε τον Θεό και ο Θεός τον περιέβαλε στην αγκαλιά Του. Γι αυτό και τον δόξασε με την Αγιότητα. Ας αναθεωρήσουμε τη ζωή μας και ας επανέλθουμε στην παράδοση και την ευσέβεια των πατέρων μας, με την οποία εκείνοι ανδρώθηκαν και γαλουχήθηκαν.
Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας ακολούθησε η καθιερωμένη παράκληση με την έξοδο του Ιερού Σκηνώματος από την λάρνακα και εν συνεχεία η λιτάνευση Του, στην ιστορική πόλη της Κέρκυρας.
