Πολιομυελίτιδα, ευλογιά, ερυθρά, διφθερίτιδα, κοκίτης, ηπατίτιδα Α, ανεμοβλογιά, πνευμονιόκοκκος, ιλαρά, μηνιγγίτιδα… Ασθένειες που οι νεότερες γενιές δεν έχουν ακούσει καν, που δεν μας ανησυχούν, γιατί δεν τις βιώνουμε πια. Κι όμως, δεν είναι πολύ μακρινό παρελθόν η εποχή που κυριολεκτικά θέριζαν, που μωράκια υπέφεραν ή και πέθαιναν από κοκίτη και διφθερίτιδα, που παιδιά έμεναν παράλυτα από πολιομυελίτιδα…
Σήμερα, χάρη στα εμβόλια, οι ασθένειες αυτές έχουν εκλείψει ή και έχουν εξαλειφθεί εντελώς, όπως στην περίπτωση της ευλογιάς. Χάρη στα εμβόλια οι κοινωνίες μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν ασθένειες θανατηφόρες οι οποίες θεωρούνταν ανίκητες, βελτιώνοντας το επίπεδο και το προσδόκιμο ζωής.
Το εμβόλιο θα είναι και ο μεγάλος σύμμαχος απέναντι στον κορονοϊό. Απέναντι στον κορονοϊό δεν θα μας βοηθήσει η άρνηση. Πρόκειται για μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση που βάζει σε κίνδυνο όλη την κοινωνία. Δεν μπορεί να μας βοηθήσει η ελπίδα ότι ο κορονοϊός θα πάψει με κάποιον μεταφυσικό, μαγικό τρόπο από τη μια μέρα στην άλλη.
Μακροπρόθεσμα δεν θα μας βοηθήσουν ούτε η καραντίνα, οι μάσκες και τα μέσα ατομικής προστασίας. Αυτά δεν αποτρέπουν την ασθένεια, απλώς κολλάμε σταδιακά και το υποχρηματοδοτούμενο σύστημα υγείας μπορεί να διαχειριστεί τον αριθμό των κρουσμάτων.
Ούτε η αποκαλούμενη «φυσική ανοσία της αγέλης» θα μας προστατέψει απέναντι στον κορονοϊό. Αυτό, εκτός από το ότι θα προκαλέσει παγκοσμίως εκατομμύρια νεκρούς —δεν έχει συμβεί με καμία μεταδοτική ασθένεια— καμία «φυσική ανοσία της αγέλης» δεν έχει εξαλείψει κανέναν ιό.
Μόνο ο εμβολιασμός μπορεί να μας προστατέψει από τον κορονοϊό. Ο εμβολιασμός όσο γίνεται περισσότερων από μας.
Αν δεν θέλουμε λοιπόν τα επόμενα χρόνια της ζωής μας να τα περάσουμε σε καραντίνα, χωρίς να μπορούμε να δούμε τους δικούς μας, τους φίλους μας, να δουλέψουμε, να πάμε μια βόλτα, να πιούμε έναν καφέ με την παρέα μας, να διασκεδάσουμε —αν δεν θέλουμε λοιπόν να στερηθούμε τα εκατοντάδες μεγάλα και μικρότερα πράγματα που μας καθιστούν κοινωνικά όντα— η μόνη λύση είναι ο εμβολιασμός.
Στα επιστημονικά ερωτήματα δεν μπορεί ν’ απαντάει η άγνοια κι ο φόβος, αλλά η ίδια η έρευνα του αντίστοιχου κλάδου και τα επιτεύγματα της ανθρώπινης γνώσης.
Άλλο είναι να ζητάς καλύτερες συνθήκες περίθαλψης κι άλλο να αρνείσαι την επιστήμη. Άλλο είναι να ζητάς μαζικές προσλήψεις, υγειονομικών, δημιουργία δομών, κλινών και ΜΕΘ, επίταξη του ιδιωτικού τομέα για να αντιμετωπιστεί η πανδημία. Άλλο είναι να ζητάς το εμβόλιο και τα φάρμακα να είναι ασφαλή, δωρεάν και προσιτά σε όλο τον λαό αφού μέχρι να υπάρξει ανοσία στον πληθυσμό, θα υπάρχουν άνθρωποι που θα νοσούν, που θα χρειάζονται και φαρμακευτική αγωγή. Δεν έχει δικαίωμα η κυβέρνηση όσους διαμαρτύρονται και διεκδικούν να τους βαφτίζει αρνητές της επιστήμης. Το αντίθετο ισχύει.
Οι παλινωδίες της κυβέρνησης και επιστήμονες που δικαιολογούν τις αντιλαϊκές πολιτικές, που έκαναν λάστιχο τα υγειονομικά πρωτόκολλα για να εξυπηρετήσουν τα οικονομικά συμφέροντα του κεφαλαίου, δημιουργούν ανησυχία και καχυποψία στο λαό και υποθάλπουν αντιεπιστημονικές θεωρίες συνωμοσίας.
