Στην υποβολή αιτήματος για ανάκληση της παραχώρησης θαλάσσιας και παραλιακής ζώνης στην Παλαιοκαστρίτσα κατέληξε το Δημοτικό Συμβούλιο Κεντρικής Κέρκυρας στις 12 Νοεμβρίου 2026. Το ζήτημα συζητήθηκε εκτάκτως ως τρίτο θέμα προ ημερησίας διατάξεως, έπειτα από αντιδράσεις φορέων, δημοτικών παρατάξεων, συμβούλων, τοπικών κοινοτήτων και πολιτών. Οι φορείς και οι κάτοικοι χαρακτήρισαν την παραχώρηση «κλοπή» δημόσιου αγαθού, ασκώντας πίεση στη δημοτική αρχή.
Μόνο μετά από την κατακραυγή
Η δημοτική αρχή δεν έφερε η ίδια το θέμα προς συζήτηση. Το αίτημα κατέθεσε ο Γιώργος Καρύδης (Κερκυραϊκή Συμμαχία), ενώ υπό την πίεση των τοποθετήσεων, η αρχική εισήγηση για «αναστολή» της διαδικασίας απορρίφθηκε και μετατράπηκε σε αίτημα για «ανάκληση», έπειτα από πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης.
Το ψήφισμα εκφράζει την αντίθεση του Δήμου στην παραχώρηση και απαιτεί την ακύρωση της υπουργικής απόφασης. Ζητά τη δημοσιοποίηση του φακέλου και των οικονομικών όρων, τον έλεγχο νομιμότητας της απευθείας παραχώρησης και τη διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στην παραλία και στη θάλασσα. Το κείμενο κοινοποιείται στον Πρωθυπουργό, στον Πρόεδρο της Βουλής, στους αρχηγούς των κομμάτων, στον Υπουργό Τουρισμού, στους βουλευτές Κέρκυρας και στον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων.
Τα στοιχεία της παραχώρησης στον Άγιο Πέτρο
Η υπόθεση αφορά υπουργική απόφαση που εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 3 Νοεμβρίου 2026. Με την πράξη αυτή παραχωρείται σε ιδιωτική εταιρεία η θαλάσσια και παραλιακή ζώνη στον όρμο Αγίου Πέτρου της Παλαιοκαστρίτσας, στην Τοπική Κοινότητα Λακώνων, για δημιουργία καταδυτικού πάρκου και εμπορική εκμετάλλευση.
Η δεσμευόμενη έκταση ανέρχεται σε 878.823 τετραγωνικά μέτρα και η διάρκεια της σύμβασης ορίζεται στα 20 έτη. Το ετήσιο μίσθωμα καθορίστηκε στα 12 ευρώ ανά στρέμμα, ποσό σταθερό χωρίς αναπροσαρμογή για την εικοσαετία, με αναφερόμενο ετήσιο τίμημα 10.880 ευρώ. Ο ιδιωτικός φορέας υλοποίησης, η επωνυμία του οποίου δεν αναφέρθηκε στη συνεδρίαση, ανακοινώνει την πόντιση 40 τεχνητών υφάλων εντός του πάρκου.
Οι όροι της παραχώρησης επιβάλλουν περιορισμούς στη χρήση της περιοχής. Εντός της ζώνης των 878.823 τετραγωνικών μέτρων απαγορεύονται η επαγγελματική και η ερασιτεχνική αλιεία, καθώς και το ψαροντούφεκο. Απαγορεύεται επίσης η διέλευση και η αγκυροβολία σκαφών, ενώ καθιερώνεται έλεγχος εισόδου για τους επαγγελματίες παρόχους καταδύσεων. Η δήλωση δέσμευσης του φορέα, της οποίας η παράβαση επιφέρει τον αποχαρακτηρισμό του πάρκου, δεν έχει δημοσιευθεί στο ΦΕΚ.
Προσφυγή κατά του Δημοσίου
Το Δημοτικό Συμβούλιο εξουσιοδότησε τον Δήμαρχο Κεντρικής Κέρκυρας, Στέφανο Πουλημένο, και τη νομική υπηρεσία του Δήμου να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Η δικαστική κίνηση στρέφεται κατά της υπουργικής απόφασης και του Ελληνικού Δημοσίου, όχι κατά της ιδιωτικής εταιρείας στην οποία παραχωρήθηκε ο χώρος.
Η διαδικασία που καταγράφηκε στη συζήτηση ήταν «ασφαλιστικά μέτρα με αίτημα ανάκλησης και αίτημα προσωρινής διαταγής για να παγώσει, πάρα αυτά. Και μετά η αίτηση ακύρωσης για την ουσία του ζητήματος».
Η προσφυγή κινείται σε πέντε άξονες.
Πρώτον, στο ότι η δεσμευόμενη έκταση καλύπτει το 70% της Τοπικής Κοινότητας Κρήνης και δεν περιορίζεται στα όρια της Τοπικής Κοινότητας Λακώνων, στοιχείο που ανέδειξε ο πρόεδρος της Κοινότητας Κρήνης.
Δεύτερον, στο χαμηλό τίμημα των 12 ευρώ ανά στρέμμα σε συνδυασμό με την απευθείας ανάθεση αντί δημόσιου διαγωνισμού.
Ο τρίτος άξονας αφορά την παράκαμψη της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς ο Δήμος δεν κλήθηκε να εκφέρει γνώμη σε κανένα στάδιο και δεν γνωμοδότησε για την έκταση, τα όρια ή τη θέση του έργου.
Τέταρτον, προβάλλεται η μη δημοσίευση της δήλωσης δέσμευσης του φορέα στο ΦΕΚ, αφήνοντας το έργο χωρίς δημοσιευμένο δεσμευτικό όρο προς έλεγχο.
Πέμπτον, τεκμηριώνεται η βλάβη στις επαγγελματικές δραστηριότητες της περιοχής εξαιτίας των απαγορεύσεων στην αλιεία και το ψαροντούφεκο.
Η τοποθέτηση του Δημάρχου
Ο Πουλημένος δήλωσε, αφού άκουσε τις αντιδράσεις, ότι ευθυγραμμίζεται με τα αιτήματα και υποστήριξε την ανάκληση της πράξης. «Άκουσα όλες τις εισηγήσεις, τοποθετήσεις για το θέμα αυτό και κατέγραψα εδώ ότι η λέξη κλειδί είναι η ανάκληση», ανέφερε, προσθέτοντας: «Συντασσόμαστε με τις εισηγήσεις των προέδρων και με όλους όσους ανησυχούν».
Για το ιστορικό της εμπλοκής του Δήμου, ο Πουλημένος υποστήριξε ότι η αυτοδιοίκηση είχε εκφράσει γενική πρόθεση υπέρ του καταδυτικού τουρισμού στο παρελθόν, χωρίς γνώση των μετέπειτα εξελίξεων. «Ο Δήμος εξέφρασε μία θετική γνώμη δια της δημοτικής επιτροπής, στην οποία συμμετείχε και η πλειοψηφία και η μειοψηφία, χωρίς την παραμικρή παρατήρηση, εξέφρασε μία θετική άποψη για τη δημιουργία καταδυτικού πάρκου. Ούτε όρια, ούτε έκταση, ούτε συγκεκριμένη θέση. Και από τη στιγμή που εξέφρασε αυτή την άποψη μέχρι σήμερα, δεν είχαμε καμία ενημέρωση. Ούτε γνωστοποιήθηκε σε μας, ούτε σε κάποιο όργανο», δήλωσε.
Για τα πεπραγμένα του 2024, ο Δήμαρχος διευκρίνισε: «Ελήφθη μία απόφαση από τη δημοτική επιτροπή τον Δεκέμβρη του 24 που τάσσεται υπέρ της δημιουργίας ενός καταδυτικού πάρκου. Τα υπόλοιπα όλα αποφασίστηκαν εν αγνοία μας, ερήμην μας, χωρίς ποτέ να μας κοινοποιηθεί οποιαδήποτε φάση αυτής της διαδικασίας».
Ο Πουλημένος δεσμεύτηκε για κοινή νομική δράση με τους θιγόμενους: «Θα ζητήσω από τη νομική μας υπηρεσία να εισηγηθεί τον τρόπο με τον οποίο θα κινηθούμε μαζί με τους κατοίκους, τους επαγγελματίες και τις κοινότητες εναντίον της απόφασης η οποία έχει ληφθεί». Συνοψίζοντας την απόφαση, ανέφερε: «Θέση υπέρ της ανάκλησης, παρέμβαση της νομικής μας υπηρεσίας, από κοινού με τους κατοίκους και τους επαγγελματίες, προκειμένου αυτή η απόφαση να καταπέσει». Ο Δήμαρχος άφησε αναπάντητα τα ερωτήματα για το χρονοδιάγραμμα κατάθεσης της προσφυγής.
Οι παρεμβάσεις των προέδρων των κοινοτήτων
Τις επιπτώσεις ανέδειξαν οι πρόεδροι των κοινοτήτων. Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Κρήνης, Σπύρος Φακιόλας, που είχε καταθέσει αίτημα κατεπείγουσας συζήτησης, δήλωσε: «Δεν είμαστε κατά του πάρκου». Αποκάλυψε όμως το μέγεθος της δέσμευσης σημειώνοντας: «Η έκταση που έχει δεσμευτεί είναι το 70% του τοπικού συμβουλίου Κρήνης».
Ο κ. Φακιόλας επισήμανε ότι η περιοχή αποτελεί αρχαιολογικό χώρο και ότι μετέβαλε στάση η αρχαιολογική υπηρεσία. Έθεσε ζήτημα θεσμικού ελέγχου λόγω απουσίας κανονιστικού πλαισίου, διερωτώμενος: «δεν ξέρουμε ποιος θα βγάλει τον κανονισμό λειτουργίας, ο ιδιώτης;». Ζήτησε αναστολή, ανάκληση και ακύρωση της απόφασης, δημοσιοποίηση του φακέλου και των οικονομικών όρων, έλεγχο νομιμότητας και διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης.
Ο πρόεδρος της Κοινότητας Λιαπάδων, Γιάννης Αγάθος, εστίασε στο επαγγελματικό πλήγμα των κατοίκων. «Εδώ εργάζονται πάνω από 100-120 οικογένειες», δήλωσε, εξηγώντας ότι δύο παραλίες της περιοχής λειτουργούν επί 50 χρόνια με επαγγελματικά σκάφη και θαλάσσιο σκι. Ο Αγάθος ανέφερε ότι οι επαγγελματίες καλούνται να πληρώσουν για να εργαστούν στον τόπο τους.
Κριτική από τις δημοτικές παρατάξεις
Η επικεφαλής της παράταξης «Κερκυραίων Δήμος – Κέρκυρα 2028», Μερόπη Υδραίου, σημείωσε ότι δεν διαφωνεί με την ιδέα ενός καταδυτικού πάρκου, αλλά κατήγγειλε τη μεθοδολογία αδειοδότησης. Υποστήριξε ότι η διαδικασία «έγινε κάτω από τα ραντάρ» και «εκτός Κέρκυρας», ερήμην του Δήμου, της Περιφέρειας, του Επιμελητηρίου και των φορέων, επικρίνοντας την απευθείας ανάθεση και το χαμηλό μίσθωμα, ενώ ζήτησε ευθυγράμμιση με τους προέδρους των κοινοτήτων.
Ο επικεφαλής της ΛΑΣΥ Γιάννης Μπορμπότης απέρριψε την ιδιωτική εκμετάλλευση, εντάσσοντας το έργο στη «γαλάζια οικονομία» και συνδέοντάς το με τις υποθέσεις στη Γαρίτσα, στην Αλίπα, στις εξορύξεις, στα θαλάσσια αιολικά και στις μαρίνες. «Δεν μπορούμε να δείξουμε κάτι καλό στην εμπορευματοποίηση», ανέφερε, προσθέτοντας: «Το θέμα είναι ότι δεν είναι για πώληση, όχι αν θα πουληθεί σε άλλη τιμή». Ζήτησε την απόσυρση του σχεδίου και όχι την αναστολή του.
Ο Γ. Καρύδης, εισηγούμενος το θέμα, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «για μία ακόμη φορά αγνόησε την τοπική αυτοδιοίκηση» και την κοινωνία της Κέρκυρας. Έκανε λόγο για παραχώρηση «κοινόχρηστης δημόσιας παραλίας προς κερδοσκοπική εκμετάλλευση» έναντι «του ευτελούς ποσού των 12 ευρώ ανά στρέμμα», και ενώ αρχικά πρότεινε αναστολή και διαβούλευση, συντάχθηκε με το αίτημα της ανάκλησης.
Υπέρ της πρότασης τάχθηκε ο Τάκης Μεταλληνός, καταλογίζοντας διγλωσσία σε δυνάμεις του συμβουλίου επειδή δεν καταγράφηκαν αντίστοιχες αντιδράσεις για το Mega Yacht, το φρούριο και τον ΝΑΟ. «Ο καθένας έχει ιδεολογική άποψη, δεν πρέπει να έχει κομματική», δήλωσε, ζητώντας ενιαία στάση.
Το χρονολόγιο της αδειοδότησης
Η διαδικασία ξεκίνησε στις 4 Μαρτίου 2024 με υποβολή αίτησης στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Ακολούθησε η γνωμοδότηση της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων τον Ιούλιο του 2024 (αναφέρθηκε τόσο η 3η Ιουλίου όσο και η 31η Ιουλίου 2024) και, στις 24 Σεπτεμβρίου 2024, η έκδοση πρότυπων περιβαλλοντικών δεσμεύσεων στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.
Οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας συνέταξαν εισήγηση στις 13 Δεκεμβρίου 2024. Στις 16 Δεκεμβρίου 2024, η Δημοτική Επιτροπή έλαβε δύο ομόφωνες αποφάσεις επί κατεπειγόντων θεμάτων εκτός ημερησίας διατάξεως. Οι αποφάσεις δεν περιείχαν όνομα φορέα, διάρκεια, μίσθωμα ή απαγορεύσεις, καθώς αφορούσαν δημόσια πρόταση του Δήμου και σύσταση επιτροπής διερεύνησης τιμών, όχι παραχώρηση σε ιδιώτη.
Η διαδικασία συνεχίστηκε το 2025 στην Περιφέρεια. Στις 29 Ιουλίου 2025, επιτροπή της Περιφέρειας αποφάσισε την ανάθεση μελετών χωροθέτησης του πάρκου. Οι διοικητικές πράξεις ολοκληρώθηκαν δεκαπέντε μήνες αργότερα, στις 3 Νοεμβρίου 2026, με τη δημοσίευση της υπουργικής απόφασης παραχώρησης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Κενά, ασάφειες και εκκρεμότητες
Κρίσιμες παράμετροι της υπόθεσης παραμένουν αδιευκρίνιστες ή αντιφατικές. Πρώτη αντίφαση εντοπίζεται στο ακριβές ετήσιο μίσθωμα: ο Καρύδης ανέφερε το ποσό των 10.880 ευρώ ετησίως, ενώ ο Καλόγερος έκανε λόγο για 10.000 ευρώ τον χρόνο. Ωστόσο 878,823 στρέμματα επί 12 ευρώ ανά στρέμμα δίνουν 10.545,88 ευρώ, ποσό που δεν ταυτίζεται με κανένα από τα δύο και καθιστά αναγκαίο τον έλεγχο του ΦΕΚ.
Ασάφεια υπάρχει και στο μέγεθος της έκτασης. Ενώ η βασική αναφορά προσδιορίζει τη ζώνη σε 878.823 τετραγωνικά μέτρα, σε άλλα σημεία έγινε λόγος για «περίπου 900 στρέμματα» αλλά και για «1.000 τετραγωνικά μέτρα θάλασσα», μεγέθη ασύμβατα μεταξύ τους. Ασαφής παραμένει και ο ακριβής αριθμός του ΦΕΚ της 3ης Νοεμβρίου 2026 (ακούστηκε ως «973 311 του 26»), όπως και η ακριβής ημερομηνία γνωμοδότησης της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων (3 ή 31 Ιουλίου 2024), ενώ η ιδιωτική εταιρεία δεν κατονομάστηκε σε κανένα στάδιο.
Η ομοφωνία της 12ης Νοεμβρίου 2026 διατυπώθηκε προφορικά, χωρίς ονομαστική ψηφοφορία και χωρίς πρακτικό ψήφων ανά σύμβουλο. Πλέον, εκκρεμεί η δημοσιοποίηση του πλήρους φακέλου και του ΦΕΚ για την αποσαφήνιση των όρων και της επωνυμίας του αναδόχου, η νομική εισήγηση των υπηρεσιών του Δήμου και ο προσδιορισμός του χρόνου κατάθεσης των ασφαλιστικών μέτρων και της αίτησης ακύρωσης, ζήτημα για το οποίο δεν δόθηκε χρονοδιάγραμμα.
