Η μετεγχειρητική κήλη αποτελεί μία επιπλοκή που μπορεί να εμφανιστεί μετά από χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα, όταν έχει προηγηθεί τομή στο κοιλιακό τοίχωμα. Αντίστοιχες κήλες έχουν περιγραφεί και μετά από τραυματισμό της περιοχής. Η εμφάνισή τους συνδέεται με αδυναμία του κοιλιακού τοιχώματος να επουλωθεί σωστά και να αποκτήσει ξανά την απαραίτητη αντοχή.
Παρά τη σημαντική εξέλιξη των τεχνικών σύγκλεισης των χειρουργικών τομών, η μετεγχειρητική κήλη εξακολουθεί να αποτελεί συχνό πρόβλημα. Μετά από λαπαροτομία, το ποσοστό εμφάνισής της αναφέρεται περίπου στο 15% έως 20%.
Ποιοι παράγοντες ευνοούν την εμφάνισή της;
Η σωστή επούλωση μιας χειρουργικής τομής εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες. Ορισμένοι σχετίζονται με τον ίδιο τον ασθενή, άλλοι με την πάθηση και το είδος της επέμβασης, ενώ σημαντικό ρόλο έχουν και τεχνικά στοιχεία της χειρουργικής διαδικασίας.
Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης μετεγχειρητικής κήλης είναι η παχυσαρκία, το κάπνισμα, ο υποσιτισμός και ορισμένες χρόνιες παθήσεις, όπως η νεφρική ανεπάρκεια. Επίσης, η μακροχρόνια λήψη στεροειδών ή ανοσοκατασταλτικών μπορεί να επηρεάσει την επούλωση και την αντοχή του νέου ιστού.
Ο ρόλος της επέμβασης και της υποκείμενης νόσου
Η θέση της χειρουργικής τομής, ο χρόνος της επέμβασης και το εάν πρόκειται για επείγουσα διαδικασία μπορούν επίσης να επηρεάσουν τον κίνδυνο.
Υψηλότερη συχνότητα μετεγχειρητικής κήλης έχει συσχετιστεί με επείγουσες επεμβάσεις, τομές στη μέση γραμμή, οξείες χειρουργικές παθήσεις της κοιλιάς και λοιμώξεις. Ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας θεωρείται η μόλυνση του χειρουργικού τραύματος.
Γιατί έχει σημασία η χειρουργική τεχνική;
Η τεχνική σύγκλεισης του κοιλιακού τοιχώματος και τα υλικά που χρησιμοποιούνται μπορούν να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα. Εάν τα άκρα της περιτονίας δεν προσεγγιστούν σωστά ή δεν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα ράμματα, μπορεί να προκύψει ανεπαρκής επούλωση.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει είτε σε πρώιμη διάσπαση του τραύματος είτε σε μεταγενέστερη δημιουργία κήλης.
Πώς αντιμετωπίζεται η μετεγχειρητική κήλη;
Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Η επιλογή εξαρτάται από το μέγεθος της κήλης, τα συμπτώματα, τις πιθανές επιπλοκές και τις ανάγκες του ασθενούς.
Μικρές κήλες χωρίς συμπτώματα μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να παρακολουθούνται. Αντίθετα, οι μεγάλες ή συμπτωματικές κήλες συνήθως χρειάζονται χειρουργική αποκατάσταση, ώστε να περιοριστούν τα συμπτώματα και ο κίνδυνος επιπλοκών.
Σύγχρονες τεχνικές αποκατάστασης
Σε σύνθετες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει σημαντική εξασθένηση ή απώλεια τμήματος του μυϊκού τοιχώματος. Τότε η απλή τοποθέτηση πλέγματος δεν είναι πάντα αρκετή.
Στόχος της επανορθωτικής χειρουργικής είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας του κοιλιακού τοιχώματος. Για τον σκοπό αυτό μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξειδικευμένες τεχνικές, όπως το component separation και η μέθοδος Transversus Abdominis Release (TAR).
Η τεχνική TAR εφαρμόζεται σε σύνθετες κήλες και συνδέεται με χαμηλά ποσοστά υποτροπής και νοσηρότητας.
Εξειδικευμένη αξιολόγηση της μετεγχειρητικής κήλης
Η σωστή αντιμετώπιση χρειάζεται εξατομικευμένο σχεδιασμό, ιδιαίτερα όταν υπάρχει εκτεταμένη βλάβη του κοιλιακού τοιχώματος. Για την αξιολόγηση της μετεγχειρητικής κήλης και την επιλογή της κατάλληλης τεχνικής αποκατάστασης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον εξειδικευμένο χειρουργό κηλών Περικλή Χρυσοχέρη.
